bliksem stak bitumen in brand - en ander onheil
388.2
M. Valtorta:
'"En toch, lang geleden...
was het hier prachtig, nietwaar, Meester?"
"Heel mooi! In de eerste eeuwen van de wereld
waren deze plaatsen een klein paradijs.
De grond was zeer vruchtbaar, rijk aan bronnen
die voor vele doeleinden geschikt waren.
Maar bestemd om enkel het goede voort te brengen.
Later...
leek de wanorde van de mens de elementen over te nemen.
En er was verwoesting.
De wijzen van de heidense wereld
verklaren deze vreselijke straf op vele manieren.
Op menselijke wijze echter, soms met bijgelovige angst.
Maar geloof Mij,
het was alléén de wil van God
die de orde uit de elementen wegnam;
en die van de hemel riepen die van de de diepten,
zij schudden, zij stormden op elkaar af, in een kwaadaardig tumult,
de bliksemflitsen staken het bitumen in brand
dat de open aderen van de grond in wanorde hadden verspreid,
en vuur uit de ingewanden van de aarde, en vuur op de aarde,
en vuur uit de hemel, om dat van de aarde te voeden,
en om, met de zwaarden van de bliksem,
nieuwe wonden in de aarde te snijden,
bevend in de angstaanjagende stuiptrekking,
verbrand, verwoest, verroest,
plek na plek van een plaats
die ooit een paradijs was,
en die nu de hel is die je ziet,
en waarin geen leven mogelijk is."
De apostelen luisteren aandachtig...
Bartholomeüs vraagt:
"Geloof Jij dat, als de sluier van de dikke wateren zou opdrogen,
je op de bodem van de Grote Zee de overblijfselen zou vinden
van de gestrafte steden?"
"Zeker. En bijna intact,
omdat de dikte van het water als mortel werkt voor de begraven steden.
Maar de Jordaan heeft er veel zand overheen verspreid.
En ze zijn tweemaal begraven, zodat ze nooit meer zullen opstaan,
symbool van hen die, hardnekkig in hun zonde, onverbiddelijk begraven worden
door de vloek van God en de arrogantie van Satan,
die ze hun hele leven zo gretig hebben gediend."
"En was het hier dat Mattathias zijn toevlucht zocht,
de zoon van Johannes van Simeon, de rechtvaardige Hasmoneeër,
die samen met zijn zonen de glorie van heel Israël is?"
"Dat was hier. Tussen bergen en woestijnen.
En hier hergroepeerde hij het volk en het leger,
en God was met hem."
"Maar minstens... Voor hem was het makkelijker,
omdat de chasideeën rechtgeaarder waren
dan de farizeeën nu bij Jou!"
"O! Rechtvaardiger zijn dan de farizeeën is makkelijk!
Nog makkelijker dan geprikt te worden door deze doorn
die in mijn benen bleef steken... Kijk hier!" zegt Petrus,
die, terwijl hij luisterde, niet naar de grond keek
en nu verstrikt is geraakt in een doornenbos
waardoor zijn kuiten bloeden.
"Er zijn er minder op de bergen!
Zie je hoe ze al in aantal afnemen?"
troost Simon Zeloot.
"Hmm! Jij hebt veel ervaring!..."
"Ik heb daar gewoond, verbannen en vervolgd..."
"Ah! Vandaar!..."'
Reacties
Een reactie posten