poëma van de god-mens

-Petrus, Jacobus en Johannes op berg Tabor- 349.9 Maria Valtorta: '...En het is Petrus die, na een korte pauze, zegt: "Ach Heer! Ook ik zeg, net zoals Je Moeder gisteren: 'Waarom heb Je ons dit aangedaan?'... En bovendien zeg ik: 'Waarom heb Je ons dit verteld? Jouw laatste woorden... hebben de vreugde van de glorieuze aanblik uit onze harten gewist! Dit is een dag van grote angst! Eerst waren we bang voor het grote licht dat ons wekte, sterker dan wanneer de berg in brand zou staan, of als de maan voor onze ogen was neergedaald om te schijnen op het plateau. Dan Jouw verschijning, en de manier waarop Je de aarde verliet, alsof Je op het punt stond weg te vliegen. Ik was bang dat Jij, walgend van de goddeloosheid van Israël, naar de hemel zou terugkeren, misschien wel op bevel van de Allerhoogste. Daarna was ik bang door Mozes te zien verschijnen, die de zijnen destijds niet meer zonder sluier kon aankijken, zo helder scheen de weerspiegeling van God op zijn gezi...

349.8 M. Valtorta: 'Niemand durft zijn hoofd op te heffen, zelfs niet wanneer de stilte volkomen is teruggekeerd. Daarom zien ze het licht niet eens terugkeren naar zijn natuurlijke, zonlichtachtige helderheid, en Jezus onthullen die alleen achter is gebleven en opnieuw de gebruikelijke Jezus is, in zijn rode gewaad. Hij loopt glimlachend naar hen toe en schudt hen en raakt hen aan en roept hen bij naam. "Sta op. Ik ben het. Wees niet bang!" zegt Hij, want de drie durven hun gezicht niet op te heffen genade afsmekend voor hun zonden, uit vrees dat het de Engel Gods is, die hen wil tonen aan de Allerhoogste. "Sta op, dan. Ik gebied jullie!" herhaalt Jezus gebiedend. Ze heffen hun gezicht op en zien Jezus glimlachen. "O, Meester, mijn God!" roept Petrus uit. "Hoe zullen wij naast Jou leven, nu wij Jouw heerlijkheid hebben gezien? Hoe zullen wij onder de mensen leven, onder ons, zondige mensen, nu wij de stem van God hebben gehoord?" "Julli...

(Ivanka Demchuk) 349.7 Maria Valtorta: 'Het licht neemt nog toe door twee vlammen die uit de hemel neerdalen en zich aan weerszijden van Jezus vestigen. Wanneer ze op het plateau neergedaald zijn, opent hun sluier zich, en verschijnen twee majestueuze en lichtgevende figuren. De ene is ouder, met een scherpe, strenge blik en een lange, gespleten baard. Uit zijn voorhoofd stralen hoorns van licht, die erop wijzen dat hij Mozes is. De andere is jonger, mager, met een baard en behaard, min of meer zoals Johannes de Doper, op wie hij volgens mij lijkt qua lengte, magerte, bouw en gestrengheid. Terwijl het licht van Mozes helder is, zoals dat van Jezus, vooral in de stralen van zijn voorhoofd, is het licht dat van Elia uitgaat zonneachtig, dat van een levende vlam. De twee profeten nemen een eerbiedige houding aan voor hun vleesgeworden God, en  hoewel Hij hen op een vertrouwde manier toespreekt, verlaten zij hun eerbiedige houding niet. Ik begrijp geen woord van wat er gezegd wordt. ...

349.6 M. Valtorta: 'Ze worden gewekt door een helderheid zo fel dat ze die van de zon overschaduwt en zich verspreidt en zelfs doordringt tot onder het groen van de struiken en bomen waaronder ze zich hebben verscholen. Ze openen hun ogen vol verbazing en zien de verheerlijkte Jezus. Hij is nu precies zoals ik Hem zie in de visioenen van het Paradijs. Uiteraard zonder de Wonden, en zonder de banier van het Kruis. Maar de majesteit van Zijn Gelaat en Lichaam is dezelfde, de helderheid is dezelfde, en het gewaad is hetzelfde, dat van dieprood veranderd is in de diamantachtige en parelachtige, immateriële stof die Hem in de Hemel omhult. Zijn Gelaat is een zon met een hemels, maar intens licht, waarin Zijn saffieren ogen schitteren. Hij lijkt zelfs langer, alsof Zijn glorificatie Zijn gestalte heeft vergroot. Ik kan niet zeggen of de helderheid, die zelfs de vlakte fosforescerend maakt, volledig van Hem afkomstig is, dan wel of Zijn eigen licht vermengd werd met dat wat op zijn Heer...

-Mozes voor de brandende braamstruik (Rafaël)- -idem (voorstudie)- 257.2 Maria Valtorta: 'Hij gaat naar boven met zijn neef Jakobus, en zwijgt, en de ander zwijgt ook. Jezus is in gedachten verzonken. Jakobus, die zich op de drempel van een openbaring voelt, is volledig in beslag genomen door een eerbiedige liefde, een geestelijk beven, en hij werpt af en toe een blik op Jezus, die, in Zijn concentratie, zo nu en dan een glimlach op Zijn plechtige gezicht heeft. Hij kijkt naar Hem zoals hij naar God zou kijken, nog niet mens geworden, stralend in al Zijn immense majesteit. En zijn gezicht, zo gelijkend op dat van de heilige Jozef - een donkerbruine teint, die het blos op de jukbeenderen niet verbergt - wordt bleek van emotie. Maar hij respecteert altijd Jezus' stilte. Langs steile sluiproutes, bijna zonder de herders te zien - die hun kuddes laten grazen op de groene weiden onderaan de bossen van steeneiken, eiken, essen en andere hoge bomen - klimmen ze steeds hoger,  en schu...

-Jezus etend met Zijn apostelen (James Tissot)- 256.3 Maria Valtorta: "Hij is daar, Die die jullie zoeken! Hij heeft in jullie boomgaard gerust, en nu spreekt hij met die oude man en die jongen, met Zijn Moeder en de schoonzus van Zijn Moeder aan Zijn zijde." "Die!... O!... Wat doen wij hier?" Ze blijven verbijsterd staan. Ze zijn één en al ogen, klaar om te kijken. Al hun vitaliteit geconcentreerd in hun pupillen. "Nou? Jullie hadden zo'n verlangen om Hem te zien, en nu bewegen jullie niet, zijn jullie in zout veranderd?" plaagt Petrus. "Nee... het is gewoon dat... Maar is de Messias zo eenvoudig?" "Maar wat hadden jullie dan van Hem verwacht? Dat Hij zou zitten op een schitterende troon, gehuld in een koninklijk gewaad? Dachten jullie dat Hij een nieuwe Ahasveros was?" "Nee. Maar... zo eenvoudig, Hij die zo heilig is!" "Hij is heel eenvoudig omdát Hij heilig is, man. Wacht, laten we dit doen... Meester!... Heb gedu...

250.11 Maria Valtorta: '"Wat was jij daar aan het schrijven, Johannes?" "O, Meester! Soms komt de oude Felix nog tevoorschijn, met zijn onderwijsgewoonten. Ik denk aan Margziam. Hij heeft nog een heel leven om Jou te verkondigen, en vanwege zijn leeftijd is hij niet aanwezig bij Je preken. Ik dacht een aantal lessen te noteren, die Je ons hebt gegeven, en die het kind niet heeft gehoord, omdat hij nog druk is met spelen, of te ver weg, met een van ons. Zoveel wijsheid is er vervat, in zelfs de kleinste woorden van Je! Je vertrouwelijke gesprekken zijn al een les, en net die over de dingen van alledag, van ieder mens, over die kleine dingen die uiteindelijk het allerbelangrijkste in het leven zijn, omdat ze, als ze zich opstapelen, een zware last vormen, die geduld, volharding en berusting vereisen, om ze met heiligheid te dragen. Het is makkelijker om één grote heldendaad te verrichten dan duizend of tienduizenden kleine dingen die een constante aanwezigheid van deu...

194.4 M. Valtorta: '"O! Goed! Laten we nu verder gaan, richting de Heilige Stad. We moeten daar morgenavond aankomen. Waarom die haast? Kun jij het Me vertellen? Zou het niet hetzelfde zijn om overmorgen aan te komen?" "Nee, het zou niet hetzelfde zijn. Want morgen is het  Voorbereidingsdag   [vrijdag voor sabbat] , en na zonsondergang mogen we maar zes stadiën lopen. We mogen niet verder, want de sabbat en de rusttijd zijn begonnen." "Dus luieren we op sabbat..." "Nee. We bidden tot de Allerhoogste Heer." "Wat is Zijn Naam?" "Adonai [Heer] . Maar de heiligen mogen Zijn Naam uitspreken." "Ook de brave kinderen. Vertel Me hem, als je het weet." "Chaavè" (het jongetje zegt dit met een heel zachte G die bijna een J wordt, en een heel lange aa). "En waarom bidden we op de sabbat tot de Allerhoogste Heer?" "Omdat Hij het Mozes vertelde, toen Hij hem de Stenen Tafelen van de Wet gaf." ...

186.4 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt: "En toch naderen wij hen zonder afkeer. Terwijl jullie hier je gezicht afwenden om langs dieren te moeten lopen." "Ze zijn onrein..." "De zondaar is dat nog meer. Deze dieren zijn zo gemaakt, en het is niet hun schuld als ze zo zijn. De mens daarentegen is verantwoordelijk voor zijn onreinheid door de zonde." "Maar waarom werden ze dan voor ons als onrein beschouwd?" vraagt ​​Filippus. "Ik heb het al eens gezegd... Voor die classificatie... is er een bovennatuurlijke reden en een natuurlijke. De bovennatuurlijke... is het uitverkoren volk te leren hoe te leven met in gedachten hun uitverkiezing en de waardigheid van de mens, ook in een alledaagse handeling zoals eten. De wilde mens voedt zich met alles. Het is genoeg  voor hem zijn buik te vullen. De heiden, zelfs als hij geen wilde is, eet alles zonder te bedenken dat overeten ondeugden en neigingen aanwakkert die de mens vernederen. De heidenen ...

CXL IN EMMAÜS , DE SYNAGOGE VAN KLOPAS -EEN GEVAL VAN INCEST- (EINDE EERSTE JAAR) - Emmaüs-Nicopolis site vandaag - 140.1 Maria Valtorta 'Johannes en zijn broer kloppen aan bij een huis in een dorp. Ik herken het huis waar de twee Emmaüsgangers met de verrezen Jezus binnenkwamen. Als de deur voor hen opengaat, gaan ze naar binnen en spreken, uiteraard, met iemand, die ik niet kan zien. Dan gaan ze naar buiten en lopen een straat door. Ze komen bij Jezus, die samen met de anderen op een afgelegen plek wacht. "Hij is er, Meester. En hij is helemaal blij dat Je daadwerkelijk gekomen bent. Hij zei tegen ons: 'Ga hem vertellen dat mijn huis van hem is. Nu kom ik ook.'" "Laten we dan gaan." Ze lopen een tijdje rond en komen dan de oude synagoge-overste  Klopas/Cleophas tegen, die te zien was bij Aqua Speciosa. Ze buigen voor elkaar, maar dan knielt de oude man – hij ziet eruit als een patriarch – als eerbiedwaardige groet. Sommige burgers die het zien, kome...

- Tabernakel in Avondale (Chicago) - - Mary Tabernacle of the Most High (Ngome, Z.-Afrika) - 136.7 Maria Valtorta: '"Maar haar man?"... vraagt ​​Peter verbaasd. "Het Zegel van God sloot de lippen van Maria. En Jozef wist niets van het wonder, tot Maria, toen zij terugkwam uit het huis van haar bloedverwant Zacharias, voor de ogen van haar man verscheen als een moeder." "En wat deed hij?" "Hij leed... en Maria leed..." "Als ik het was..." "Jozef was een heilige, Simon van Jona. God weet waar Hij Zijn gaven moet laten... Hij leed bitter en besloot haar te verlaten, de beschuldiging van onrecht op zich te nemen. Maar de engel kwam naar beneden en zei tegen hem: 'Wees niet bang om Maria, uw vrouw, mee te nemen. Want wat in Haar gevormd is, is de Zoon van God. en door het Werk van God is zij Moeder. En als de Zoon geboren wordt, zult ge Hem de naam Jezus geven, omdat Hij de Redder is.'" "Was Jozef een geleerd/gesc...

- H. Andrew Kim Taegon (Korea) - 121.7 Jezus zegt: "In Israël, waar, zoals Ik eergisteren al uitlegde, veel afgoden in het verborgene van het hart huizen, bestaat ook een hypocriete lofprijzing van God, een lofprijzing die niet geëvenaard wordt in de werken van hen die Hem loven. In Israël bestaat ook een tendens om veel zonden te zoeken in uiterlijke zaken, en ze niet te willen vinden waar ze werkelijk zijn: in innerlijke zaken. In Israël bestaat ook de dwaze trots, het anti-menselijke en anti-spirituele gebruik, om het uitspreken van de Naam van onze God door heidense lippen als godslastering te beschouwen. En ze gaan zelfs zo ver dat ze heidenen verbieden om tot de ware God te naderen, omdat ze dat als heiligschennend veroordelen. Dat was het tot nu toe. Maar nu niet meer. De God van Israël is dezelfde God die álle mensen schiep. Waarom dan de schepselen ervan weerhouden de aantrekkingskracht van hun Schepper te voelen? Geloven jullie dat de heidenen niet iets voelen in de diep...

109.9 Maria Valtorta: 'Nu ziet men het huis van de Farizeeër. Breed, laag, maar goed gebouwd, midden in een nu kale boomgaard. Een landhuis, maar dan luxueus en comfortabel. Petrus en Simon gaan voorop om Jezus aan te kondigen. Doras komt naar buiten. Een oude man, met het harde profiel van een oude roofvogel. Spottende ogen, een slangenmond die kronkelt in een valse glimlach tussen zijn baard die meer wit dan zwart is. "Heil met U, Jezus!" begroet hij Hem familiair, en met duidelijke neerbuigendheid. Jezus zegt niet: "Vrede". Hij antwoordt: "Moge uw groet naar u terugkeren." "Kom binnen! Het huis heet U welkom. U was punctueel als een koning." "Als een eerlijk man," kaatst Jezus terug. Doras lacht als om een grapje. Jezus draait zich om, en zegt tegen de ongenode discipelen: "Kom binnen... Zij zijn mijn vrienden." "Laat ze binnenkomen... maar... is dat niet de tollenaar, de zoon van Alfeüs?" "Dat is Matteüs...

-Villa Cara Delevingne (LA Branden, 2025)- 108.5 Jezus zegt: "En nu kom Ik terug op het eerste concept: 'de eerste macht om Gods zegen te ontvangen - zowel voor de werken van de geest, als voor de werken van de mens - is de eerlijkheid van intentie.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik volg de Wet, niet om door mensen geprezen te worden, maar uit loyaliteit aan God.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik volg Christus, niet vanwege de wonderen die Hij doet, maar om het advies dat Hij mij geeft over het Eeuwige Leven.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik werk, niet voor hebzuchtig gewin, maar omdat het werk ook van God gekregen is als middel tot heiliging, gezien de vormende, vernederende, behoudende en verheffende waarde ervan. Ik werk, zodat ik mijn naasten kan helpen. Ik werk, om de wonderen van God te kunnen laten schitteren, die van een nietig graankorreltje een rijpe aar maakt, van een druivenpit een grote wijngaard, van een hazelnoot een boom, en van mij, m...

108.4 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt traag en laat Zijn hand in een grote zak graan zakken, die achter Maria's schouders ligt. Hij lijkt met die bonen te dollen of ze met plezier te strelen, terwijl Hij met Zijn rechterhand enkel rustig gebaart. "Mij werd gezegd: 'Kom, O Jezus, om het werk van de mens te zegenen!' En Ik ben gekomen. In de Naam van God zegen Ik het. Want elke arbeid, mits eerlijk uitgevoerd, verdient de Zegen van de eeuwige Heer. Maar Ik zei het: de eerste macht om die Zegen van God te ontvangen... is eerlijk zijn in alle handelingen. Laten we nu samen kijken wanneer en hoe handelingen eerlijk zijn. Ze zijn dat wanneer ze zijn verricht met de eeuwige God in gedachten. Kan iemand ooit zondigen die zegt: 'God kijkt naar mij. God heeft Zijn ogen op mij gericht, van mijn daden mist hij geen enkel detail'...? Nee, dat kan niet. Omdat de gedachte aan God een heilzame gedachte is, en meer dan welke menselijke bedreiging ook, weerhoudt ze de mens v...

C IN NAZARETH NAAR DE OUDE, ZIEKE ALFEÜS -HET LEVEN VAN EEN APOSTEL IS NIET MAKKELIJK- -And His disciples follow Him (Scott Sumner)- 100.1 Maria Valtorta: 'Jezus is met zijn volgelingen in de prachtige heuvels van Galilea. Om te ontkomen aan de nog steeds felle zon, ook al is die al aan het ondergaan, lopen ze onder bomen, bijna altijd olijfbomen. "Achter die stadsrand ligt Nazareth," zegt Jezus, "we zijn er zo! Ik zeg jullie nu al dat we aan de grens van de stad uit elkaar gaan. Judas en Jakobus zullen onmiddellijk naar hun vader gaan, zoals hun hart verlangt. Petrus en Johannes zullen de aalmoezen aan de armen uitdelen, die zeker bij de waterfontein zullen zijn. Ik en de anderen gaan naar huis voor het avonmaal en dan zullen we aan rust denken." "Wij keren terug naar de goede Alfeüs [andere dan vader van Judas & Jakobus] . Dat hebben we hem vorige keer beloofd. Maar ik ga alleen maar gedag zeggen. Ik geef mijn bed aan Matteüs, die is nog niet gewend ...