herder Jozef blij genezen - maar ook dankbaar dat hij waardig was z'n bloed te vergieten voor Jezus
418.5
Maria Valtorta:
'"Kom binnen..."
"Ja. Laten we meteen naar de gewonde gaan. Waar ligt hij?"
"Op het beste bed."
Ze gaan de keurig aangelegde tuin in,
en vandaar naar de keuken, en van de keuken naar de kleine slaapkamer.
Jezus buigt zich over de zieke man, die kreunt en slaapt.
Hij buigt zich voorover, buigt zich voorover... en ademt in zijn oor,
dat al vol pus zit en in doeken is gewikkeld.
Hij staat op.
Hij trekt zich geruisloos terug.
"Heb je hem niet wakker gemaakt?" vraagt de oude man zachtjes.
"Nee. Laat hem maar slapen. Hij heeft geen pijn meer.
Hij zal herstellen. Laten we naar de anderen gaan."
Jezus sluit zachtjes de deur en gaat de grote kamer in
waar de bedden staan die de vorige keer gekocht zijn.
De twee vermoeide discipelen slapen nog.
"Zij waken tot de ochtend.
Ik van 's ochtends tot 's avonds.
Daarom zijn ze zo moe. Ze zijn zo goed."
De twee moeten met hun oren open hebben geslapen,
want ze worden meteen wakker: "Meester! Onze Meester!
Jij bent precies op tijd gekomen! Jozef is..."
"Genezen! Ik heb dat al gedaan.
Hij slaapt en merkt er niets van.
Maar er is niets meer aan hem over.
Hij hoeft zich alleen nog maar te reinigen van de rottigheid,
en dan is hij weer zo gezond als voorheen!"
"O! Reinig ons dan ook!
Want wij hebben gezondigd."
"Op welke manier?"
"Om Jozef te helpen, zijn we niet naar de Tempel gegaan..."
"Liefde bouwt overal een Tempel. En in de Tempel van de Liefde is God.
Als we elkaar allemaal liefhadden, zou de hele aarde een Tempel zijn.
Wees gerust. Er komt een dag dat Pinksteren 'Liefde' zal betekenen.
Manifestatie van Liefde...
Jullie hebben, maanden vooruitlopend, het toekomstige Pinksteren geschapen,
omdat jullie je broeder liefhadden!"
Vanuit de andere kamer roept Jozefs stem:
"Ananias! Elia! Salomo! Maar ik ben genezen!"
En de man verschijnt, slechts gehuld in zijn korte tuniek,
uitgemergeld, nog steeds bleek, maar zonder pijn.
Hij ziet Jezus en zegt: "Oh! Jij was het, mijn Meester!"
en hij rent naar Hem toe om Zijn voeten te kussen.
"God geve jou vrede, Jozef!
En vergeef Me, als je door Mij hebt geleden."
"Ik ben er trots op dat Ik bloed voor Jou heb vergoten, zoals mijn vader dat deed.
Ik zegen Je, dat Je me hier waardig voor gemaak hebtt!"
Jozefs gewone gezicht straalt van vreugde door deze woorden,
en het wordt nobel, met een schoonheid die voortkomt uit innerlijk licht.'
Reacties
Een reactie posten