chanoeka bij Lazarus: eerste kerst zonder Maria, maar mét de herders !
136.3
Maria Valtort:
'"Maar laten we gaan. Wij praten en daar wachten ze op ons!"
"Het is gewoon zo dat we vergeten dat we leven, als Jij spreekt.
Mag ik dit allemaal aan Lazarus vertellen?
Het lijkt mij dat er een belofte in zit..."
"Je moét het zeggen!
Het woord van een vriend kan op hun wonde rusten
en zij zullen niet rood worden door voor Mij beschaamd te zijn geweest...
We hebben jou laten wachten, Martha!
Maar ik had het met Simon over sterren
en we vergaten deze lichtjes.
Waarlijk, jouw huis is vanavond één firmament..."
"Niet alleen voor ons en voor de dienaren, maar ook voor Jou
en voor de gasten, Jouw vrienden, hebben we ze ontstoken.
Bedankt om te zijn gekomen voor de laatste avond [8e dag van Chanoeka].
Nu is het feest pas écht een Zuivering!"
Martha wil nog meer zeggen,
maar ze voelt haar tranen opstijgen en is stil.
"Vrede zij met u allen!" zegt Jezus
terwijl hij het atrium betreedt, dat schittert met tientallen zilveren lichten,
allemaal ontstoken en overal neergezet.
Lazarus komt lachend naar voren:
"Vrede en zegeningen voor Jou, Meester!
En vele jaren van heilig geluk!"
Ze kussen elkaar.
"Een paar vrienden van ons vertelden me dat Jij geboren bent
terwijl Bethlehem helverlicht was door een Lichtfeest op verre afstand.
Wij en zij zijn blij dat Jij vanavond aanwezig bent.
Vraag Je niet wie wie het zijn?"
"Ik heb geen andere vrienden dan mijn discipelen en geliefden van Bethanië,
tenzij de herders. Dus zijn zij het. Zijn ze gekomen? Waarom dan?"
"Om U te aanbidden, onze Messias!
We hebben het van Jonathan vernomen, en kijk, hier zijn we!
Met onze kuddes, deze keer in de stallen van Lazarus,
en met onze harten nu en altijd aan Uw heilige Voeten."
Isaak sprak namens Elia, Levi, Jozef en Jonathan,
die zich allen aan Zijn Voeten hebben neergeworpen.
Jonathan in de zachte kleren van de door zijn meester geliefde hofmeester;
Isaak in zijn onvermoeibare pelgrimsjas, gemaakt van dikke donkerbruine wol, waterdicht.
Levi, Jozef en Elia in schone en frisse kleren die Lazarus hun had gegeven,
zodat ze aan de tafels konden zitten zonder de armoedige, gescheurde
en naar de kudde stinkende kleren van herders hoeven te dragen.
"Hebben jullie Mij dáárom de tuin ingestuurd? God zegene jullie allemaal!
Alleen Mijn Moeder ontbreekt in mijn geluk... Sta op, sta op!...
Dit is mijn eerste Kerstmis zonder Moeder.
Maar jullie aanwezigheid beurt Mij op in Mijn verdriet,
in de nostalgie naar haar kus."
Reacties
Een reactie posten