nachtgesprek met apostelen en discipelen
169.3
Maria Valtorta:
'Luister nu.
Ga naar beneden en zeg tegen de anderen dat ze moeten komen.
Ook de ons bekende discipelen.
En dat de mensen vandaag níet komen.
Ik wil alleen met jullie spreken."
"Dan is het beter om tot de avond te wachten.
Wanneer de zon ondergaat, verspreiden de mensen zich naar de nabijgelegen dorpen,
en 's ochtends komen ze terug, om op Jou te wachten.
Zo niet... wie zal ze dan tegenhouden?"
"Goed. Doe dat.
Ik wacht daarginds op jullie, op de top.
De nacht is nu zacht. We kunnen ook in de open lucht slapen."
"Waar Je maar wil, Meester. Het is genoeg dat Jij bij ons bent."
De leerlingen gaan,
en Jezus begint opnieuw naar de top te klimmen,
die al te zien was in het visioen van vorig jaar [12/8/1944] bij het einde van de Bergrede en bij de eerste ontmoeting met Maria Magdalena. Het panorama dat steeds weidser wordt, begint nu rood te kleuren door de beginnende zonsondergang.
Jezus zit op een rots en mediteert.
En gaat daarmee door, totdat het gerinkel van voetstappen op het pad Hem waarschuwt dat de apostelen terugkeren. De avond valt. Maar op die heuvel blijft de zon schijnen, geurig van elk kruid en elke bloem. Wilde lelietjes-van-dalen ruiken sterk, en de hoge stengels van de narcissen schudden hun sterren en knoppen, alsof ze de dauw willen oproepen.
Jezus staat op
en groet met Zijn: "Vrede zij met u!"
Vele discipelen klimmen samen met de apostelen naar boven.
Isaak leidt hen, met zijn ascetische glimlach op het magere gezicht.
Ze verdringen zich allemaal rond Jezus, die in het bijzonder Judas Iskariot begroet
en Simon de Zeloot.
"Ik wilde jullie allemaal bij Mij hebben,
een paar uur alleen met jullie doorbrengen, en met jullie alleen praten.
Ik heb jullie iets te vertellen, om je steeds beter voor te bereiden op de missie.
Laten we eten en dan zullen we praten, en in je slaap zal de ziel de leer blijven proeven."
Ze eten het sobere avondmaal
en verzamelen zich vervolgens in een kring rond Jezus, zittend op een grote steen.
Er zijn er ongeveer honderd, misschien meer, verdeeld over discipelen en apostelen.
Een kroon van aandachtige gezichten, die op bizarre wijze worden verlicht,
door de vlam van twee vuren.'
Reacties
Een reactie posten