ook Romeinse Plautina en haar vriendinnen welkom
370.5
Maria Valtorta:
'"Zijn er veel vrouwelijke discipelen?
"O! Al degenen die in Jeruzalem aanwezig zijn!...
Maar... Heer... misschien heb ik gezondigd...
Ik wil Jou iets in het geheim vertellen."
"Breng me naar een afgelegen plek."
De twee gaan alleen een kamer binnen
die, gezien het overal verspreide speelgoed,
vermoedelijk de speelkamer van Maria en Matthias is.
"Wel, Johanna?"
"O mijn Heer, ik was vast onbezonnen...
Maar de daad kwam zo spontaan op, zo impulsief!
Chusas heeft me erom berispt. Maar inmiddels...
Een slavin van Plautina kwam naar de Tempel met een tablet.
Zij en haar metgezellinnen vroegen of het mogelijk was Jou te zien.
Ik antwoordde: "Ja hoor. Vanmiddag bij mij thuis!"
En nu zullen ze komen...
Heb ik iets verkeerds gedaan?
O! Niet omwille van Jou!... Maar omwille van de anderen,
voor hen die allemaal Israëlieten zijn...
en niet zó lief hebben zoals Jij.
Als ik gefaald heb, zal ik het goedmaken...
Maar ik verlang er zo naar dat de wereld, de hele wereld, Jou liefheeft,
dat... dat ik niet heb laten doorschemeren
dat Jij alleen in de wereld de Volmaaktheid bent
en dat te weinigen ernaar streven om op Jou te gelijken."
"Je hebt goed gehandeld!
Vandaag predik ik tot jullie allen via Mijn werken.
En de aanwezigheid van heidenen onder de gelovigen in Jezus de Verlosser,
zal een van de dingen zijn die Mijn gelovigen in de toekomst zullen realiseren."
"Waar zijn de kinderen?..."
"Overal, Heer!" glimlacht Johanna gerustgesteld.
En ze besluit: "Het feest maakt hen enthousiast,
en ze rennen her en der rond, als blije vogeltjes!"
Jezus verlaat haar, keert terug naar de voorhal,
geeft een teken aan de mannen die bij Hem waren,
en gaat richting de tuin, en vervolgens naar het grote terras.'
Reacties
Een reactie posten