afscheid van Maria 3
44.3
Maria Valtorta:
'Jezus spreekt tot Maria.
In het begin begrijp ik de woorden niet,
die alleen maar gefluisterd werden, waarop Maria met haar hoofd knikt.
Dan hoor ik:
"...En laat de familieleden komen. Wees niet alleen. Ik zal geruster zijn, moeder, en je weet dat ik kalm moet zijn om mijn Missie uit te voeren. Je zult mijn Liefde niet missen. Ik zal vaak komen, en ik zal het je laten weten wanneer ik in Galilea ben en niet naar huis kan komen. Dan kom jij naar mij toe.
Mama, dit uur moest komen. Het begon hier, toen de engel aan jou verscheen. Nu barst het los en moeten we het leven, is het niet, mama?
Na afloop zal de vrede komen van de overwonnen test, en de vreugde! Maar eerst moeten we deze woestijn doorkruisen, zoals de oude Vaders, om het Beloofde Land binnen te gaan.
Maar de Heer God zal ons helpen, net zoals Hij hen heeft geholpen. En Hij zal ons Zijn Hulp geven als geestelijk manna, om onze geest te voeden bij de inspanning van de beproeving. Laten we samen tegen onze Vader zeggen..."
En Jezus staat op
en Maria met Hem,
en ze heffen hun gezicht naar de hemel.
Twee levende hosties, die schitteren in de duisternis.
Jezus zegt langzaam,
maar met heldere stem en met uitgesproken woorden,
het zondagsgebed [Onzevader].
Hij vertrouwt sterk op de zinnen: «adveniat Regnum tuum, fiat voluntas tua», waarbij hij deze twee zinnen sterk van de anderen distantieert.
Bid met open armen, niet bepaald als een kruis, maar zoals priesters doen als ze zich omdraaien en zeggen: «Dominus vobiscum».
Maria houdt haar handen samen.'
Reacties
Een reactie posten