ook verwant van Herodes kan dorsten naar God




121.3

Maria Valtorta:

'Op datzelfde moment komt Jezus met Johannes binnen:

"Maar wat gebeurt hier? Wat een tranen..."


"Mijn schuld, Meester. Ik had het mis.

Ik heb Judas te hard berispt!"

zegt Petrus openhartig.


"Nee... ik... ik... ik ben de schuldige.

Ik ben... ik geef Jou pijn... ik ben niet goed...

ik stoor, ik geef mensen een slecht humeur,

ik ben ongehoorzaam, ik ben... Petrus heeft gelijk.

Maar hélp mij om goed te zijn!

Want hier heb ik iets, hier in mijn hart,

waardoor ik dingen doe die ik niet wil doen.

Het is sterker dan mezelf... en ik geef Jou pijn, Jou, Meester,

aan wie ik alleen maar vreugde wil geven...

Geloof me! Het is geen leugen..."


"Maar ja, Judas, Ik twijfel er niet aan.

Je kwam naar Mij toe met een oprecht hart, met waar enthousiasme.

Maar je bent jong... Niemand, zelfs jijzelf niet, kent jou zoals Ik jou ken.

Kom op, sta op en kom hier. Dan zullen we alleen praten, wij twee..."





"Maar laten we het eerst nog hebben over waar jullie Mij voor riepen.

Wat zou het voor kwaad doen als Manaën ook zou zijn gekomen?

Kan iemand, een verwant van Herodes, niet dorsten naar de ware God?

Zijn jullie bang voor Mij? Maar nee! Heb vertrouwen in Mijn Woord!

Die man komt alleen met een eerlijk doel."


"Waarom heeft hij zich dan niet kenbaar gemaakt?" vragen de discipelen.

"Juist omdat hij als 'ziel' komt, en niet als de pleegbroer van Herodes.

Hij wikkelt zich in stilte omdat hij meent dat voor het Woord van God

verwantschap aan een koning niet van tel is...

Wij zullen zijn stilzwijgen respecteren."


"Maar wat als hij hem toch gestuurd heeft, hij...?"

"Wie? Herodes? Nee, wees niet bang."


"Wie stuurt hem dan? Hoe heeft hij weet van Jou?"

"Maar door diezelfde Johannes, mijn neef [de Doper]!

Denk je dat hij Mij in de gevangenis niet langer heeft verkondigd?

en door Chusas... en door de stem van het gewone volk...

en vanwege diezelfde haat van de farizeeën...

Zelfs de bladeren en de lucht spreken nu over Mij!

De steen werd in het stille water gegooid

en de staf is op het brons [gong] geslagen.

De golven worden steeds groter,

en brengen de openbaring aan het verre water,

en de klank wordt toevertrouwd aan de ruimtes…

De aarde heeft 'Jezus' leren zeggen en zal nooit meer zwijgen.

Ga, en wees net zo beleefd tegen hem als je tegen ieder ander zou zijn.

Gaan jullie! Ik blijf bij Judas."


De discipelen gaan.'


1 maart 1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken