poëma van de god-mens

273.6-7 Maria Valtorta: 'De schriftgeleerde houdt een korstje tussen zijn vingers. "Wat doe je daarmee?" "Een... souvenir!" "Ik heb er ook een. Ik zal het in een zakje om Margziams nek hangen!" zegt Petrus. "Ik breng het naar onze moeder!" zegt Johannes. "En wij? We hebben alles opgegeten..." zeggen de anderen, beschaamd. "Staan jullie op! En ga opnieuw rond met de manden, verzamel de restjes! Selecteer de armsten onder de mensen en breng ze hier bij mij, samen met de manden. En dan, Mijn discipelen, ga naar de boten en vaar de zee op, richting de vlakte van Gennezareth . Ik zal de mensen wegsturen, nadat ik de armsten heb geholpen, en dan kom Ik bij jullie." De apostelen gehoorzamen... en keren terug met twaalf manden vol restjes, en gevolgd door ongeveer dertig bedelaars of zeer arme mensen. "Goed zo. Gaan jullie nu!" De apostelen, en de volgelingen van Johannes, nemen afscheid van Manaën, en ze vertrekken, e...

273.5 M. Valtorta: 'Ondertussen wisselt de goed doorvoede menigte hun indrukken uit. Ook zij die rond Jezus zijn durven te spreken, terwijl ze kijken naar Margziam, die, nadat hij zijn vis heeft opgegeten, grapjes maakt met andere kinderen. "Meester," vraagt ​​d e schriftgeleerde, "waarom voelde de jongen het meteen en wij niet? Ik heb zelfs in de mand gekeken. Het waren nog steeds die paar stukjes brood en dat ene stukje vis. Ik begon het gewicht te voelen, toen ik naar de menigte liep. Maar als het net zoveel had gewogen als ik heb gegeven, zouden er twee muilezels nodig geweest zijn om het allemaal te dragen – niet een mand, maar een kar, volgeladen met voedsel! Eerst was ik zuinig... toen begon ik te geven, te geven... en om niet oneerlijk te zijn, ging ik terug naar de eersten en gaf opnieuw, omdat ik eerst zo weinig had gegeven. En toch was er genoeg!" "Ik voelde ook dat de mand zwaar werd toen ik vertrok, en gaf meteen veel, want ik begreep dat Jij ...

-Broodvermenigvuldiging ( Juan de Espinal )- 273.4 M. Valtorta: '"O, wat zwaar!" zegt Margziam, terwijl hij zijn mand optilt en meteen naar zijn vriendjes rent, lopend als iemand die een zware last draagt. De apostelen, de discipelen, Manaën en de schriftgeleerde kijken hem onzeker na... Dan nemen zij de manden en zeggen, terwijl ze hun hoofd schudden: "De jongen maakt een grapje! Ze zijn niet zwaarder dan eerst!" En de schriftgeleerde kijkt ook in zijn mand, en tast met zijn hand over de bodem, want er is niet veel licht meer op de beboste plek waar Jezus is, terwijl er verderop, op de open plek, nog voldoende licht is. Maar, ondanks deze constatering, gaan ze naar de mensen toe en beginnen uit te delen. En ze geven, geven, geven. En zo nu en dan kijken ze vol verbazing, steeds verder weg, naar Jezus, die met gekruiste armen tegen een boom leunt, en hun verbazing lieflijk toelacht. De uitdeling duurt lang en is overvloedig... en de enige die géén verbazing too...

-manden zoals gezien door MV- 273.3 M. Valtorta: 'Ze brengen dit voedsel naar de Meester. "Goed. Breng me nu een paar manden. Zeventien, zo veel als jullie zijn... Margziam zal de kinderen te eten geven!" Jezus kijkt de schriftgeleerde, die nog steeds dichtbij hem staat, aandachtig aan, en vraagt: "Wil jij ook de hongerigen te eten geven?" "Dat zou ik graag willen. Maar ik heb zelf niets bij me." "Geef wat van het Mijne. Dat sta Ik je toe." "Maar... wil Jij met die twee vissen... en die vijf broden... vijfduizend mannen, plus vrouwen en kinderen, te eten geven?" "Zonder twijfel. Wees niet ongelovig. Wie gelooft, zal het wonder zien gebeuren!" "O! Dan wil ik echt wel voedsel uitdelen!" "Laat je dan ook een ​​mand geven!" -vissersmanden- De apostelen keren terug met manden en mandjes, brede en ondiepe, of diepe en smalle. En de schriftgeleerde komt terug met een vrij kleine. Men begrijpt dat zijn geloof, ...

273.2 M. Valtorta: 'Andreas loopt snel. En ook Johannes en Filippus gaan op zoek naar Margziam, in de steeds wisselende menigte. Ze vinden hem haast allen tegelijk, met de voedselzak over zijn schouder, een grote clematistak om zijn hoofd gewikkeld, en een clematisgordel waaraan een knop hangt als van een zwaard: het gevest de aar van een lisdodde, en het lemmet de rietvormige steel. Bij hem zijn zeven anderen, eveneens versierd, en ze vormen een processie rond de zoon van de schriftgeleerde, een tenger jongetje, met de ernstige blik van iemand die veel heeft geleden, dat, meer nog met bloemen getooid dan de anderen, zich als een echte koning gedraagt. "Komen, Margziam. De Meester vraagt naar je!" Margziam laat zijn vriendjes in de steek en loopt snel weg, zonder zelfs zijn... bloemenregalia af te leggen. Maar de anderen volgen, en al snel is Jezus omringd door een kleine kring van kinderen met bloemenkransen. Hij liefkoost ze, terwijl Filippus uit de tas een bundel haalt...

CCLXXIII EERSTE VERMENIGVULDIGING van de BRODEN - Beit Yerach , verlaten plek waar Jordaan vertrekt uit Meer van Galilea waar ooit graansilo's stonden die 6.000 mensen konden voeden gedurende 1 jaar (vgl.  Tel Tsaf  verderop in de Jordaanvallei)- 273.1 M. Valtorta: 'De plaats is nog altijd dezelfde. Alleen komt de zon niet langer uit het oosten, filterend door de struiken die de Jordaan omzomen, op deze ruige plek bij de monding van het meer in de rivier, maar ze komt, even schuin, uit het westen, terwijl ze in een rode gloed ondergaat en de hemel doorsnijdt met haar laatste stralen. En onder dat dichte gebladerte is het licht al zeer gematigd, neigend naar de kalme tinten van de avond. De vogels, bedwelmd door de zon die ze de hele dag hebben gehad, en door het overvloedige voedsel dat ze uit het omliggende landschap hebben geroofd, geven zich over aan een bacchanaal van getril en gezang, hoog in de boomtoppen. De avond valt, met de laatste pracht en praal van de dag. -ruï...

262.10-11 Maria Valtorta: '" Ook Jij hebt vandaag een onzichtbaar, maar beslist reëel, wonder verricht. Is het niet, Meester?" vraagt ​​Thaddeüs. "Ja, Mijn neef." "Het was beter geweest om het zichtbaar te doen," merkt Filippus op. "Had je gewild dat ik het meisje in een jongetje veranderde? Een wonder is in feite een verandering van voorbestemde dingen, een benevolente wanorde dus, die God verleent om het gebed van de mens te verhoren, waardoor Hij laat zien dat Hij hem liefheeft, of hem overtuigt dat Hij is wie Hij is. Maar aangezien God orde is, verstoort Hij de orde niet overmatig. Het kind werd als vrouw geboren en blijft een vrouw." - Little Nellie of Holy God - "Ik was vanmorgen zo bedroefd! " zucht de Maagd. "Waarom? Dat onbeminde kind was het jouwe niet, " zegt Susanna. En ze voegt eraan toe: "Als ik een kind ongeluk zie overkomen, dan zeg ik: 'Gelukkig voor mij dat ik er geen heb!'" "Ze...

- Mademoiselle d'Ars - 262.9 M. Valtorta: 'De discussie wordt verhit. Jezus, die voorop liep met de vrouwen en Johannes en Judas Iskariot, stopt, draait zich om en grijpt in: " God had een volk voor zich dat moreel en geestelijk vormloos  was, verontreinigd door contact met afgodendienaars. Hij wilde van hen een volk maken dat sterk was in lichaam en geest. Hij gaf als voorschriften normen die heilzaam waren voor lichamelijke kracht en heilzaam voor integriteit in de zeden. Hij kon niet anders om de mannelijke lust te beteugelen, zodat de zonden waarvoor de aarde onder water werd gezet, en waarvoor Sodom en Gomorra werden verbrand, niet herhaald zouden worden. Maar in de toekomst zal de verloste vrouw niet langer zo onderdrukt worden als nu. De verboden van lichamelijke voorzichtigheid zullen blijven bestaan, maar de obstakels die haar beletten tot de Heer te komen, zullen worden weggenomen. Ik neem ze nu al weg, om de eerste priesteressen voor te bereiden van de toekomst...

262.8 Maria Valtorta: '…Het begint net te schemeren wanneer ik hen zie vertrekken uit het huis waar ze te gast waren. Johannes van Endor en Ermasteüs nemen direct afscheid van Jezus.. Maria, met de vrouwen, vervolgt haar weg met haar Zoon langs een pad door de olijfgaarden in de heuvels. Ze praten. En natuurlijk over de gebeurtenissen van die dag. Petrus zegt: "Die Filippus is een echte gek! Hij zou zijn vrouw en dochter bijna verstoten hebben als Jij niet had geprobeerd hem tot inkeer te brengen!" Thomas: "Laten we hopen dat hij volhardt in zijn huidige berouw en niet meteen terugvalt in dat spoor van minachting voor vrouwen. Het is immers dankzij vrouwen dat de wereld blijft draaien!" zegt Thomas, en velen lachen om zijn opmerking. BartHolomeüs: "Natuurlijk. Dat klopt. Maar zij zijn onzuiverder dan wij, en..." Thomas: "Ga weg! Wat onreinheid betreft... Wij zijn ook geen engelen. Kijk eens, ik zou graag willen weten of het na de Verlossing alti...

-Judas Iscariot (James Tissot)- 262.7 M. Valtorta: 'Ze zoekt haar Jezus en vindt Hem verdiept in diepe meditatie. "Zoon, ik ben het... Luister naar mij!" "O, moeder! Kom je met Mij bidden? Wat een vreugde, wat een opluchting geef je mij!" "Wat, mijn zoon? Ben Je geestelijk moe? Verdrietig? Vertel het aan Je moeder!" "Moe, je zegt het, en bedroefd. Niet zozeer vanwege de vermoeidheid en de ellende die Ik in harten zie, maar vanwege de onveranderlijkheid van hen die Mijn vrienden zijn. Maar ik wil hen geen onrecht doen, slechts één is er mij moe. En dat is Judas, de zoon van Simon..." "Zoon, ik ben net gekomen om met Je te praten over hem..." "Heeft hij je kwaad gedaan? Heeft hij je pijn gedaan?" "Nee. Maar hij maakte me net zo verdrietig als wanneer ik iemand heel ziek zou zien... Arm kind! Wat is hij geestelijk ziek!" "En je hebt medelijden met hem? Ben je niet langer bang dan? Dat was je vroeger wel......

262.6 Maria Valtorta: '"Ik... ik voel me erg onrustig. Ik heb een vreselijk karakter, Maria. Ik weet niet wat er in mijn bloed en hart zit... Soms weet ik niet meer hoe het te beheersen... en dan doe ik de vreemdste dingen... en de meest kwaadaardige." "Ook met Jezus dichtbij, kun je geen weerstand bieden aan wie je in de verleiding brengt?" "Ook dan niet. En ik lijd eronder, geloof me. Maar zo is het nu eenmaal. Ik ben een ongelukkige." "Ik zal voor je bidden, Judas." "Dat is niet genoeg." "Ik zal de rechtschapenen laten bidden, zonder te zeggen voor wie er gebeden wordt." "Dat is niet genoeg." "Ik zal de kinderen laten bidden. Er zijn er zo veel die naar mij toe komen, naar mijn tuin, als kleine vogeltjes die op zoek zijn naar graan. En het graan zijn dan de strelingen en de woorden die ik hun geef. Ik spreek over God... En zij, onschuldig, verkiezen dit boven spelletjes en sprookjes... Kindergebeden zijn ...

262.5 Maria Valtorta: 'Ze keren terug naar de grote kamer waar de vermoeide apostelen diep slapen, behalve Iskariot, die op het puntje van zijn stoel lijkt te zitten. "Wilde je Me spreken, Judas?" vraagt ​​Jezus. "Nee, Meester, maar ik kan niet slapen en ik wil even naar buiten." "Wie houdt je tegen? Ik ga ook naar buiten. Ik ga naar die heuvel. Daar is het helemaal in de schaduw... Ik zal rusten en bidden. Wil je met me meegaan?" "Nee, Meester. Ik zou Jou tot last zijn, want ik ben niet in staat om te bidden. Misschien... misschien voel ik me niet goed en is het dat wat me dwars zit..." "Blijf dan maar. Ik dwing niemand. Tot ziens! Tot ziens, vrouwen!... Moeder, als Johannes van Endor wakker wordt, stuur hem dan naar Mij toe, en alleen!" "Ja, Zoon. Vrede zij met Je!" Jezus gaat weg. Maria en Susanna buigen naar voren om het doek op het weefgetouw te bekijken. Maria zit met haar handen in haar schoot, lichtjes voorovergebo...

- documentaire  'It's a Girl' (2012) - 262.4 Maria Valtorta: 'Daar is Filippus ... Nu wordt het donker..." mompelt de vrouw, bezorgd. En ze zegt luider: "Filippus, de Rabbi van Nazareth is hier!" "Wat fijn Hem te zien. Vrede zij met U, Meester!" "En met jou, Filippus! Ik heb je mooie dochtertje gezien! Sterker nog, Ik blijf naar haar kijken, want ze verdient alle lof. God zegent jou met mooie, gezonde en goede kinderen. Je moet Hem daar zeer dankbaar voor zijn... Geef je geen antwoord? Je lijkt van streek..." "Ik hoopte dat het een jongen zou zijn!" "Je wil me ​​toch niet vertellen dat jij onrechtvaardig handelt, door het onschuldige kind ervan te beschuldigen een meisje te zijn, laat staan ​​door zo hard te zijn tegen je vrouw?" vraagt ​​Jezus streng. "Ik wilde een jongen! Voor de Heer en voor mij!" roept Filippus verbitterd uit. "En denk jij dat je dat door onrecht en rebellie kunt verkrijgen? Heb j...

262.3 Maria Valtorta: 'Een licht geschuifel van voetjes, vermengd met het onzekere gepiep van een pasgeborene, klinkt boven Zijn hoofd. En Jezus heft Zijn gezicht op en glimlacht naar Zijn Moeder, die naar beneden komt, met een klein wit bundeltje in haar armen, waaruit drie kleine roze dingetjes tevoorschijn komen: een hoofdje en twee tastende vuistjes. "Kijk, Jezus, wat een prachtig meisje! Ze lijkt een beetje op Jou toen Jij één dag oud was. Jij was net zo blond, zozeer dat het leek alsof Je geen haar had, als het niet in lichte krulletjes als een wolk was opgerold, en Je was net zo roze als een roos. En kijk, kijk! Nu ze haar oogjes opent, hier in de schaduw! En naar een tepel zoekt... ze heeft Jouw donkerblauwe ogen! O jee! Maar ik heb geen melk, kleintje, klein roosje, mijn kleine tortelduifje!" En de Madonna wiegt het meisje in haar armen, dat haar gehuil stilt, met een zacht, duifachtig geluid, en in slaap valt. "Mama, deed Je dat ook bij Mij?" vraagt ​​...

- synagoge van Kafarnaüm - 262.2 M. Valtorta: 'De kamer op de begane grond is koel en schaduwrijk, ruim als ze is, en open naar de voor- en achterkant van het huis, met twee deuren die in de schaduw liggen, de ene van een machtige vijgenboom, de andere van een hoge haag met stervormige bloemen, een soort zonnebloem qua vorm, maar met een minder gigantische bloemkroon. Een smaragdgroen licht valt zo de grote kamer binnen, wat de ogen vermoeid van de intense zon aanzienlijk verlicht. In de grote kamer staan ​​banken en tafels, waaraan de vrouwen wellicht spinnen en weven, en de mannen landbouwwerktuigen repareren, of voorraden meel en fruit opslaan, zoals blijkt uit de balken vol haken en consoletafels, evenals de lange kisten langs de muren. Glanzende vlas- of hennepvlechten hangen losjes langs de witgekalkte muur, en een felrood doek, gespannen op een onbedekt weefgetouw, lijkt de hele kamer op te fleuren, met zijn vrolijke, pompeuze kleur. De vrouw des huizes keert terug, nadat ze...

CCLXII EEN ONGEWENSTE DOCHTER ROL VAN DE VERLOSTE VROUW ISKARIOT VRAAGT MARIA OM HULP 262.1 Maria Valtorta: 'Temidden van de glooiende heuvels waarover de weg naar Nazareth slingert, profiterend van de schaduw van de olijfgaarden en boomgaarden in het algemeen, verspreid over dit vruchtbare en gecultiveerde gebied, keert Jezus terug naar Nazareth. Maar bij het kruispunt dat de weg naar Ptolemais [Akko] kruist, houdt Hij stil en zegt: "Laten we hier even stoppen, waar ik eerder ook ben gestopt, laten we wat drinken, en laten we, terwijl de zon opkomt, samen zijn voor we weer uit elkaar gaan. Wij gaan naar Tiberias, Mijn Moeder en Maria naar Nazareth, en Johannes met Ermasteüs naar Sicaminon ." Ze banen zich een weg door een olijfgaard naar een brede, lage boerderij, versierd met de alomtegenwoordige vijgenboom en overladen met wijnranken die omhoog klimmen langs de trappen en hun takken over het terras verspreiden. "Vrede zij met jullie. Hier ben Ik weer!" ...

261.6 M. Valtorta: 'Achter een grote, verdroogde appelboom staat een man half verborgen. Maar net als Jezus voorbij wil lopen, springt hij tevoorschijn en zegt: "Ik ben de rentmeester van Johanan. Hij heeft me gezegd: 'Als de Rabbi van Israël komt, laat hem dan op mijn land verblijven en met de dienaren spreken.  We zullen beter werk krijgen, want Hij leert alleen maar goede dingen.' En gisteren, toen ik van hem hoorde dat ze (en hij wijst naar die van Doras) vanaf vandaag bij mij zijn, en dat dit land van Jochanan is, schreef hij me: 'Als de Rabbi komt, luister dan naar wat Hij zegt en gedraag je goed. Moge ons geen onheil overkomen. Overlaad hem met eerbewijzen, maar zie toe dat Hij de vloek van het land opheft.' Want weet dat Jochanan ze uit rancune kocht. Maar ik geloof dat hij er nu al spijt van heeft. Het zal al veel zijn er weilanden van te maken..." "Heb jij Me horen spreken?" "Ja, Meester." "Dan wéten jij en je meester hoe...

-encycliek van paus Leo XIII in 1891- 261.5 Maria Valtorta: '"Wees daarom goed, respectvol en onderdanig. Oordeel jullie meester niet. Er zijn er al die dat doen. Ik zou graag willen dat jullieleider rechtvaardig was, om jullie leven makkelijker te maken, en hem het eeuwige leven te schenken. Maar bedenk: hoe moeilijker je plicht te vervullen, hoe groter de verdienste in de ogen van God. Probeer je meester niet te bedriegen. Geld of voedsel dat door bedrog is verkregen, verrijkt noch bevredigt. Heb reine handen, lippen en harten. Dan zul je je sabbatten en verplichte feestdagen in acht nemen met genade in de ogen van de Heer, zelfs als je gedwongen bent in het stof te leven. Je arbeid zal in werkelijkheid waardevoller zijn dan het hypocriete gebed van hen die het Gebod willen vervullen om lof van de wereld te ontvangen, maar het in werkelijkheid overtreden door de Wet te negeren, die ons opdraagt om, voor onszelf en voor al wie deel is van ons huishouden, het sabbatsgebod en d...

261.4 M. Valtorta: '"Doe met eenvoud en goede wil de wil van God, die wil dat jullie in deze nederige toestand verkeert. Je kent de Gelijkenis van de Rijke Man en Lazarus . Je ziet dat in de hemel niet goud, maar deugd wordt beloond. Deugd en onderwerping aan Gods wil maken God tot een vriend van de mens. Ik wéét dat het heel moeilijk is om God altijd door de werken van mensen heen te zien. Bij het goede is dat gemakkelijk, bij het slechte is dat moeilijk, omdat het de ziel ertoe kan bewegen te denken dat God niet goed is. Maar overwinnen jullie het kwaad, dat je wordt aangedaan door mensen die door Satan worden verzocht, en zie, voorbij deze barrière die tranen kost, de waarheid van het lijden en haar schoonheid. Het lijden komt van de Boze. Maar God - niet in staat om het af te schaffen, omdat deze macht bestaat en Hij weet heeft van het geestelijke goud van de Kinderen Gods - dwingt hem om uit het gif ervan het sap te persen van een geneesmiddel dat eeuwig leven schenkt. Wa...