poëma van de god-mens

-Krishna gaat dansen met de gopi's- 435.6 Maria Valtorta: 'Aurea komt binnen en blijft verbaasd bij de deur staan. "O! Daar is ze! Kijk eens hoe goed ze eruitziet!  Ze lijkt echt op een jong Joods meisje, zo gekleed!" Aurea wordt paars en weet niet wat ze moet zeggen.  Maar Petrus is zo goedmoedig en vaderlijk, dat ze zich herpakt en ze zegt:  "Ik probeer er eentje te worden, en... met mijn Meester hoop ik er snel eentje te zijn...  Meester, ik ga Uw moeder vertellen dat deze mensen hier zijn..." en ze trekt zich snel terug. "Ze is een goed meisje," verklaart de Zeloot. "Ja. Ik wou dat ze bij ons in Israël kon blijven.  Bartholomeüs heeft een goede kans en een vreugde gemist, door haar af te wijzen..."  zegt Thomas. "Bartholomeus is erg streng met... formules,"  verontschuldigt Filippus hem. "Zijn enige fout,"  merkt Jezus op. Maria komt binnen... "Vrede zij met Jou, Maria," zeggen de mensen uit Kafarnaüm. ...

425.2 Maria Valtorta: 'Een Romein, voorafgegaan door een dozijn slaven beladen met zakken en bundels, botst met twee anderen van zijn stand. Wederzijdse begroetingen. "Gegroet, Ennius!" "Gegroet, Florus Tullius Cornelius!  Gegroet, Marcus Heracleus Flavius!" "Wanneer ben jij teruggekeerd?" "Uitgeput, eergisteren bij zonsopgang." "Jij vermoeid? Wanneer zweet jij ooit?" spot de jonge man, Florus genaamd. "Spot niet, Florus Tullius Cornelius.  Ook nu zweet ik voor mijn vrienden!" "Voor je vrienden? Wij hebben jou niet gevraagd om te zwoegen," werpt de andere, oudere, Marcus Heracleus Flavius ​​genaamd, tegen. "Maar mijn liefde denkt aan jullie! O wreedaards die mij bespotten! Zien jullie deze stoet slaven beladen met lasten niet? Anderen gingen hen voor, met andere lasten.  En allemaal voor jullie. Om jullie te eren!" "Is dit dan jouw taak? Een banket?"  "En waarom?" roepen de twee vrie...

413.8 M. Valtorta: 'Ze kijken elkaar aan. Dan spreekt Hilkia namens iedereen: "U hebt goed gesproken, Meester!  Ik smeek U het feestmaal aan te nemen dat ik U aanbied, ter ere van U!" "Ik vraag geen andere eer dan die van de overwinning van jullie zielen.  Laat Mij in Mijn armoede achter..." "U wilt mij toch niet beledigen door te weigeren?!" "Geen belediging. Ik smeek u Mij bij Mijn vrienden te laten." "Maar zij ook – wie kan daaraan twijfelen? Ook zij, samen met U.  Grote eer voor mijn huis!... Grote eer!...  U gaat toch ook naar anderen die groot zijn!  Waarom niet naar Hilkia?" "Wel dan... Ik zal komen.  Maar geloof Me, Ik zal in de beslotenheid van uw huis geen andere woorden zeggen dan die Ik u hier, te midden van de mensen, heb gezegd." "En ik al evenmin! En mijn vrienden ook niet! Twijfelt U daaraan?" Jezus kijkt hem strak aan.  En dan zegt hij: "Ik twijfel alleen aan wat Ik niet weet.  Maar Ik ben n...

406.7 Maria Valtorta: '"Welgekomen, Meester! Alles is klaar. Wij wachtten alleen nog op Jou!" zegt Petrus. "Ja. Ik heb met Judas over van alles gesproken... toch, Judas? We moeten ook voor die arme oude man zorgen, wiens zoon is gedood." "Ah!..." Judas grijpt de gelegenheid aan om zich te herpakken, en, indien nodig, de argwaan van de anderen weg te nemen. "Ah!... Weet Je, Meester? Vandaag werden we tegengehouden door een groep heidenen,  gemengd met Joden uit de Romeinse koloniën in Griekenland. Ze wilden van alles weten! We hebben zo goed mogelijk geantwoord. Maar hebben ze zeker niet overtuigd. Maar het waren goede mannen, en ze gaven ons veel geld. Hier is het, Meester! We kunnen er veel goeds mee doen!" En Judas zet een grote, zachte leren beurs neer die, als je erop tikt, een zilverachtig geluid maakt. Ze is zo groot als een kinderhoofd. "Goed, Judas. Jij zult het geld eerlijk verdelen.  Wat wilden die heidenen weten?" "D...

-Laatste Avondmaal (Plautilla Nelli)- 406.5 Maria Valtorta: 'Judas, huil niet. Waarom huil je? Als er geen spijt in je hart is voor je moeder en Mij, waarom huil je dan zo? Kom hier, leg je hoofd op Mijn schouder en vertel je Vriend over je verdriet. Heb je gefaald? Heb je het gevoel dat je bijna gefaald hebt? O! Wees niet alleen! Overwin Satan met de hulp van hen die van je houden. Ik ben Jezus, Judas. Ik ben de Jezus die ziekten geneest en demonen uitdrijft. Ik ben de Jezus die redt... en die zoveel van je houdt, die bedroefd is je zo zwak te zien. Ik ben de Jezus die jullie leert zeven maal zeventig keer te vergeven. Maar Ik, Ik uit Mijzelf, vergeef jullie niet zeven maal zeventig, maar zevenhonderd maal, zevenduizend maal zeven... En er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas,  die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, als de schuldige, vol berouw, tot Mij zegt: 'Jezus, ik heb gezondigd.' Minder nog, als hij alleen ...

-Getty Villa- 370.2 Maria Valtorta: 'De gasten! Jezus' gedachten zijn duidelijk tot uitdrukking gebracht. Het feestmaal van de liefde dat Hij in het huis van Zijn goede leerlinge wenste, is een bladzijde uit het Evangelie in praktijk gebracht. Er zijn bedelaars, kreupelen, blinden, wezen, ouderen, jonge weduwen met hun baby's, die zich vastklampen aan hun kleren, of die de schamele melk drinken van hun ondervoede moeders. Dankzij Johanna's rijkdom konden ze hun versleten kleren al vervangen door eenvoudige, maar schone en nieuwe kleren. Maar als het keurig gekamde haar, in een goddelijke voorziening van reinheid, en als de schone kleren deze ongelukkigen, die door de dienaren in rijen worden opgesteld, of ondersteund om hen naar hun bestemming te brengen, een blik geven die zeker minder ellendig is dan toen Johanna hen in de steegjes, op de kruispunten, op de karrensporen naar Jeruzalem liet verzamelen, waar hun armoede schandelijk verborgen was, of tentoongesteld om aa...

260.4 M. Valtorta: 'De boeren van Doras' zoon komen eraan. Nog magerder en nog meer in lompen gekleed. Maar zo blij! Er zijn er ongeveer twintig, en er is zelfs geen kind of vrouw bij. Arme, eenzame mannen... "Vrede zij met jullie allen! Laten we samen de Heer zegenen, omdat Hij jullie een betere meester heeft gegeven. Laten we Hem zegenen door te bidden voor de bekering van de man die jullie zoveel leed heeft berokkend. Toch? Bent u blij, oude vader? Ik ook. Ik kan nu vaker met het kind komen. Hebben ze het u al verteld? U huilt van vreugde, hè? Kom, kom zonder angst!..." zegt hij, sprekend tot Margziams grootvader, die helemaal voorovergebogen Zijn handen kust, huilend en mompelend: "Ik vraag nu niets meer aan de Almachtige. Hij heeft mij meer gegeven dan ik vroeg. Nu zou ik willen sterven, uit angst zo lang te blijven leven dat ik weer in mijn lijden verval." Enigszins gegeneerd om bij de Meester te zijn, hervatten de boeren snel hun moed, en wanneer de t...

251.7 Maria Valtorta: '"En nu zijn we enkel nog goede vrienden tot het tijd is om terug te keren. Zo leren we elkaar beter kennen en zullen we elkaar makkelijk herkennen..." En ze verspreiden zich in de kleine rotsachtige baai, koken mosselen en krabben, die ze van de rotsen hebben geroofd, en vis, die ze in kleine netten hebben gevangen. En ze slapen op een bed van gedroogd zeewier, in grotten die door aardbevingen zijn ontstaan, of door de golven in deze rotsachtige kust. Terwijl de lucht en de zee één oogverblindend blauw zijn dat de horizon kust, en de meeuwen een onafgebroken carrousel van vluchten maken van de zee naar hun nesten, met gekrijs en klapperende vleugels, de enige stemmen die, samen met het klotsen van de golven, spreken, in deze uren van zomerse hitte.' 12 aug.1945

250.3 Maria Valtorta: 'En vermengd, apostelen en discipelen —en het spreekt vanzelf hoe blij velen van hen waren, vooral die die Jezus al goed kennen— keren ze terug naar de stad, over de rand ervan heen, tot ze het verste punt van de baai bereiken, die als een gebogen arm de zee in steekt. Daar staan een paar hutten, verspreid langs de korte, kiezelachtige kust, die het meest ellendige stuk van de stad vertegenwoordigen, het meest ontvolkte en dunbevolkte gedeelte. Hier enkele kleine huisjes — kubussen van muren die afbrokkelden door zout en ouderdom—allemaal gesloten, en wanneer de discipelen ze openen, tonen ze hun rokerige ellende, hun inrichting gereduceerd tot het absolute minimum. "Kijk eens! Ze zijn heel comfortabel en schoon, al zijn ze niet mooi," zegt Isaak, die de honeurs waarneemt. "Niet mooi nee, arme zielen. Aqua Speciosa was er een paleis bij. En dan waren er nog die klaagden!..." moppert Petrus. "Maar voor ons zijn ze een zegen!" ...

CCXXXVI AVONDMAAL IN HET HUIS VAN SIMON DE FARIZEEËR EN ABSOLUTIE VAN MARIA MAGDALENA -Tafelopstelling zoals gezien door MV- 236.1 Maria Valtorta: 'Als troost voor mijn complexe lijden en om mij te helpen de slechtheid van de mensen te vergeten, schenkt mijn Jezus mij deze zoete overpeinzing... Ik zie een zeer weelderige kamer. Een rijke, veelarmige kroonluchter hangt in het midden en is volledig aangestoken. Aan de muren prachtige tapijten, stoelen ingelegd en bezet met ivoor en kostbare lamineringen, en al even prachtig meubilair. In het midden staat een grote vierkante tafel, maar dan samengesteld uit vier aan elkaar verbonden panelen. De tafel is ongetwijfeld zo gedekt voor de vele gasten (allen mannen), en is bedekt met prachtige tafelkleden en rijk serviesgoed. Er staan ​​kostbare amforen en bekers, en er lopen veel bedienden omheen, die schalen dragen en wijn inschenken. In het midden van het vierkant is er niets. Ik zie de prachtige vloer, die het licht van de olielamp weer...

206.11 M. Valtorta: '"Maar luisteren jullie, en je zult beter begrijpen... hoe zorgen, rijkdom en losbandigheid de toegang tot het Rijk der Hemelen belemmeren! Er was eens een koning... die de bruiloft van zijn zoon vierde. Je kunt je de festiviteiten in het paleis voorstellen. Hij was zijn enige zoon, en toen hij de volmaakte leeftijd bereikt had, trouwde hij met zijn liefde. De vader en koning wilde dat alles vrolijk zou zijn, de vreugde vierend van zijn geliefde zoon, eindelijk getrouwd met zijn welbeminde. Temidden van de vele feestelijkheden vierde hij ook een groots banket. En hij bereidde het van tevoren voor, tot in de puntjes verzorgd, zodat het prachtig zou zijn en de bruiloft van de koningszoon waardig. Hij stuurde zijn dienaren vooruit om zijn vrienden en bondgenoten, en ook de belangrijkste mensen in zijn koninkrijk, te vertellen dat de bruiloft die avond gepland was, en dat ze uitgenodigd waren om een ​​waardige omlijsting te creëren voor de zoon van de koning. M...

(Scott Sumner, James Tissot) 169.3 Maria Valtorta: 'Luister nu. Ga naar beneden en zeg tegen de anderen dat ze moeten komen. Ook de ons bekende discipelen. En dat de mensen vandaag níet komen. Ik wil alleen met jullie spreken." "Dan is het beter om tot de avond te wachten. Wanneer de zon ondergaat, verspreiden de mensen zich naar de nabijgelegen dorpen, en 's ochtends komen ze terug, om op Jou te wachten. Zo niet... wie zal ze dan tegenhouden?" "Goed. Doe dat. Ik wacht daarginds op jullie, op de top. De nacht is nu zacht. We kunnen ook in de open lucht slapen." "Waar Je maar wil, Meester. Het is genoeg dat Jij bij ons bent." (James Tissot) De leerlingen gaan, en Jezus begint opnieuw naar de top te klimmen, die al te zien was in het visioen van vorig jaar [ 12/8/1944 ]  bij het einde van de Bergrede en bij de eerste ontmoeting met Maria Magdalena. Het panorama dat steeds weidser wordt, begint nu rood te kleuren door de beginnende zonsondergang....

75.5 Maria Valtorta: 'De avond valt, de eerste ster wordt geboren... Zeg je gebed vóór het eten." "Ik niet. Jij." "Eer aan God in de hoogste hemelen en vrede op aarde voor de mensen van goede wil, die het verdiend hebben het Licht te zien en het te dienen. De Heiland is onder hen. De Herder van koninklijke afkomst is temidden van Zijn kudde. De Morgenster is opgestaan. Verheug je, jullie rechtvaardigen! Verheug je in de Heer! Hij die het gewelf van de hemel maakte en ze met sterren bezaaide, Hij die de zeeën aan de grens van de landen plaatste, Hij die de wind en de dauw schiep en de loop van de seizoenen reguleerde om brood en wijn aan zijn kinderen te geven...  zie, het hoogste Voedsel zendt Hij je nu: het levende Brood dat uit de hemel neerdaalt, de Wijn van de eeuwige Wijnstok. Kom, jullie eerstelingen van Mijn aanbidders. Leer de Vader in waarheid kennen, volg Hem in heiligheid en ontvang een eeuwige beloning." Jezus heeft gebeden, staande met Zijn arm...

75.3 Maria Valtorta: '"Maar, kortom, wie zoeken jullie?" "Jezus Christus, de Zoon van Maria, de Nazarener, de Verlosser." "Ik ben het." Jezus schittert als Hij het zegt en openbaart zich aan deze volhoudende minnaars van Hem. Vasthoudend, trouw, geduldig. "Jij! Oh! Heer, Heiland, onze Jezus!" De drie liggen op de grond en kussen de voeten van Jezus, huilend van vreugde. "Sta op. Sta op, Elia , en jij, Levi , en jij van wie Ik niet weet wie je bent!" "Jozef, zoon van Jozef." "Dit zijn Mijn discipelen: Johannes, een Galileeër, en Simon en Judas, Judeërs." De herders liggen niet langer met hun gezicht naar beneden, maar zitten nog steeds op hun knieën, leunend op hun hielen. Ze aanbidden de Heiland met ogen van liefde, met lippen die trillen van emotie, met gezichten wit of rood van vreugde. Jezus zit op het gras. "Nee, Heer. Niet op het gras, Koning van Israël!" "Laat het, vrienden. Ik ben arm. Een t...

70.2 Maria Valtorta: 'Ze zijn aangekomen bij het huis. En komen de lage, rokerige keuken binnen. De eigenaar begroet hen: "Vrede zij met U!" Jezus antwoordt: "Vrede voor dit huis en voor jou en voor hen die bij jou wonen. Ik heb een discipel bij Mij!" "Er zal voor hem ook brood en olie zijn." "Ik heb gedroogde vis mee die Jakobus en Petrus mij gaven. En toen ik langs Nazareth reisde, gaf Je Moeder mij nog brood en honing mee voor Jou. Ik heb non-stop gelopen, maar nu zal die wel hard geworden zijn." "Maakt niet uit, Johannes. Hij zal nog altijd de smaak hebben van Mama's handen!" Johannes haalt zijn schatten uit het zakje dat hij in een hoek had staan. En ik zie dat gedroogde vis op een vreemde manier wordt bereid: ze baden hem enkele ogenblikken in heet water, smeren hem dan in en roosteren hem op het vuur. Jezus zegent het eten en gaat met de discipel aan tafel zitten. Ook de eigenaar, die ik Jona hoor noemen, en de zoon schui...

57.4 Maria Valtorta: 'Maria begroet hen, en nodigt hen uit om te gaan zitten. Zij is de meesteres van het huis, en terwijl ze haar Jezus aanbidt met haar blik - het lijkt wel dat haar ziel door haar ogen blijft spreken met haar Zoon - zorgt zij voor de gasten. Ze zou graag water brengen waarmee ze zich wat kunnen opfrissen. Maar Petrus zegt bliksemsnel: "Nee, Mevrouw. Dat kan ik niet toestaan. U zit naast Uw Zoon, Heilige Moeder. Ik ga, wij gaan naar de tuin om ons te verfrissen." Maria van Alfeüs komt rood aanrennen, en bedekt met bloem, en ze begroet Jezus, die haar zegent, en leidt dan de zes de tuin in, naar het waterbekken, en komt blij terug. "Oh! Maria!" zegt ze tegen de Maagd. "Judas heeft het mij verteld. Wat ben ik blij! Voor Judas en voor jou, mijn schoonzus! Ik weet dat anderen tegen mij zullen schreeuwen. Maar dat maakt mij niet uit. Ik zal blij zijn op de dag dat ik ze allemaal van Jezus weet. Wij moeders weten... wij voelen wat goed is voor o...

LVI NAZARETH MET JUDAS T. en ZES ANDERE DISCIPELEN -Nazareth 1839 (David Roberts)- 57.1 Maria Valtorta: 'Jezus arriveert met zijn neef en de zes discipelen bij Nazareth. Vanaf de top van de heuvel waar ze zich bevinden, kun je de stad zien, wit tussen het groen, op en neer gaand over de hellingen waarop het is gebouwd, een zachte golving van hellingen, de ene nauwelijks merkbaar, de andere meer uitgesproken. "We zijn gearriveerd, vrienden. Daar staat Mijn huis. Mijn moeder is aanwezig binnen, want er stijgt rook uit het huis. Misschien maakt zij brood. Ik zeg niet tegen jullie: "Blijf", omdat Ik denk dat je graag naar huis wilt. Maar als jullie met Mij het brood willen breken en Haar willlen leren kennen die Johannes al kent, dan zeg Ik jullie: "Kom!". De zes, die al verdrietig waren over de aanstaande scheiding, keren allemaal blij terug en accepteren het aanbod hartelijk. "Laten we dan gaan!" - 'Maria's Bron' 1847 - Ze gaan snel de h...

LV EEN TAAK TOEVERTROUWD AAN THOMAS -Gethsemane bij valavond- 55.1 Maria Valtorta: 'Vanmorgen, herstellende van een zeer zware slaap van vele uren, heb ik, terwijl ik bad, wachtend tot de dag aanbrak, mijn visioen teruggekregen. Ik zeg teruggekregen, omdat we ons nog steeds in dezelfde omgeving bevinden: de grote, lage keuken, donker met rokerige muren, nauwelijks verlicht door de olielamp die op de rustieke tafel staat, lang en smal, waaraan acht mensen zitten – Jezus en de zes discipelen, plus de eigenaar van het huis – vier aan elke kant. Jezus, nog steeds gedraaid op Zijn kruk - want hier zijn het niets anders dan krukjes zonder rugleuning, met drie poten, echt landelijke dingen - spreekt opnieuw met Thomas. De hand van Jezus is van het hoofd van Thomas naar beneden gekomen op zijn schouder. -ritueel bad bij oliepers in grot  op Gethsemane 1e eeuw ( opgravingen 2020 )- Jezus zegt:  "Sta op, vriend. Heb je al gegeten?" "Nee, meester. Ik liep een paar meter met de ...