poëma van de god-mens

427.8 Maria Valtorta: 'Ze lopen, ze lopen...  Bijna op de vlakte, zien ze een groep discipelen.  Daar zijn Isaak en Johannes van Efeze met zijn moeder,  en Abel van Bethlehem met zijn moeder, en anderen van wie ik de namen niet ken.  En voor de vrouwen wordt er een eenvoudige kar getrokken door een sterke muilezel.  En daar zijn Daniël en Benjamin, de herders, Jozef de veerman, en anderen! "Dat is de Voorzienigheid die ons helpt!" roept Jezus uit, en Hij beveelt hen te stoppen, terwijl Hij naar de discipelen gaat,  vooral naar de twee vrouwelijke. Hij neemt hen apart, samen met Isaak, en vertelt hun een deel van Aurea's verhaal:  "Wij hebben haar gered van een onreine meester...  Ik zou haar graag naar Nazareth brengen om haar te laten genezen,  want ze is ziek van angst en uitputting.  Maar ik heb geen vervoermiddel.  Waar waren jullie naartoe op weg?" "Naar Bethlehem in Galilea, naar Mirta 's huis.  Het is onmogelijk weersta...

390.2 Valtorta: 'Kijk, daar is de eerste boer die terugkeert van zijn werk op een kleine grijze ezel! Om zich te beschermen tegen de vliegen, heeft de man zijn ezel bedekt met een deken van jasmijntakken, en zo loopt hij dan, dravend, met zijn oren en belletjes schuddend te midden van het wuivende, geurige gordijn van takken. De man kijkt en zwaait. De jongen zegt: "Kom naar het grote plein! Je zult de Rabbi horen die bij me is!" En daar is een kudde schapen die de straat binnen komt, vanaf een klein plein, waarachter een landelijk landschap te zien is. Ze schuren tegen elkaar aan, zetten hun pootjes waar de ander ze neerzet, allen met gebogen hoofden, alsof hun hoofden te zwaar zijn voor hun dunne nekken, vergeleken met hun dikke lichamen, dravend met hun vreemde tred en hun dikke lichamen die eruitzien als bundels die op vier stokken rusten... Jezus, Johannes en Petrus doen de man die bij hen is na en leunen tegen de warme muur van een huis om de kudde door te laten. E...

-Romeinse ezelskar- 316.2 Maria Valtorta: "...Voel Je Je niet lekker, Meester? Je bent zo bleek!" "Nee, Simon. Ik wil alleen met hen spreken..." En Hij wijst naar de twee, die ook bleek zijn geworden, aanvoelend dat het moment van afscheid is aangebroken... Jezus gaat zitten op de plank, die als zitbank dient voor de wagenmenner, en zegt: "Kom hier naast me, Johannes. En jij, Syntyche, kom dichterbij..." Johannes gaat links van de Heer zitten, en Syntyche aan Zijn voeten, bijna op de rand van de kar, met haar rug naar de weg, haar gezicht naar Jezus opgeheven. In die positie, zittend op haar hielen, slap alsof ze gebukt gaat onder een uitputtende last, haar handen in haar schoot, en ineengeklemd om ze stil te houden, omdat ze trillen, haar vermoeide gezicht, haar prachtige violetzwarte ogen, alsof ze vertroebeld zijn door zoveel tranen, in de schaduw van de laag opgetrokken sluier en mantel, gelijkt ze op een desolate Piëta. En Johannes!... Ik geloof dat a...

296.6 Maria Valtorta: 'Ze zijn net het dorp gepasseerd, wanneer Timon en Marcus, onder een nieuwe stortbui, opnieuw verschijnen op de ondergelopen weg, en roepen: "Stop! Simon Petrus is hier, met een paar ezels! Ik zag hem aankomen. Hij komt al drie dagen telkens met zijn dieren naar deze plek, in de regen!" Ze stoppen onder een dicht eikenbos, dat enige beschutting biedt tegen de stortbui. En daar komt Petrus toe, rijdend op een ezel, aan het hoofd van een rij ezels, net een monnik, onder de deken die hij over zijn hoofd en schouders heeft gelegd. "God zegene Jou, Meester! Maar ik zei het toch... dat Hij zo nat zou zijn als iemand die in het meer is gevallen! Kom op, snel allemaal, opstijgen, want Aëra staat al drie dagen in brand, zozeer houden ze de haarden brandend om jullie te drogen! Snel, snel... Wat een toestand! Maar kijk toch eens! Waren jullie niet zo goed om Hem tegen te houden? Ah! Als ik er niet bij ben! Nee zeg! Kijk hier! Zijn haar hangt erbij als dat...

-Neturei Karta joden (tegen zionisme)- 41.7 Maria Valtorta: 'Hillel: "Luister naar mij, kind. Het Boek Haggai zegt: “De gewenste van de volkeren zal komen... Groot zal dan de glorie van dit huis zijn, en van dit laatste meer dan het eerste.”  Zou je misschien over het Heiligdom willen vertellen waarover je spreekt?" Jezus: "Ja, meester. Dit is wat het betekent. Je gerechtigheid leidt je naar het Licht, en ik zeg je: wanneer het Offer van de Christus voltooid is, zal de Vrede naar je toe komen, aangezien je een Israëliet bent zonder boosaardigheid." Gamaliël:   "Vertel mij eens, Jezus, hoe kunnen we hopen op de Vrede waarover de profeten spreken, als dit volk door oorlog wordt verwoest? Spreek en geef ook mij licht!" Jezus: "Herinnert u zich niet meer, meester, wat ze zeiden, zij die aanwezig waren in de nacht van de geboorte van Christus? Dat de engelenscharen zongen: “Vrede voor de mensen van goede wil.” Maar dit volk heeft geen goede wil, en he...

wel zuiverheid, wel in-zicht ! of  een kind, een ezel, een simpleton... weet vaak beter (ziet méér) ! -Kampopstelling (Jan Luyken)- -Bileam zegent Israëls stammen (onbekend)- -Bileam en de ezel (Gustav Jäger)-

XXIX GEBOORTE VAN JEZUS -VERLOSSENDE WERKZAAMHEID VAN MARIA'S GODDELIJKE MOEDERSCHAP- -nachtwake in grot van Lourdes- 29.1 Maria Valtorta: 'Ik kan nog steeds de binnenkant zien van dit arme, stenen toevluchtsoord waar Maria en Jozef onderdak vonden en het lot deelden van de dieren. Het kleine vuur sluimert samen met z'n bewaker. Maria tilt langzaam haar hoofd op van haar bed en kijkt rond. Ze ziet dat Jozef zijn hoofd op zijn borst heeft gebogen alsof hij nadenkt, en denkt dat zijn vermoeidheid z'n goede wil om wakker te blijven overweldigt. Ze glimlacht breed en gaat, minder geluid makend dan een vlinder op 'n roos, zitten en vanuit zittende positie knielen, en ze bidt, met een zalige glimlach op haar gezicht. Ze bidt met open armen, niet helemaal als een kruis, maar bijna, met haar handpalmen naar boven en naar voren gericht, en ze lijkt die pijnlijke houding nooit moe te worden. Dan werpt ze zich, met haar gezicht tot tegen het hooi, neer in een nog intenser gebe...

25.7 Maria Valtorta: 'De avond komt eraan. Hun gastheren staan ​​erop dat de twee nog één keer eten voor ze vertrekken. Jozef eet zelfs brood en vis, Maria alleen fruit en melk. Dan vertrekken ze. Ze rijden op hun ezels. Jozef heeft op de zijne, zoals op de heenrit, Maria's koffer vastgebonden, en voor zij op de ezel stapt, zorgt hij ervoor dat het zadel goed vastzit. Ik zie dat Jozef Maria observeert wanneer ze in het zadel stapt. Maar hij zegt niets. De reis begint onder de eerste sterren die aan de hemel beginnen te flikkeren. Ze haasten ze zich naar de poorten om daar te komen voordat ze gesloten zijn, misschien. Wanneer ze Jeruzalem verlaten en de hoofdweg nemen die richting Galilea gaat, vullen de sterren al de hele heldere hemel. En er heerst een grote stilte op het platteland. Er zijn slechts een paar nachtegalen te horen die zingen en het kloppen van de hoeven van de twee ezels op de harde grond van de weg, verbrand door de zomer.' 5-6apr.'44

-Kana gezien vanaf de weg naar Nazareth (Corwin Knapp Linson)- 25.4 Maria Valtorta: 'Eindelijk kondigt een luide klop op de deur Jozef aan! Maria's gezicht straalt sereen. Josef groet haar, omdat Zij zichzelf eerst voorstelde en hem met eerbied begroette: "Gods zegen over jou, Maria!" "En over jou, Jozef! En prijs de Heer dat je gekomen bent! Zacharias en Elisabeth stonden op het punt te vertrekken, zie je, om vóór het vallen van de avond thuis te zijn." "Jouw boodschapper arriveerde in Nazareth terwijl ik voor wat werk in Kana was. Eergisteren kwam ik er pas achter, en ik ging meteen weg. Maar ook al liep ik zonder te stoppen, ik kwam te laat omdat de ezel een hoefijzer was kwijtgeraakt. Vergeef me!" "Vergeef mij... dat ik zo lang weg ben geweest uit Nazareth! Maar zie je, ze waren zo blij dat ik bij hen was, dat ik ze tot nu toe wilde plezieren." "Dat heb je goed gedaan, Mevrouw! Waar is het kindje?" Ze gaan de kamer binnen w...

XXV PRESENTATIE VAN JOHANNES DE DOPER IN DE TEMPEL EN VERTREK VAN MARIA LIJDEN VAN JOZEF -Presentatie in de tempel (Giovanni Bellini)- 25.1 Maria Valtorta - 'In de nacht van woensdag op Witte Donderdag van de Goede Week zie ik het zo: Uit een comfortabele kar, waar ook de ezel van Maria aan vastgebonden is, zie ik Zacharias, Elizabeth en Maria afstijgen, met de kleine Johannes in de armen, en eveneens  Samuël   [de bediende]  met een lammetje en een mand met een duif. Ze stappen uit voor de gebruikelijke stal die de halte moet zijn voor alle pelgrims naar de tempel, om er hun rijdieren neer te zetten. Maria roept de kleine man van wie de halte is, en vraagt ​​of er gisteren, of in de vroege ochtenduren, geen Nazarener is aangekomen. "Niemand, mevrouw," antwoordt de oude man. Maria blijft verbaasd, maar voegt er verder niets aan toe. Zij laat Samuël het ezeltje regelen, voegt zich dan bij de twee volwassen ouders en legt Jozefs vertraging uit: "Hij moet door iets zijn...

-tekening van Maria Valtorta- - Ein Karem vandaag - 21.5 Maria Valtorta: 'In plaats van Sara verschijnt bovenaan een trap aan de ene kant van het huis een heel oude vrouw, al helemaal gerimpeld en intens grijs wordend in haar haar, dat vroeger erg zwart moet zijn geweest, omdat haar wimpers en wenkbrauwen ook erg zwart zijn, en de kleur van haar gezicht nog steeds aangeeft dat ze donker was. Een vreemd contrast met haar overduidelijke ouderdom is haar toch al zeer duidelijke toestand, ondanks haar ruime en losse kleding. Zij kijkt, met haar hand voor haar ogen tegen de zon. En herkent Maria! En heft haar armen in de lucht in een verbaasd en blij "Ooh!", en ze haast zich, voor zover ze dat kan, om Maria te ontmoeten. Zelfs Maria, die altijd kalm is in haar bewegingen, rent nu zo snel als een hert, en bereikt de voet van de trap wanneer Elizabeth daar ook arriveert, en Maria ontvangt in haar hart met levendige expansie haar nicht, die huilt van vreugde als ze haar terugziet...

21.4 Maria Valtorta: 'De oude man buigt en groet, en laat dan een stem horen die roept: "Sara! Sara!" En hij opent de poort opnieuw om het ezeltje naar binnen te laten, omdat Maria, om zichzelf te bevrijden van het plakkerige vrouwtje, snel snel naar binnen glipte, en de tuinman, zo snel als ze was, het hek op de neus van de kletskous had dichtgegooid. -Palestina 1890, 2003, 2024- En terwijl hij de ezel voorbij laat lopen, zegt hij: "Ah! groot geluk en groot ongeluk in dit huis! De hemel heeft de onvruchtbare meesteres een zoon geschonken, moge de Allerhoogste gezegend worden! Maar Zacharias keerde zeven maanden geleden stom uit Jeruzalem terug. Hij maakt zich verstaanbaar door te knikken of te schrijven. Wist u dat misschien? Mijn meesteres heeft zo veel naar u verlangd, in deze vreugde en in deze pijn! Zij sprak altijd met Sara over u, en zei: 'Had ik mijn kleine Maria maar bij me! Was ze maar nog in de Tempel geweest! Ik zou Zacharias gestuurd hebben om haar o...