poëma van de god-mens

(James Tissot) 329.4 Maria Valtorta: 'Bij de poort van de drie broers staat een menigte mensen rond Jezus, die duidelijk zichtbaar is door Zijn lange gestalte. Plots klinkt er geroep, en de mensen raken in beroering. Sommigen rennen weg van de markt, terwijl een deel van de menigte naar het plein rent en verder. Vragen... antwoorden... "Wat is er gebeurd?" "Wat is er aan de hand?" "De man uit Israël heeft de oude Marcus genezen!" "De sluier van zijn ogen is verdwenen." Intussen is Jezus de binnenplaats opgekomen, gevolgd door een menigte mensen. Aan het einde loopt een van de bedelaars, een kreupele die zich meer met zijn handen dan met zijn benen voortbeweegt, mank. Maar hoewel zijn benen krom en zwak zijn, zodat hij zonder krukken niet vooruit kan komen, is zijn stem des te krachtiger! Ze klinkt als een sirene die de zonnige ochtendlucht doorboort: "Heilige! Heilige! Messias! Rabbi! Heb medelijden met mij!" schreeuwt hij ademloos ...

329.3 Maria Valtorta: 'Ik hoor twee Romeinse soldaten: "Het moet die zijn die de Joden vervolgen, nou succes! Je kunt aan Hem zien dat Hij beter is dan zij." "Die zou hen lastigvallen??" "Laten we de vaandeldrager gaan waarschuwen. Dat is het bevel." "Wat een dwaasheid, Caius! Rome beschermt zich tegen lammeren en tolereert - ik zou zeggen streelt - de tijgers!" "Dat denk ik niet, Scipio! Pontius is makkelijk te doden!" "Ja... maar hij sluit zijn huis niet af, voor de kruipende hyena's die hem vleien." "Politiek, Scipio! Politiek!" "Lafheid, Caius, en dwaasheid. Met die daar zou hij zich moeten verbinden. Om dit Aziatische gepeupel gehoorzaam te houden. Hij dient Rome niet goed, Pontius, door deze goede man te verwaarlozen en de goddelozen te vleien." "Bekritiseer de proconsul niet. Wij zijn soldaten, en onze meerdere is even heilig als een god. Wij hebben gehoorzaamheid gezworen aan de goddeli...

-Geroddel in Venetië (A. Miles)- 329.2 Maria Valtorta: 'Ik hoor twee moeders: "Maar is het waar?" " Daniël vertelde 't me, mij persoonlijk. Hij sprak in Jeruzalem met mensen die de wonderen van de heilige hadden gezien." "Zeker, akkoord! Maar zou dit de man kunnen zijn?" "O! Daniël vertelde me dat het alleen maar Hij kan zijn, gezien wat Hij zegt." "Dus... wat denk je? Zal Hij mij genade schenken, ook al ben ik maar een proseliet ?" "Ik denk het wel... Probeer het! Misschien komt Hij niet meer terug. Probeer het, probeer het! Kwaad zal het je zeker niet doen!" "Ik ga!" zegt de vrouw. En ze laat een verkoper van serviesgoed, met wie ze aan het onderhandelen was over kommen, in de steek. De verkoper, die het gesprek tussen de twee vrouwen heeft afgeluisterd, is teleurgesteld en geïrriteerd dat de goede deal in rook is opgegaan. Hij stort zich op de achtergebleven vrouw en overlaadt haar met beledigingen als: ...

CCCXXIX OP DE MARKT VAN ALEXANDROSCENE GELIJKENIS VAN DE ARBEIDERS IN DE WIJNGAARD -DE SOLDAAT AQUILA- 329.1 Maria Valtorta: 'De binnenplaats van de drie broers ligt half in de schaduw, half in het zonlicht. En het is er vol mensen die komen en gaan om te winkelen, terwijl buiten de poort, op het kleine plein, de markt van Alexandroscene bruist van het geroezemoes van kopers van ezels, schapen, lammeren en pluimvee; want het is duidelijk dat ze hier minder gedoe hebben, en zelfs kippen worden zonder angst voor besmetting naar de markt gebracht. Het gebalk, geblaat, gekakel van kippen en triomfantelijke gekraai van hanen vermengen zich met de stemmen van mensen, in een vrolijk koor, dat af en toe door een ruzie hoge, dramatische tonen aanneemt. Zelfs op de binnenplaats van de broeders heerst er geroezemoes en zijn er wat ruzies, ofwel over de prijs, ofwel omdat een klant heeft gepakt wat een ander stiekem had uitgekozen. Het klaaglijke gejammer van bedelaars ontbreekt evenmin, die ...

- Horrea (grote pakhuizen t.t.v. Romeinen) - 328.6 Maria Valtorta: '"Ze moeten moe zijn, Elia. Je houdt ze op met je gepraat! Laten we gaan eten, en hen daarna naar bed brengen. Er zijn hier geen vrouwen... Niemand van Israël wilde ons, en wij wilden graag een van hen... Vergeef ons dus, als het huis koud en kaal lijkt." "Uw goede hart zal het mooi en warm maken." "Hoe lang blijft U?" "Niet langer dan een dag. Ik wil naar Tyrus en Sidon, en Ik wil graag voor de sabbat in Achzib zijn." "Dat kan niet, Heer! Sidon is ver weg!" "Morgen zal Ik hier spreken!" "Ons huis is als een haven! Zonder het te verlaten, kunt U zoveel toehoorders ontvangen als U wilt, vooral omdat er morgen een grote markt is!" "Laten we dan gaan, en moge de Heer jullie belonen voor jullie naastenliefde." 12 nov.1945

328.5 Maria Valtorta: "Lazarus?... Wij hebben een zus die getrouwd is met een van zijn dienaren." "Ik weet het. Daarom ben ik ook gekomen. Om jullie te vertellen dat ze jullie groet en van je houdt." "Hebt U haar gezien?" "Niet ik. Maar zij die bij Mij zijn, en die door Lazarus naar Antigonea waren gestuurd." "O! Vertel me! Wat doet Hermione? Is ze echt gelukkig?" "Haar man en haar schoonmoeder houden heel veel van haar. Haar schoonvader respecteert haar..." zegt Judas Thaddeus. "Maar hij vergeeft haar het bloed van haar moeder [een Griekse] niet. Vertel het me!" "Hij staat op het punt haar te vergeven. Hij heeft lovend over haar gesproken. En... ze heeft vier heel mooie en lieve kinderen. Dat maakt haar gelukkig. En ze draagt jullie nog steeds in haar hart, en zei ons te komen om jullie de goddelijke Meester te brengen." "Maar... hoe... Bent U dan de... Bent U degene die ze de Messias noemen, Ú?......

- Vicus bij kamp Nigrum Pullum (Zwammerdam) - 328.4 Maria Valtorta: '"Ze komen aan bij de pakhuizen van Hermiones broers, terwijl de laatste klanten naar buiten gaan, beladen met de meest uiteenlopende goederen, variërend van geweven stoffen tot aardewerk, en van aardewerk tot hooi en graan, of olie en voedsel. De geur van leer, van specerijen, van hooi, van ruwe wol, vult de grote hal, die naar de binnenplaats leidt, zo groot als een vierkant, waar onder de portieken zich de verschillende opslagruimten bevinden. Een donkere, bebaarde man komt aanrennen. "Wat wilt U? Eten?" "Ja... en ook onderdak, als u het niet erg vindt om pelgrims onderdak te bieden. We komen van ver en zijn hier nog nooit geweest. Verwelkom ons, in de naam van de Heer." De man kijkt aandachtig naar Jezus, die namens iedereen spreekt. Hij tast Hem af... Dan zegt hij: "Eigenlijk bied ik geen onderdak aan. Maar ik mag U wel. U bent een Galileeër, nietwaar? De Galileeërs zijn beter d...

-Burj el-Naqoura nu- 328.3 Maria Valtorta: 'Ze reizen snel over de weg die helemaal vlak en mooi is, een echte consulaire weg, die zeker aansluit op de wegen in het binnenland, of liever gezegd, die zeker verder landinwaarts loopt, nadat hij zijn rotsachtige uitloper heeft afgeworpen, trapsgewijs langs de kust, over de landtong heen. Alexandroscene is meer een militaire, dan een burgerlijke stad. Het moet een strategisch belang hebben, dat ik niet ken. Ingeklemd tussen de twee landtongen, lijkt het een wachtpost die dat stuk zee bewaakt. Nu het oog beide uiteinden kan zien, kan men zien dat er talloze militaire torens op staan, die een ketting vormen met die van de vlakte, van de stad, waar, richting de zee, het imposante Castrum domineert. Ze betreden de stad na het oversteken van weer een andere beek, die zich direct bij de poorten bevindt, en lopen richting het onheilspellende gevaarte van het fort, nieuwsgierig om zich heen kijkend, en nieuwsgierig bekeken wordende. De soldaten...

-ruïnes bij huidige Iskandarouna (Naqoura, Libanon)- 328.2 Maria Valtorta: "Het is de stad van die vrouw in Antigonea ... Hoe kunnen we blij maken?" zegt Andreas. "Weet Jij het, Meester? Ze zei tegen ons: 'Ga naar Alexandroscene. Mijn broers hebben daar winkels en zijn proselieten. Vertel hun over de Meester. Wij zijn ook kinderen van God...' En ze huilde, omdat ze zo moeilijk te verdragen is als schoondochter... zodat haar broers nooit bij haar komen, en zij niets van hen weet..." legt Johannes uit. "We zullen de broers van die vrouw zoeken. Als ze ons als pelgrims verwelkomen, zullen we haar blij kunnen maken..." "Maar hoe kunnen we zeggen dat we haar gezien hebben?" "Zij is in dienst van Lazarus... Wij zijn vrienden van Lazarus!" zegt Jezus. "Dat klopt. Jij zult spreken!..." "Ja. Maar haast je om het huis te vinden. Weten jullie waar het is?" "Ja. Vlakbij het Castrum. Ze hebben veel contact met de R...

CCCXXVIII IN ALEXANDROSCENE NAAR BROERS VAN  HERMIONE -toen Alexandroscene, nu Naqoura (Libanon)- 328.1 Maria Valtorta: 'De weg wordt weer bereikt na een lange omweg door de velden en het oversteken van de beek via een klein bruggetje van krakende planken, slechts geschikt voor voetgangers: eerder een passerelle, dan een echte brug. En de tocht gaat verder over de vlakte, die steeds smaller wordt naarmate de heuvels oprukken naar de kust, zozeer zelfs dat na een andere beek, met de onmisbare Romeinse brug, de weg over de vlakte overgaat in een bergweg, die zich bij de brug splitst in een minder steile baan, die, in noordoostelijke richting, weer door een vallei loopt. Deze weg, gekozen door Jezus, aangeduid op de Romeinse gedenksteen met: " Alexandroscene — m.V°" is een ware trap in de rotsachtige en steile berg die zijn scherpe punt in de Middellandse Zee steekt, en die steeds duidelijker zichtbaar wordt naarmate men hoger klimt. Alleen voetgangers en ezels begeven zich...

327.6 Maria Valtorta: '"Maar wie is dat? Wie is Hij?" vragen de mensen, die niet langer haast hebben om over te steken, ook al is de brug vrij, en ook niet om verder te gaan, als ze eenmaal overgestoken zijn. "Een rabbi." "Een rabbi uit Israël." "Hier? Aan de grens van Fenicië? Da's de eerste keer dat zoiets gebeurt!" "En toch is het zo. Asher vertelde me dat het die is die ze Heilige noemen." "Misschien zoekt Hij dan Zijn toevlucht bij ons, omdat ze Hem daar vervolgen." "Het zijn echte reptielen!" "Goed als hij naar ons komt! Hij zal wonderen verrichten..." Ondertussen is Jezus weggewandeld, een pad door de velden ingeslagen, en vertrekt...' [ ongedateerd ]

327.4 M. Valtorta: '"De goede kinderen van een zéér goede Vader moeten goede gevoelens hebben. Goed jegens de Vader, goed jegens hun broeders, wat ze ook geworden mogen zijn, omdat ze kinderen van dezelfde Vader zijn. Goed jegens de Vader door Hem te troosten voor Zijn pijn door Zijn kinderen tot Hem terug te brengen, die Zijn pijn zijn, of ze nu zondaars zijn, of afvalligen, of heidenen. Goed jegens dezen zelf, omdat hun zielen van de Vader afkomstig zijn, ingesloten in een schuldig lichaam, bezoedeld, afgestompt door een dwaling, maar toch... een ziel van de Heer en gelijk aan de onze. Bedenk, o jullie Israëlieten, dat er niemand is, zelfs niet de meest afgodische afgodendienaar met zijn afgodische religie, weg van van God, zelfs niet de meest heidense onder de heidenen, of de meest atheïstische onder de mensen, die volkomen verstoken is... van een spoor van zijn afkomst. Bedenk, o jullie die gedwaald hebben door je af te wenden van de ware religie, en je te verlagen tot de ...

327.3 Maria Valtorta: 'Het gekletter van het smeedijzer op het aambeeld is verstomd, en de slagen op de laatste ezelshoef nemen al af. Jezus maakt hiervan gebruik om zijn stem te verheffen en zich door de menigte te laten horen. Hij lijkt Zijn toespraak tot Zijn apostelen voort te zetten. In werkelijkheid spreekt Hij tot de voorbijgangers en misschien ook tot degenen in het huis, tot de vrouwen zeker, want de roep van vrouwenstemmen zweeft door de warme lucht... "Ook al lijkt ze onbestaande, er is altijd een verwantschap tussen mensen. Die van hun oorsprong uit één enkele Schepper. Want als de kinderen van één Vader van elkaar gescheiden zijn, verandert dit de band van hun oorsprong niet, net zoals het bloed van een kind niet verandert wanneer het het huis van zijn vader verwerpt. In Kaïns aderen stroomde het bloed van Adam, ook nog nadat zijn misdaad hem had doen vluchten over de uitgestrekte wereld. En in de aderen van de kinderen die geboren werden, sinds Eva's verdriet...

327.2 M. Valtorta: '"Bijna al die smeden langs de wegen zijn Romeinen," merkt Mattheüs op. "Soldaten die na hun diensttijd zijn achtergebleven, en ze verdienen er geld mee... Ze worden nooit belemmerd in het behandelen van de dieren... En een ezel kan zelfs worden onthoefd vóór zonsondergang op sabbat, of tijdens de tijd van Encenie..." "Degene die de onze beslagen heeft, Antonio, was getrouwd met een Jodin," zegt Johannes. "Er zijn meer dwaze dan wijze vrouwen..." verklaart Jakobus van Zebedeüs. "En van wie zijn die kinderen? Van God of van het heidendom?" vraagt ​​Andreas. "Meestal zijn het de kinderen van de sterkste echtgenoot," antwoordt Mattheüs. "En zolang de vrouw geen afvallige is, zijn het Joden, omdat de man, deze mannen, ze hun gang laten gaan. Ze zijn niet erg...fanatiek, zelfs niet voor hun eigen Olympus. Ik denk dat ze nu alleen nog maar in winstbejag geloven. Ze zitten vol kinderen!" "Veracht...

CCCXXVII -AAN DE GRENS MET FENICIË- TOESPRAAK OVER DE GELIJKHEID VAN VOLKEREN EN GELIJKENIS VAN HET ZUURDESEM 327.1 Maria Valtorta: 'De weg van Fenicië naar Ptolemaïs is een prachtige weg, die dwars door de vlakte tussen de zee en de bergen loopt. En, door de manier waarop hij wordt onderhouden, is hij erg druk. De weg wordt vaak gekruist door kleinere wegen, die van de dorpen in het binnenland naar de dorpen aan de kust leiden, en biedt talloze kruispunten, waar zich meestal een huis, een waterput en een eenvoudige hoefsmid bevinden, voor viervoeters die mogelijk hoefijzers nodig hebben. Jezus reist met de zes die bij Hem zijn gebleven een flink stuk over deze weg, twee kilometer of meer, en ziet steeds dezelfde dingen. Ten slotte stopt Hij bij een van die huizen met een waterput en hoefsmid, op een kruispunt vlakbij een beek, die overspannen wordt door een brug, die, hoewel stevig, echter nauwelijks breed genoeg is voor een kar, waardoor of de heen- of de teruggaande reiziger ged...

326.3 M. Valtorta: '"Nee [Ik heb hier nog niet gesproken...] . Ik ben nog geen dag geleden op deze hellingen aangekomen. Ik heb in het bos geslapen..." "Waarom wilden ze Jou niet?" "Hun harten verwierpen de Pelgrim... Ik had geen geld..." "Dan hebben ze een hart van steen! Waar waren ze bang voor?" "Dat ik een dief was... Maar dat maakt niet uit. De Vader die in de hemel is, liet Me een geit vinden, verdwaald of weggelopen. Kom, Ik zal haar je laten zien. Ze woont in het struikgewas met haar lam. Maar ze rende niet weg, toen ze Me zag aankomen. Sterker nog, ze liet Me haar melk drinken... alsof ik haar eigen kind was. En Ik sliep naast haar, met het lam bijna op Mijn hart. God is goed met Zijn Woord!" Ze lopen naar de plek van gisteren, door een dicht, doornig struikgewas. Een eeuwenoude eik, waarvan ik niet weet hoe hij het overleeft, zo gespleten aan de voet, alsof de grond er ooit gebarsten is en de machtige stam gespleten heeft,...

326.2 Maria Valtorta: '"De afgelopen dagen, hebben wij elkaar altijd begrepen en waren we één van hart," beweert Johannes. "Maar ja! Dat heb ik ook gemerkt. De hele maan door, en zelfs bij momenten van opwinding, zijn we nooit in een slecht humeur geweest... Terwijl soms... ik weet niet waarom..." monologeert Jakobus van Zebedeüs. "Je weet niet waarom?... Maar het is makkelijk te begrijpen! Omdat wij oprecht zijn in onze bedoelingen. Perfect, dat niet. Maar oprecht, jazeker. En daarom aanvaarden we het goede dat iemand voorstelt, of verwerpen het kwade dat een van ons als zodanig aanwijst, ook al hadden we het zelf eerder niet gezien. Waarom dus? Dat is makkelijk te zeggen! Omdat wij acht maar één gedachte hebben: alles zo te doen dat het Jezus vreugde brengt. Dat is alles!" roept Thaddeüs uit. "Ik denk dat ook de anderen er net zo over denken," zegt Andreas verzoenend. "Nee... Wel Filippus, wel Bartholomeüs, hoewel die heel oud is en he...

CCCXXVI EEN TUSSENSTOP IN ACHZIB -Achzib vandaag- 326.1 Maria Valtorta: '"Heer, gisteravond dacht ik... Waarom wil Jij zo ver lopen, om alleen maar terug te keren naar de Fenicische grens? Laat mij gaan, met iemand anders. Ik zal Antonio verkopen... Het spijt me... maar nu is hij niet meer nuttig en het zou alleen maar aandacht trekken. En ik ga dan Filippus en Bartholomeüs tegemoet. Ze kunnen alleen die weg nemen, en ik zal hen zeker ontmoeten. En Je kunt er zeker van zijn dat ik niets zal zeggen. Ik wil Jou geen pijn doen, ik... Blijf hier rusten, met de anderen, bespaar allen die weg naar Jiftaël... wij zullen er sneller zijn," zegt Petrus, terwijl ze het huis verlaten waar ze geslapen hebben. En ze lijken minder bang omdat ze schone kleren hebben, en hun baarden en haar vakkundig verzorgd zijn. "Je gedachte is goed. Ik zal je niet tegenhouden. Ga met wie je wilt." "Dan met Simon! Heer, zegen ons." Jezus omhelst hen en zegt: "Met een kus. Gaan ...

- wonderolie St.-Jozefheiligdom Montréal - 325.9 M. Valtorta: 'Johannes zucht: "Het spijt me... Ik had Thomas, die zo veel van je moeder houdt, graag willen vertellen over het wonder van het lied en de zalf [ 320.4 ] ..." "Je zult het ooit vertellen... Niet nu. Je zult alles ooit vertellen. Dan zul je kunnen spreken. Ik zal jou zelf zeggen: 'Ga en vertel alles wat je weet!' Maar weet intussen de waarheid in het wonder te zien. Dit: de kracht van het geloof. Johannes en Syntyche kalmeerden de zee en genazen de man niet met woorden, niet met zalf. Maar met het geloof waarmee ze de naam van Maria gebruikten en de zalf die door haar gemaakt was. En ook: dit gebeurde omdat rondom hun geloof júllie geloof was, het geloof van jullie allen, en jullie naastenliefde. - Wonderdadige Medaille - Naastenliefde voor de gewonde. Naastenliefde voor de Kretenzer. Van de ene wilden jullie het leven sparen, aan de andere wilden jullie het geloof schenken. Maar als het makkelij...

-Achzib nu, ten noorden van Akko, 5km van grens met Libanon- 325.8 M. Valtorta: '"Luister nu. Jullie missie is volbracht. Nu keren we terug naar Jiftaël , waar we wachten op Filippus en Nathanaël. En we moeten dat snel doen. Dan komen de anderen... Wachtend op hen, zullen we hier evangeliseren, aan de grenzen van Fenicië, en in Fenicië zelf. Maar wat er gebeurd is, is voor altijd in ons hart begraven. Er zullen geen vragen over beantwoord worden." "Zelfs aan Filippus en Nathanaël niet? Zij weten dat we met Jou zijn meegekomen..." "Ik zal spreken.  Ik heb veel geleden, vrienden, en jullie hebben het gezien. Ik heb met Mijn lijden betaald voor de vrede van Johannes en Syntyche. Laat Mijn lijden niet tevergeefs zijn. Belast Mijn schouders niet met een zware last. Ik heb er al zoveel!... En hun gewicht groeit met de dag, met het uur... Zeg tegen Nathanaël dat Ik veel geleden heb. Zeg het tegen Filippus, en moge het goed met hen gaan. Vertel het de andere twee. ...