één familie: hemel helpt aarde, aarde hemel
289.4
M. Valtorta:
'De koopman zegt:
"Prima. Een ritje in de zon zal leuk en goed voor hem zijn.
U kunt er zeker van zijn dat die man hem goed zal behandelen.
Kallippos is een beste kerel.
In ruil voor de rit vraag ik U mij iets te vertellen.
Gister-avond dacht ik na over Uw woorden... die ik in Ramoth hoorde,
en die U met de vrouw hebt gesproken,
en die van gisteren.
Gisteren voelde ik me alsof ik een hoge berg beklom,
zoals die in het land waar ik woon, waarvan de toppen in de wolken liggen.
U droeg me omhoog, omhoog, omhoog.
Ik voelde me alsof ik door een adelaar werd gegrepen.
Een van die op onze hoogste berg, de eerste die rees uit de zondvloed.
Ik zag alles nieuw, nooit zo bedacht, alles gemaakt uit één enkel licht...
En ik begreep het. Daarna werd alles weer warrig.
Vertel het nog eens."
"Wat moet Ik vertellen?"
"Maar dat weet ik niet... Het was allemaal prachtig.
Wat U zei over het weerzien in de hemel...
Ik begreep dat we daar op een andere manier zullen liefhebben,
maar toch hetzelfde...
Bijvoorbeeld: we zullen niet langer de angsten hebben die we nu hebben,
en toch zullen we één voor allen en allen voor één zijn, alsof we één familie zijn.
Heb ik het mis?"
"Neen. Sterker nog. We zullen één familie zijn, ook met de levenden.
Zielen worden niet gescheiden door de dood.
Ik heb het nu over de rechtvaardigen.
Zij vormen één grote familie.
Stel je een grote tempel voor,
waar er mensen zijn die adoreren en bidden, en mensen die werken.
De eersten bidden ook voor degenen die werken,
en de laatsten werken voor degenen die bidden.
Zó is het ook met zielen.
Wij werken op aarde.
Zij brengen ons hun gebeden in herinnering.
En wij moeten steeds ons lijden offeren voor hun vrede.
Het is een keten die niet verbroken kan worden.
Het is Liefde, die hen die waren, verbindt met hen die zijn.
En zij die zijn, moeten goed zijn, om herenigd te worden met hen die waren,
en die ons bij hen wensen."
Reacties
Een reactie posten