met wilde honing, na frisse duik, de woestijn door
388.3
Maria Valtorta:
'De heuvels kleuren inderdaad minder onheilspellend groen,
hoewel ze weinig schaduw bieden en bedekt zijn met kort gras.
Toch zijn ze geurig en bezaaid met bloemen als een kleurrijk tapijt.
Bijen smullen ervan en vliegen dan naar de grotten
die verspreid liggen langs de berghellingen.
Daar, onder hangende gordijnen van klimop en kamperfoelie,
leggen ze hun honing in natuurlijke bijenkorven.
Simon Zeloot gaat naar een grot
en komt eruit met honingraten vol gouden honing.
En gaat naar een andere, en nog een, totdat hij genoeg heeft voor iedereen.
Hij biedt de zoete, draderige honing aan de Meester en zijn vrienden aan,
die er graag van eten.
"Was er maar brood!
Wat is dit lekker!" zegt Thomas.
"O! Zelfs zonder brood is het lekker!
Beter dan de korenaren van de Filistijnen.
En... laten we hopen dat er geen Farizeeër komt,
die ons vertelt dat we ze niet mogen eten!"
zegt Jakobus van Zebedeüs.
Ze gaan zo etend verder,
en bereiken een waterreservoir,
waarin het water van verschillende beekjes stroomt
dat vervolgens, ik weet niet waarheen, wordt afgevoerd.
Het water dat uit het bassin opstijgt, is koel en kristalhelder,
beschermd tegen zon en vervuiling door het gewelf van de rots waarin het is uitgegraven.
Terwijl het naar beneden valt, vormt het een klein poeltje
in de zwartachtige, kiezelhoudende rots.
Met zichtbaar plezier kleden de apostelen zich uit
en nemen om de beurt een duik
in het onverwachte poeltje.
Maar eerst willen ze dat Jezus ervan geniet,
zodat zij daarna geheiligd zouden worden in hun leden,
zegt Matteüs.
Ze vervolgen hun tocht,
verfrist, hoewel hongeriger dan voorheen,
en de hongerigen knabbelen, naast honing, aan stengels wilde venkel
en andere eetbare scheuten, waarvan ik de namen niet ken.
Het uitzicht vanaf de plateaus van deze bizarre bergen,
waarvan de toppen lijken te zijn onthoofd door een zwaardstoot, is prachtig.
In het zuiden zijn glimpen te zien van andere groene bergen en vruchtbare vlakten,
en zelfs een glimp van de Dode Zee, die in het oosten zichtbaar is,
met de verre bergen aan de overkant,
die vervagen in een nevel van lichte wolken
die vanuit het zuidoosten opstijgen.
In het noorden, wanneer het tussen de bergkammen verschijnt,
is het verre groen van de Jordaanvlakte te zien,
en in het westen de hoge bergen van Judea.
De zon begint te branden, en Petrus verklaart:
"Die wolken boven de bergen van Moab zijn een teken van intense hitte."
"Vandaag dalen we af naar de Kidronvallei. Daar is het schaduwrijk..." zegt Simon.
"De Kidron!?! O, hoe zijn wij zo snel bij de Kidron gekomen?"
"Ja, Simon van Jona. Een ruige weg was het, maar wat verkortte die de reis!
Door door de vallei te gaan, bereik je snel Jeruzalem!"
legt de Zeloot uit.
"En Bethanië!..."
Reacties
Een reactie posten