poëma van de god-mens

-Lazarus (Lorenzo Ferri, naar M.V.)- 135.2 Maria Valtorta: ' Maximinus arriveert, met een voorsprong van enkele meters op Lazarus. "Meester... Simon vertelde mij dat... dat U naar zíjn huis gaat... Jammer voor Lazarus... maar het is begrijpelijk..." "Daar praten we later over. Oh! Mijn vriend!" Jezus haast zich naar Lazarus, die zich verlegen voelt, en Hij kust hem op de wang. Ondertussen hebben ze een pad bereikt dat naar een klein huisje leidt, gelegen tussen andere boomgaarden en die van Lazarus. "Wil Jij werkelijk naar Simon, dan?" "Ja, mijn vriend. Ik heb al Mijn discipelen bij Mij en Ik heb het liever zo..." Lazarus neemt de beslissing slecht op, maar reageert niet. Hij draait zich om naar de kleine groep die hen volgt en zegt: "Ga. De Meester heeft rust nodig." Ik zie nu hoe machtig Lazarus is. Ze buigen allemaal voor zijn woorden en trekken zich terug, terwijl Jezus hen begroet met Zijn zoete woorden: ""Vrede zij ...

CCCLXX5 RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL 375.1 Maria Valtorta: 'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt, ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië, die zich haasten met hun voorbereidingen. Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn, begroet zijn Meester met een zwakke glimlach, die zich naar hem toe haast en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt: "Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend? door de schokken van de wagen." "Heel veel, Meester!" antwoordt Lazarus, zo uitgeput dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt hem weer tranen in de ogen brengt. "Het is Mijn schuld! Vergeef Me!" Lazarus pakt een van Jezus' handen en brengt die naar zijn gezicht, wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan, kust de hand en mompelt: "O, het is niet Jouw schuld, Heer! En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert... mijn laatste Pasen!..." ...

CCLXXXV LAZARUS WEET ONDERDAK VOOR JOHANNES VAN ENDOR EN SYNTYCHE -VREUGDEVOLLE REIS NAAR JERICHO- ZONDER ISKARIOT 285.1 Maria Valtorta: '"Lazarus, Mijn vriend, Ik vraag je om met Mij mee te komen," zegt Jezus, terwijl Hij verschijnt in de deuropening van de kamer waar Lazarus, half liggend op een bed een boekrol leest. "Meteen, Meester! Waar gaan we heen?" vraagt ​​Lazarus, die meteen opstaat. "Naar het platteland. Ik moet helemaal met jou alleen zijn." Lazarus kijkt Hem bezorgd aan en vraagt: "Heb Je me in het geheim slecht nieuws te vertellen? Of... Nee, ik wil er liever niet aan denken..." "Ik hoef alleen maar met je te overleggen, maar zelfs de lucht mag niet weten wat we gaan zeggen. Bestel de wagen, want Ik wil jou niet vermoeien. Als we in het open veld zijn, zal Ik met je praten." "Dan ga ik zelf mennen. Zodat zelfs de bediende niet weet wat we gezegd hebben." "Ja. Precies." "Ik ga meteen, Meester. ...

84.4 Maria Valtorta: '"Kom binnen, Meester. Gun mij de eer om van mijn huis het Uwe te maken. Vandaag is het zaterdag, en ik kan U niet eren door vrienden uit te nodigen..." "Dat wil Ik ook niet. Vandaag ben Ik alles voor Simons vriend en de mijne." Ze komen in een prachtige kamer, waar bedienden klaar staan ​​om hen te ontvangen. "Volg hen alstublieft," zegt Lazarus. "Jullie kunt je opfrissen voor het ochtendmaal." En terwijl Jezus en Simon naar een ander vertrek gaan, geeft Lazarus bevelen aan de bedienden. Ik begrijp dat het huis rijk is, en elegant, meer nog dan rijk... ...Jezus drinkt melk die Lazarus Hem absoluut persoonlijk wil opdienen voordat ze aan tafel gaan voor het ochtendmaal. Ik hoor hoe Lazarus zich tot Simon wendt en tegen hem zegt: "Ik heb de man gevonden die bereid is jouw goederen te kopen, en tegen de correcte prijs die je rentmeester heeft gevraagd. Het levert geen enkel drama op." "Maar is hij bereid mijn...

CCXXVI EEN GOED TEKEN VAN MARIA MAGDALENA -DOOD VAN DE OUDE ISMAËL- -Lazarus met zijn zussen Martha en Maria Magdalena (Maestro de Perea)- 226.1 M. Valtorta: 'Jezus, vergezeld door de Zeloot, arriveert in de tuin van Lazarus , op een prachtige zomermorgen. De dageraad is nog niet aangebroken, dus alles is nog fris en vrolijk. De tuinknecht, die zich haast om de Meester te ontvangen, wijst naar een lapje wit gewaad dat achter een heg verdwijnt, en zegt: "Lazarus gaat met wat boekrollen naar de jasmijnpergola om te lezen. Ik zal hem roepen!" "Nee. Ik ga zelf. Alleen." En Jezus loopt snel over een pad omzoomd met bloeiende heggen. Het gras aan de rand van de heg dempt het geluid van Zijn voetstappen, en Jezus probeert Zijn voeten net daarop te zetten, om plots vóór Lazarus te kunnen zijn. -Lazarus zoals gezien door MV (Lorenzo Ferri)- Hij verrast hem terwijl hij, staande, met de boekrollen op een marmeren tafel, hardop bidt: "Stel mij niet teleur, Heer. Laat d...

-Lazarus voor de deur van de rijke (Fjodor Bronnikov)- 191.5-7 M. Valtorta: '"En nu we de behoeften van het lichaam van die van de ziel hebben gescheiden door een daad van liefde voor het kind, luister naar de gelijkenis die Ik voor jullie heb bedacht: ...En hij zag Abraham daarboven. Ver weg, maar stralend, gezegend... en in zijn schoot, stralend en eveneens gezegend, was Lazarus, de arme Lazarus, ooit veracht, afstotelijk, ellendig, en nu?...  Nu prachtig met het Licht van God en Zijn heiligheid, rijk aan Gods liefde, bewonderd, niet door mensen, maar door Gods engelen. Veelvraat, de rijke, riep huilend uit: 'Vader Abraham, wees mij genadig! Stuur Lazarus, want ik kan niet hopen dat Gij het zelf zult doen! Stuur Lazarus... om zijn vingertop in water te dopen en op mijn tong te leggen om hem te verkoelen, want ik hunker door deze vlam die mij voortdurend doordringt en brandt!' Abraham antwoordde: 'Bedenk, mijn zoon, dat jij al het goede in het leven had, terwijl L...

- huidige Bethanië ( kerk van Barluzzi )- 365.12 Valtorta: 'Lazarus is, ongetwijfeld voor het gemak van zijn verzorging naar een kamer vlakbij de bibliotheek gebracht, tegenover de grote feestzaal. Maximinus wijst naar de deur, maar laat Jezus alleen binnengaan. "Vrede zij met jou, Lazarus, Mijn vriend!" "O, Heilige Meester! Vrede zij met Joú! Want in mijn ledematen is geen vrede meer. En mijn geest is gebroken. Ik lijd zo erg, Heer! Geef mij het dierbare bevel: 'Lazarus, kom eruit!' en ik zal genezen opstaan ​​om Jou te dienen..." "Ik zal je dat geven, Lazarus, maar niet nu!" antwoordt Jezus, terwijl Hij hem omarmt. Lazarus is erg mager, bleek, met ingevallen ogen.  Duidelijk erg ziek en erg zwak. Hij huilt als een kind, terwijl hij zijn gezwollen, blauwachtige benen laat zien, met wonden die ik zou omschrijven als spataderen, op verschillende plaatsen open.  Misschien hoopt hij dat Jezus, door Hem die ellende te laten zien, ontroerd zal rake...

116.6 Maria Valtorta: "U haat ons, omdat wij niet van U houden!" "Nee. Ik haat zelfs Mijn vijanden niet." "Dat zegt U. En zo is het... U hebt gelijk. Maar wat een pijn voor mij en Jozef! En Lazarus? Wat zal Lazarus zeggen?... Die net vandaag heeft besloten... om U te vertellen dat U deze plek moest verlaten om naar een van zijn eigendommen in Zion te gaan. Weet U? Lazarus is zeer rijk. Een groot deel van de stad en een groot deel van Palestina is van hem! Zijn vader had, aan zijn bezit en aan dat van zijn vrouw Eucheria , die van Uw stam en familie was, nog de beloning toegevoegd van de Romeinen aan hun trouwe dienaar, en hij liet zijn kinderen een zeer grote erfenis na. En, het allerbelangrijkste: een geheime, maar krachtige vriendschap met Rome! Zonder dat... wie had het hele huis van de belediging had kunnen redden? Na het schandelijke gedrag van Maria, haar scheiding, alleen omdat 'zij' het was, haar leven van losbandigheid in die stad die zijn leen...

200.7 Maria Valtorta: 'Even later stijgen de apostelen de trap op, samen met het kind en Johannes van Endor. De vrouwen volgen met het eten en de kaarsen. Lazarus arriveert als laatste met Simon. Zodra ze de kamer binnenkomen, roepen ze uit: "Ah! Maar hier komt het vandaan!!!" en ze snuiven de lucht op, gevuld met de geur van rozen, ook al staan de deuren wijd open. "Maar wie heeft deze kamer zo laten ruiken? Martha misschien?" vragen velen. "Mijn zus is vandaag, na de banketten, niet het huis uit geweest," antwoordt Lazarus. "Wie dan? Een Assyrische satraap?" grapt Petrus. "De liefde van een verloste vrouw!" zegt Jezus ernstig. "Ze had zich deze nutteloze vertoning van verlossing kunnen besparen en haar geld aan de armen kunnen geven. Er zijn er zo veel, en ze weten dat wij geven... Ik heb geen cent meer over!" zegt Iskariot geïrriteerd, "en we moeten het lam kopen, de zaal huren voor het Laatste Avondmaal, en......

206.10 Maria Valtorta: '"Voorwaar, Ik zeg jullie: zoals Ik in de Vader ben, zo zijn de armen in God. Daarom wilde Ik, het Woord van de Vader, arm geboren worden en arm blijven. Omdat Ik Mij onder de armen het dichtst bij de Vader voel, die de minsten liefheeft en door hen met al hun kracht bemind wordt. De rijken hebben veel. De armen hebben alleen God. De rijken hebben vrienden. De armen zijn alleen. De rijken hebben veel troost. De armen hebben geen troost. De rijken hebben afleiding. De armen hebben alleen werk. De rijken wordt alles makkelijk gemaakt door het geld. De armen hebben ook het kruis te moeten vrezen voor ziekte en hongersnood, want dat zou voor hen honger en dood betekenen. Maar de armen hebben God. Hun Vriend. Hun Trooster. Hem die hen met hemelse hoop afleidt van hun pijnlijke heden. Hem tegen wie zij zeggen kunnen – en ze weten het te zeggen, ze zeggen het net omdát ze arm, nederig, eenzaam zijn – "Vader, help ons in Uw barmhartigheid." Wat Ik hier...

- Maria Magdalena bezeten door 7 demonen [Lc.8:2] (J.C. Christensen)- 112.6 Maria Valtorta: 'Kort daarna komt Martha bij Hem. "Meester... heeft Lazarus gesproken?" "Ja, Martha." "Lazarus kan geen rust meer vinden, sinds hij weet dat U het weet en dat U haar hebt gezien..." "Hoe weet hij dat dan?" "Eerst van die man die bij U was en die zich Uw leerling noemt: die jonge, lange, donkere, zonder baard... En daarna van Doras. Die heeft ons met zijn minachting gegeseld, deze keer. De andere zei alleen dat U haar zag op het meer... met haar minnaars..." "Maar huil daar niet om! Denk je dat Ik niet op de hoogte was van jullie wonde? Ik kende haar al van toen Ik nog bij de Vader was... Laat de moed niet zakken, Martha. Til je hart en je voorhoofd op!" "Bid voor haar, Meester! Ik bid... maar ik weet niet volledig te vergeven, en misschien verwerpt de Eeuwige daarom het gebed." "Dat heb je goed verwoord! We moeten ve...

-Martha (Lorenzo Ferri naar MV)- 112.4 Maria Valtorta: 'Jezus komt binnen met de vier overgeblevenen, en na de kus van Lazarus stelt Hij Johannes, Filippus en Bartholomeüs voor. Vervolgens laat Hij hen achter, om alleen te zijn met Lazarus. Ze gaan naar het huis. Deze keer staat er een vrouw onder de prachtige portiek. Het is Martha. Niet zo rijzig als haar zus, maar nog altijd lang. Bruin, terwijl de andere blond en rozig is. Maar het is een mooie jonge vrouw met een harmonieus mollig en goed gevormd lichaam en een donkerharig hoofd, waaronder zich een glad bruin voorhoofd bevindt en twee lieve en zachte zwarte ogen, langwerpig, fluweelachtig, tussen donkere wimpers. Ze heeft een licht gebogen, naar beneden gerichte neus en een kleine, zeer rode mond te midden van gebruinde wangen. Ze glimlacht en toont sterke, witte tanden. Ze draagt een donkerblauwe wollen jurk met rode en donkergroene boorden bij de hals en aan de randen van de wijde korte mouwen tot aan de elleboog, waaruit an...

-Heiligen Martha, Lazarus en Maria Magdalena- 247.7 Maria Valtorta: '"O, Moeder! Zeg me, jij die zoveel weet omdat God het jou laat zien, hoe zal Lazarus me behandelen bij onze eerste ontmoeting? Eerst zweeg hij minachtend. Maar dat deed hij omdat ik geen commentaar kon verdragen. Ik was erg wreed tegen mijn broer en zus... Nu begrijp ik dat. Nu hij weet dat hij wel mag spreken, wat zal hij tegen me zeggen? Ik vrees zijn openlijke berisping. O! Hij zal me zeker herinneren aan al het leed dat ik heb veroorzaakt. Ik zou naar Lazarus willen toevliegen. Maar ik ben bang. Vroeger ging ik erheen, en zelfs de herinneringen aan mijn overleden moeder, haar tranen nog levend op de voorwerpen die ze gebruikte, tranen om mij, door mijn schuld...  verontrustten me toen niet. Mijn hart was cynisch, onbeschaamd, gesloten voor elke stem die niet uit het kwade kwam. Maar nu bezit ik niet langer de boosaardige kracht van het Kwaad, en beef ik... Wat zal Lazarus met mij doen?" -Aankomst van...

104.7 Maria Valtorta: Maar Petrus zegt: "En lees Je deze niet?"... Jezus knikt en opent de rol van Lazarus. Hij roept Simon de Zeloot. Ze lezen hem samen, in een hoekje. Dan openen ze de andere rol, lezen die ook en bespreken hem onder elkaar, en ik zie dat de Zeloot Jezus van iets probeert te overtuigen, maar dat lukt niet. Jezus, met de boekrollen in Zijn hand, komt naar het midden van de kamer en zegt: "Luister, vrienden. Wij zijn allemaal familie en er zijn geen geheimen tussen ons. En als het barmhartigheid is om het kwaad verborgen te houden, dan is het gerechtigheid om het goede bekend te maken. Luister naar wat Lazarus van Bethanië schrijft: 'Vrede en zegen aan de Heer Jezus, en vrede en gezondheid aan mijn vriend Simon. Ik heb Uw brief ontvangen en omdat ik Uw dienaar ben heb ik mijn hart, mijn spraak en al mijn middelen in Uw dienst gesteld om U tevreden te stellen en de eer te hebben geen nutteloze dienaar te zijn. Ik ben naar Doras gegaan, in zijn kastee...

117.2 Maria Valtorta: 'De eerste die uit het huis van Lazarus komt, is een vrouw, die zich tot de grond buigt en zegt: "Een fijne dag voor het huis van mijn meesteres. Kom, Meester, hier is Maximinus en daar, bij de poort, is Lazarus al!" Haastig komt Maximinus naderbij. Ik weet niet precies wie deze man is. Ik heb de indruk dat hij of een minder rijke verwant is, die door de kinderen van Theophilus   [Lazarus' vader] werd gehuisvest, of een rentmeester van hun grote bezittingen, echter behandeld als een vriend op grond van zijn verdiensten en zijn jarenlange dienst in de familie. Misschien is hij ook de zoon van een rentmeester van Theophilus, die dan diens positie heeft gekregen bij zijn kinderen... Hij is iets ouder dan Lazarus, d.w.z. dat hij ongeveer vijfendertig zal zijn, iets ouder. "Wij hadden niet verwacht dat U er zo snel zou zijn," zegt hij. "Ik vraag onderdak voor één nacht." "Mocht het voor altijd zijn, U zou ons gelukkig maken....

- Sanhedrin (Temple Institute) - 376.7 M. Valtorta: 'De dienaar komt terug: "Meester, Nicodemus, Jozef, Eleazar en andere Farizeeën en leiders van het Sanhedrin zijn hier. Ze willen U begroeten." Lazarus kijkt Jezus vragend aan. Jezus begrijpt het: "Laat ze maar komen! Ik zal hen graag begroeten." Na een tijdje komen Jozef, Nicodemus, Eleazar (de rechtvaardige van Ismaëls feestmaal), Johannes (die van het verre feestmaal van de man uit Arimathea), nog iemand die ik Jozua hoor heten, ene Filippus, ene Judas en als laatste Joachim binnen. De begroetingen houden maar niet op. Gelukkig is de zaal groot; hoe zouden ze anders zovele buigingen, zwaaiende armen en gewaden kunnen bevatten? Maar hoe groot de zaal ook is, het wordt er zo druk dat de discipelen zich erdoorheen wurmend uit de voeten maken. Alleen Lazarus en Jezus blijven achter. Misschien kunnen ze het zelf niet geloven, dat ze niet onder vuur liggen van al die ogen van het Sanhedrin! "We wisten dat ji...

-Satan uit Paradijs verdreven (Gustave Doré)- 376.11 Valtorta: 'Het imposante Sanhedrin en de Farizeeën lijken te krimpen, zozeer zelfs dat ze terugdeinzen voor de verschrikkelijke toorn van Christus, die in plaats daarvan een reus lijkt te worden, zo oogverblindend in zijn blik en zo gewelddadig in zijn daden. Lazarus kreunt: "Jezus! Jezus! Jezus!"... Jezus hoort hem en zegt, met een veranderde toon en gelaatsuitdrukking: "Wat is er aan de hand, Mijn vriend?" "O! Niet zo verschrikkelijk! Dat ben Jij niet meer! Hoe kan ik hoop hebben op genade als Jij zo verschrikkelijk bent?" "En toch, zo, en zelfs nog erger, zal Ik zijn, wanneer Ik de twaalf stammen van Israël oordeel. Maar wees niet ontmoedigd, Lazarus. Wie in Christus gelooft, is al geoordeeld..." Hij gaat weer zitten. Een stilte. Ten slotte vraagt ​​Johannes: "En wij, omdat wij hun beledigingen verkozen boven te liegen in gerechtigheid, hoe zullen wij geoordeeld worden?" "...

135.4 M. Valtorta: 'Jezus legt een arm om de schouders van Lazarus en leidt hem de grote kamer uit, om over het terras te lopen dat het huis omringt, in de prachtige zon die de dag verwarmt. Van bovenaf observeert hij het werk van de dienaren en discipelen en glimlacht naar Martha, die komt en gaat en haar ernstige, maar inmiddels al wat minder aangeslagen gezicht opheft. Hij kijkt ook naar het prachtige panorama rondom de plek, en noemt samen met Lazarus enkele plaatsen en personen, en vraagt ten slotte plotsklaps: "Dus de dood van Doras was een stok die in het slangennest werd gezwaaid?" "Oh! Meester! Nicodemus vertelde mij dat de zitting van het Sanhedrin van een ongekende gewelddadigheid was!" "Wat heb Ik gedaan tegen het Sanhedrin, dat ze zich zorgen maken? Doras stierf uit zichzelf, voor de ogen van heel het volk, gedood door woede. Ik heb niet toegestaan ​​dat er gebrek aan respect werd betoond jegens de overledene. Dus..." "Je hebt gelijk...

84.2 Maria Valtorta: 'Kijk daar is de zware smeedijzeren poort. Simon slaat met de zware bronzen hamer. "De tijd is erg vroeg om binnen te gaan, Simon," werpt Jezus tegen. "Oh! mijn vriend staat bij de eerste zon op, geen troost vindend dan in zijn tuin of tussen zijn boeken. De nacht is een kwelling voor hem. Wacht niet langer, Meester, om hem Jouw vreugde te schenken." Een bediende doet de poort open. 'Aseo, ik groet je! Vertel je meester dat Simon de Zeloot is gekomen, met zijn vriend!" De bediende vertrekt rennend, nadat hij hen binnen heeft gelaten met de woorden: "Uw dienaar groet u. Kom binnen, want het huis van Lazarus staat open voor vrienden." Simon, bekend met de plaats, wendt zich af van de centrale laan, en volgt een pad dat, tussen rozenhagen, naar een jasmijnpergola gaat. In feite is het van daaruit dat Lazarus weldra nadert. -Lazarus (L.Ferri)- Altijd dun en bleek, zoals ik hem altijd zag, lang, met kort haar dat niet dik of g...