poëma van de god-mens

436.2 Maria Valtorta: 'Judas van Alfeüs nadert langzaam en luistert, glimlachend.  Hij staat achter Maria, die hem daarom niet ziet.  Maar Maria's glimlachende blik op haar zoon Judas, waarschuwt Maria dat er iemand achter haar staat, en ze draait zich om: "O Judas! Heb jij Jezus verlaten om naar mij, arme vrouw, te luisteren?" "Ja. Ik heb jou verlaten om naar Jezus te gaan, omdat jij mijn eerste leermeester was. Maar soms is het fijn voor mij om Hem te verlaten om weer naar jou te komen, om weer even kind te zijn, zoals toen ik jouw leerling was. Ga alsjeblieft verder..." "Aurea wil elke sabbat haar beloning. En die beloning is om haar te laten vertellen, wat haar het meest heeft geraakt in onze Geschiedenis, die ik haar elke dag een beetje uitleg, terwijl we werken." De anderen zijn ook dichterbij gekomen...  Thaddeüs zegt: "En wat vind jij leuk, meisje?" "Ik zou zoveel kunnen noemen, zo veel...  Maar erg erg veel van Rachel, en v...

410.2 Maria Valtorta: 'Maar Petrus is zijn geduld kwijt en zegt met knarsende tanden en gebalde vuisten: "Luister, jongen. Eén ding is goed om tegen jou te zeggen:  ga even apart zitten..." "Ik? Apart zitten? Op jouw bevel? Alleen de Meester kan mij bevelen, en ik gehoorzaam Hem alleen. Wie ben jij? Een arme..." "Visser, onwetend, onbeschaafd, nietsnut... Je hebt gelijk...Dat zeg ik liever tegen mezelf dan dat jij het zegt. En voor onze alomtegenwoordige en alziende Jehovah getuig ik, dat ik liever de laatste dan de eerste zou zijn. Getuig ik dat ik jou, ieder ander, liever in mijn positie zou zien, maar jou meer dan wie ook, opdat je bevrijd zou worden van het monster van jaloezie  dat je onrechtvaardig maakt, en alleen nog maar jou zou moeten gehoorzamen,  jou gehoorzamen, mijn jongen... En geloof me, dat het mij minder moeite zou kosten dan met jou te moeten praten als... eerste. Maar Hij, de Meester, heeft mij 'eerste' onder jullie gemaakt... En...

363.2 Maria Valtorta: 'Thomas, die buiten zichzelf is en nog roder lijkt door de vreugde die van zijn gezicht afstraalt, staat bij de ingang van het dorp te wachten. Hij rent Jezus tegemoet: "Wat ben ik blij, Meester! Mijn hele familie is hier! Mijn vader, die Jou zo graag wilde zien, mijn moeder, mijn neven en nichten! Wat ben ik blij!" En hij gaat naast Jezus staan, en loopt met zo'n trotse houding door het dorp dat hij een overwinnaar lijkt in zijn uur van triomf. Het huis van Thomas' zus staat op een kruispunt ten oosten van de stad. Het is een typisch welgesteld Israëlitisch huis, met zijn bijna raamloze gevel, ijzeren deur, met een kijkgaatje, dakterras en de hoge, donkere tuinmuren, die zich achter het huis uitstrekken, en bedekt zijn met het gebladerte van fruitbomen. Maar vandaag hoeft het dienstmeisje niet door het kijkgaatje te kijken. De deur staat wijd open, en alle bewoners van het huis staan ​​opgesteld in de hal. In een constante stroom zie je vo...

-kardinaal Pizzaballa met gelovigen- 259.2 Maria Valtorta: '"Jezus, mag ik Jou een paar vragen stellen?" Ik heb, ook deze nacht, niet geslapen. Maar heb veel nagedacht terwijl ik Jou zag slapen. In Je slaap lijk Jij zo jong, Broeder! Je glimlachte, met je hoofd rustend op één arm onder Je hoofd gevouwen, een echte kinderhouding. Ik kon Je duidelijk zien door het maanlicht, zo helder vannacht. Ik dacht na. En er kwamen veel vragen in me op vanuit mijn hart..." "Vertel ze!" "Ik zei: ik moet Jezus vragen hoe wij in staat zullen zijn om tot dat organisme te komen, dat Jij 'de Kerk' noemde, en waarin, als ik het goed begrijp, hiërarchieën zullen bestaan, wij met onze tekortkomingen... Zul Jij ons alles vertellen wat we moeten doen, of zullen we het zelf moeten doen?" - bezoek van kardinaal Pizzaballa in Gaza (juli 2025) - "Wanneer de tijd daar is, zal Ik jullie het hoofd ervan tonen. Meer niet. Tijdens Mijn aanwezigheid onder jullie, he...

- H. John Henry Newman, 38e Doctor Ecclesiae (Allerheiligen 2025) - 258.6 M. Valtorta: '"Jij zult waken en erop toezien, dat het geloof van de christenen niet ijdel is. Vergeefs zal het zijn als het slechts woorden zijn, en hypocriete praktijken. Het is de Geest die leven geeft. De Geest ontbreekt in mechanische of farizeïsche oefeningen, die slechts een schijn van geloof zijn, en geen waar geloof. Wat baat het de mens om God te prijzen in de samenkomst van gelovigen, als elke daad van hem een ​​vloek is voor God, die de gelovigen nooit voor de gek houdt, maar in Zijn Vaderschap altijd wel Zijn voorrechten als God en Koning bewaart? Waak en zie erop toe dat niemand de plaats inneemt die hem niet toekomt. Het Licht zal door God gegeven worden overeenkomstig de graden die jullie hebben. God zal jullie het Licht niet ontnemen, tenzij de genade in je wordt uitgedoofd door de zonde. Velen zullen zich graag 'leermeester' horen noemen. Er is maar één Leraar: Degen die tot je ...

249.3 Maria Valtorta: '"Ik heb erg genoten van Uw toespraak gisteravond ," zegt de Zeloot. "Nou ik niet, integendeel! Ze was veel te streng voor heel wat mensen in Israël!" zegt Iskariot. "Hoort jij bij hen?" "Nee, Meester." "Wel? Waarom bent je dan boos?" "Omdat het Jou schade kan berokkenen!" "Moet ik dan, om geen schade op te lopen, een compromis sluiten? En medeplichtig zijn aan zondaars?" "Dat zeg ik niet. Dat zou Jij niet kunnen. Maar zwijgen dan. Geen vijanden maken van de groten..." "Zwijgen is instemmen. Ik stem niet in met zonden. Noch van de kleinen, noch van de groten." "Maar zie Je dan niet wat er met de Doper is gebeurd?" "Zijn glorie!" "Zijn glorie?? Het lijkt mij eerder zijn ondergang." "Vervolging en dood omwille van trouw aan onze plicht, zijn een eer voor de mens. Een martelaar is altijd glorieus." "Maar met zijn dood verhindert h...

214.4 Maria Valtorta: '"Daar is Uw Moeder, Uw Moeder met Simon!" roept het kind, terwijl hij Maria en Simon de trap ziet oplopen die naar het terras leidt waaraan de kamer zich bevindt. Iedereen staat op en gaat de twee tegemoet bij hun aankomst. Er klinkt geroep, begroetingen en het verschuiven van stoelen. Maar niets weerhoudt Maria ervan om eerst Jezus te begroeten en vervolgens de moeder van Judas, die diep gebogen is, en die Maria in plaats daarvan oppakt en omhelst alsof ze een dierbare vriendin is met wie ze na een tijdje weer samen is. Ze gaan de kamer weer in en Maria van Judas geeft haar dienstmeid de opdracht om nieuw eten klaar te maken voor de nieuwkomers. "Hier, zoon, een groet van Elise !" zegt Maria. En ze geeft een kleine rol aan Jezus, die die opent en leest en dan zegt: "Ik wist het. Ik was er zeker van. Dankje, Moeder. Van Mij en van Elise. Jij bent werkelijk het Heil der Zieken!" "Ik? Jij, Zoon. Niet ik!" "Jij! En je...

169.7b Maria Valtorta: '"Jullie zijn het licht van de wereld. Je bent als deze bergtop, die als laatste de zon verloor, en als eerste door de maan verzilverd werd. Wie hoog staat, schittert en wordt gezien, want zelfs het meest verstrooide oog rust wel een keer op de hoogten. Ik zou zeggen dat het materiële oog, dat de spiegel van de ziel wordt genoemd, het verlangen van de ziel weerspiegelt, het verlangen vaak onopgemerkt, maar altijd levend, zolang de mens geen demon is, het verlangen naar het hoge, naar het hoge waar de rede instinctief de Allerhoogste plaatst. En op zoek naar de Hemelen heft hij, minstens enkele keren in zijn leven, zijn oog op naar de hoogten. Ik smeek jullie om je altijd te herinneren wat wij allemaal doen, vanaf onze kindertijd, bij het binnengaan van Jeruzalem. Waarheen gaan onze ogen?... Naar de berg Moria, triomfantelijk gekroond met het marmer en goud van de Tempel. En wat trekt onze ogen, wanneer we ons in de omheining daarvan bevinden? Te kijken...

165.8 Maria Valtorta: '"Vanaf vandaag zijn jullie niet langer de geliefde/uitverkoren leerlingen/discipelen, maar de apostelen, de leiders/meesters/hoofdmannen van Mijn Kerk. Uit jullie zullen, voor altijd en eeuwig, alle hiërarchieën van diezelfde Kerk voortkomen en jullie zullen  meesters genoemd worden, met God als júllie Meester, in Zijn drievoudige Macht, Wijsheid en Naastenliefde. Ik heb jullie niet gekozen omdat jullie het meest verdienstelijk zijn. Maar om een ​​complex van redenen, die jullie nu niet hoeven te kennen. Ik heb jullie gekozen in de plaats van de herders die Mijn leerlingen zijn geweest sinds Ik weende. Waarom heb Ik het gedaan? Omdat het goed was om het te doen. Onder jullie zijn Galileërs en Joden, geleerden en ongeschoolden, rijken en armen. Dit omwille van de wereld. Zodat er niet staat dat Ik slechts één categorie heb verkozen. Maar jullie zouden niet genoeg zijn, voor alles wat er te doen is. Noch nu, noch later. Niet allen van jullie zullen zich...

165.3 Maria Valtorta: '"Laten we nu die andere zonen van Mij gaan wakker maken!" zegt Jezus en Hij daalt af, want Zijn grot is de hoogste . Hij gaat elke grot één voor één binnen, en roept de twaalf slapers bij naam. Simon, Bartholomeüs, Filippus, Jakobus en Andreas antwoorden onmiddellijk. Mattheüs, Petrus en Thomas pas later. En terwijl Judas Thaddeüs, al klaar en goed wakker, Jezus tegemoet gaat zodra hij Hem bij de drempel ziet komen, slapen de andere neef, en met hem Iskariot en Johannes, vast, zo vast dat Jezus hen op hun bed van bladeren moet schudden om ze wakker te maken. Johannes, de laatste die geroepen wordt, slaapt zo diep, dat hij zich niet kan herinneren wie hem roept, en in de nevelen van zijn half onderbroken slaap, mompelt hij met zijn lippen: "Ja, moeder. Ik kom meteen..." Maar draait zich dan weer om. Jezus glimlacht, gaat op de ruwe stromatras zitten, gemaakt van bladeren die in het bos zijn verzameld, buigt zich voorover en kust Zijn Johan...

157.2 Maria Valtorta: '"Discipel wil zeggen: die de discipline/tucht van de Meester volgt, van zijn leer. Daarom zullen in brede zin allen discipelen genoemd worden die nu en in de eeuwen daarna Mijn Leer zullen volgen. En om niet te veel namen te moeten noemen, en te zeggen: 'discipelen van Jezus volgens de onderrichting van Petrus of Andreas, van Jakobus of Johannes, van Simon of Filippus, van Judas of Bartholomeüs, of van Thomas en Mattheüs'... zal men ze noemen, met één enkele naam die hen onder één enkel teken zal groeperen: 'Christenen'. Maar onder de grote massa onderworpenen aan Mijn discipline, heb Ik al de eersten gekozen, en nu de volgenden, en zo zal het door de eeuwen heen gebeuren, in nagedachtenis aan Mij. Net zoals je in de Tempel, en zelfs daarvoor al, vanaf Mozes, de Hogepriester/Pontifex/Paus had, en de priesters, de levieten, de verantwoordelijken voor de verschillende diensten, ambten en taken, de zangers enzovoort, net zo zullen er in mijn...

108.3 Maria Valtorta: 'De dag loopt ten einde en het werk stopt langzaam. De seioenarbeiders bevinden zich nu allemaal in de grote rustieke binnenplaats, waar een sterke geur van geperste druiven hangt. Ook andere werklieden komen uit de nabijgelegen huizen. Jezus beklimt een trap die naar een vleugel met een loggia   [balkon] leidt, waaronder zakken met voedsel en landbouwwerktuigen liggen opgeslagen. Wat een glimlach op Jezus' gezicht als Hij die paar treden beklimt! Ik zie hem glimlachen door de zachte haren heen, die wapperen door de avondbries. En ik zou graag willen weten waarom Hij zo breed lacht. De vreugde van deze glimlach dringt door in mijn hart - dat vandaag erg verdrietig is, en tilt het op - net als de wijn waar de gastheer het over had. [...] Hij draait zich om, en gaat zitten op de laatste trede, bovenaan de trap, die nu een tribune wordt voor de meest gelukkige luisteraars, t.t.z. voor de eigenaars van het huis, de apostelen en Maria, die, steeds nederig, ni...

93.2-3 Maria Valtorta: '"Zijn je bloemen beschadigd door de hagel van gisteravond en de nachtelijke wind?" vraagt ​​Jezus. "Geen kwaad geschied, Meester. Gewoon een grote puinhoop in de bladeren!" antwoordt Petrus, met een licht hese stem, voor Maria. Jezus heft zijn hoofd op, en ziet Simon Petrus, die, gekleed in slechts zijn kortste tuniek, bezig is om de gebogen takken van de vijgenboom weer recht te trekken. "Ben jij al aan het werk?" "Tja! Wij vissers slapen als vissen: op elk moment en op elke plek, maar alleen zolang ze ons laten rusten. En dat wordt een gewoonte. Vanmorgen hoorde ik bij het krieken van de dag de deur kraken en ik zei tegen mezelf: 'Simone, ze is al wakker. Kom op, schiet op! Ga haar met je grote handen helpen.' Ik vermoedde dat zij in de winderige nacht aan haar bloemen dacht. En ik had gelijk. Bah! Ik ken vrouwen!... Ook mijn vrouw draait en keert zich in bed als een vis in een net, als er een storm is, en denkt a...

XCI LES VOOR DE DISCIPELEN IN DE OLIJFGAARD BIJ NAZARETH 91.1 Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus met Petrus, Andreas, Johannes, Jakobus, Filippus, Thomas, Bartholomeüs, Judas Thaddeüs, Simon en Judas Iskariot, en de herder Jozef. Ze verlaten het huis en wandelen buiten Nazareth. Maar wel in de directe omgeving, in een olijfboomgaard. Jezus zegt: "Kom hier rond Mij zitten. In deze maanden van aan- en afwezigheid, heb Ik jullie gewogen en bestudeerd. Ik heb jullie ontmoet, en heb, met menselijke ervaring, de wereld gekend. Nu heb Ik besloten om jullie de wereld in te sturen. Maar eerst moet Ik je trainen, om je in staat te stellen de wereld tegemoet te treden met zachtheid en wijsheid, kalmte en standvastigheid, met het bewustzijn en de kennis m.b.t. jullie missie. Deze tijd van zonnewoede, die elke lange pelgrimstocht door Palestina uitsluit, zal Ik gebruiken voor jullie instructies en training als discipelen. Als een muzikant heb Ik gehoord wat nog dissonant in jullie is, en kom o...

-Aanbidding der Wijzen (Abraham Bloemaert)- 34.7 Maria Valtorta: 'De oudste van de Wijzen spreekt voor iedereen. Hij legt Maria uit dat ze afgelopen december op een avond een nieuwe ster met een ongewone pracht aan de hemel hadden zien oplichten. Nooit hadden de kaarten van de hemel die ster getoond en erover gesproken. De naam was niet bekend, omdat de ster geen naam had. Toen ze uit de schoot van God ontstond, was ze tot bloei gekomen om de mensen een gezegende Waarheid te vertellen, een Geheim van God. Maar de mensen hadden er geen aandacht aan besteed, omdat hun ziel vastzat in de modder. Ze hadden hun blik niet opgericht naar God en hadden de woorden niet weten te lezen die Hij optekent - moge Hij eeuwig gezegend zijn - met sterren van vuur aan het hemelgewelf. Zij hadden haar wel gezien en geprobeerd haar stem te verstaan. Vergenoegd verloren ze de weinige slaap die ze hun ledematen toestonden, vergaten voedsel en verdiepten zich in de studie van de dierenriem. En de con...

-Aanbidding der Wijzen (Leonardo da Vinci, detail)- 34.6 Maria Valtorta: 'Maria zit met het Kind op schoot en Jozef staat vlakbij hen. Maar zij staat ook op, en maakt een buiging, van zodra de drie magiërs binnenkomen. Ze is geheel in het wit gekleed. Zo mooi, in haar eenvoudige witte jurk die haar bedekt vanaf de wortel van de nek tot aan haar voeten, van haar schouders tot aan haar slanke polsen... zo mooi, met haar hoofdje gekroond met blonde vlechten, haar gezicht dat van emotie levendiger roze wordt, haar ogen die lieflijk glimlachen, de mond die opengaat bij de begroeting: "God zij met jullie"... dat het drietal even stilstond. Dan gaan ze verder en werpen zich aan haar voeten neer en vragen haar om te gaan zitten. Dat doen ze zelf niet, ze zitten niet, hoe vaak Zij hen ook smeekt om dat te doen. Zij blijven op hun knieën zitten, ontspannen op hun hielen. Achter hen, eveneens op hun knieën, bevinden zich ​​de drie bedienden, vlak voorbij de drempel. Ze hebben de dri...