poëma van de god-mens

325.7 Maria Valtorta: '"Spreek jij maar, Simon. Jij kunt beter spreken dan ik!" zegt Petrus tegen Simon de Zeloot. "Nee. Jij, als goede leider, brengt verslag uit voor iedereen," antwoordt de ander. En Petrus begint, met de inleiding: "Maar jullie, help me!" Hij vertelt op een ordelijke manier tot aan het vertrek uit Antiochië. Dan begint hij het verhaal van de terugreis: "We hebben allemaal geleden, weet Je? Ik zal de laatste stemmen van die twee nooit vergeten..." Petrus veegt met de rug van zijn hand twee grote tranen weg die plotseling over zijn wangen rollen... "Ze klonken als de laatste kreet van een drenkeling... Beuh! Nou, gaan jullie verder... ik kan het niet..." en hij staat op en loopt een klein stukje verder om zijn emoties te bedwingen. Simon Zeloot vertelt: "We hebben lange tijd niet gesproken, niemand... We konden niet spreken... Onze kelen deden zo'n pijn... dat ze opgezwollen waren van het huilen... en we w...

318.6 Maria Valtorta: 'Het ronden van de kaap is een vermoeiende onderneming. Eindelijk is het gelukt... En de roeiers, die ongetwijfeld uitgeput zijn, krijgen eindelijk wat rust. Ze bespreken of ze hun toevlucht moeten zoeken in een klein dorpje, voorbij de kaap. Maar de heersende opvatting is dat "we de Meester moeten gehoorzamen, zelfs tegen het gezond verstand in. En Hij zei... dat we Tyrus binnen één dag moeten bereiken." En daar gaan ze... De zee kalmeert plotseling. Ze merken het fenomeen op, en Jakobus van Alfeüs zegt: "De beloning voor gehoorzaamheid!" "Ja, Satan is weggegaan, omdat hij ons niet tot ongehoorzaamheid kon dwingen," bevestigt Petrus. "We zullen Tyrus 's nachts bereiken. Dit heeft ons flink vertraagd..." zegt Matteüs. "Maakt niet uit. We zullen slapen en morgen het schip zoeken!" antwoordt Simon Zeloot. "Maar zullen we het vinden?" "Jezus heeft het gezegd, dan vinden we het wel!" zegt Th...

CCCXXVIII IN ALEXANDROSCENE NAAR BROERS VAN  HERMIONE -toen Alexandroscene, nu Naqoura (Libanon)- 328.1 Maria Valtorta: 'De weg wordt weer bereikt na een lange omweg door de velden en het oversteken van de beek via een klein bruggetje van krakende planken, slechts geschikt voor voetgangers: eerder een passerelle, dan een echte brug. En de tocht gaat verder over de vlakte, die steeds smaller wordt naarmate de heuvels oprukken naar de kust, zozeer zelfs dat na een andere beek, met de onmisbare Romeinse brug, de weg over de vlakte overgaat in een bergweg, die zich bij de brug splitst in een minder steile baan, die, in noordoostelijke richting, weer door een vallei loopt. Deze weg, gekozen door Jezus, aangeduid op de Romeinse gedenksteen met: " Alexandroscene — m.V°" is een ware trap in de rotsachtige en steile berg die zijn scherpe punt in de Middellandse Zee steekt, en die steeds duidelijker zichtbaar wordt naarmate men hoger klimt. Alleen voetgangers en ezels begeven zich...

318.7 Valtorta: 'Johannes van Zebedeüs heft zijn hoofd op naar de hemel, kijkt en lacht, en opent plotseling zijn mond om te zingen, de beweging van de roeispaan volgend met het vers en dit met dat accentuerend: "Wees gegroet, Morgenster, Nachtjasmijn, gouden Maan van mijn Hemel, heilige Moeder van Jezus. De zeeman hoopt op jou, wie lijdt en sterft, droomt van jou. Zonneschijn, heilige en lieve Ster voor al wie jou liefheeft. O Maria!..." Hij zingt met een hoge tenorstem, vol gelukzaligheid. "Maar wat doe jij? Wij praten over Jezus... en jij praat over Maria?" vraagt ​​zijn broer. "Hij is in haar, en zij is in Hem! Maar Hij is er, omdat zij er was... Laat mij zingen..." En hij gaat lekker door en sleurt de anderen mee... Zo komen ze in Tyrus aan, en stappen makkelijk aan land in de kleinere haven, ten zuiden van de landengte, bewaakt door lampen die aan vele boten hangen, noch wordt de pas aangekomenen hulp ontzegd door de aanwezigen. Terwijl Petrus m...

CCLXXXVII VAN RAMOTH NAAR GERASA MET DE KARAVAAN VAN DE KOOPMAN 287.1-4 Maria Valtorta: 'En de karavaan trekt weer verder, met de vrouwen nog steeds te paard, want, zoals de koopman zegt, de weg is na het dorp erg moeilijk, en ze moeten snel reizen om Gerasa voor het vallen van de avond te bereiken. ...Eindelijk is het ergste voorbij, en een heel ander landschap opent zich voor de verbaasde blik. ...En onder de loodrechte middagzon vervolgt de tocht zich over een betere weg, die langs de beek naar het noordoosten loopt, in een wonderbaarlijk vruchtbaar en goed bewerkt gebied, rijk aan schapen en kuddes varkens, die knorrend voor de karavaan wegvluchten. "Die ommuurde stad is Gerasa, Heer. Een stad met een grote toekomst! Nu krijgt ze vorm, en ik geloof dat ik gelijk heb als ik zeg dat ze binnenkort Joppe (Jaffa) , Asjkelon , Tyrus en vele andere steden zal evenaren in schoonheid, handel en rijkdom. De Romeinen zien het belang ervan aan deze handelsroute, die van de Rode Zee,...

CCL TOT DE DISCIPELEN DIE MET ISAAK MEEKWAMEN -GELIJKENIS VAN DE MODDER DIE VLAM VAT- --HET OFFER VAN JOHANNES VAN ENDOR-- 250.1 M. Valtorta: Het is precies aan de oevers van de diepe stroom, dat Jezus Isaak vindt met vele bekende en onbekende discipelen. Onder de bekenden zijn: Timoneus , overste van de synagoge van Aqua Speciosa; Jozef , de man die in Emmaüs van incest werd beschuldigd; de jongeman die de uitvaart van zijn vader verliet om Jezus te volgen; Stefanus ; Abel, de melaatse , die een jaar eerder bij Korazim werd genezen, met zijn vriend Samuel ; de veerman van Jericho, Salomon ; en nog vele anderen, die ik herken, maar van wie ik de namen absoluut niet meer weet, noch waar ik ze eerder heb gezien. Bekende gezichten, en nu zijn het er veel, allen bekend als discipelen. En daarnaast de anderen, veroveringen van Isaak of van de eerdergenoemde discipelen zelf, die de hoofdgroep volgen in de hoop Jezus te vinden. De ontmoeting is hartelijk, vreugdevol en eerbiedig. Isaak st...

319.6 M. Valtorta: '"Daar komt Simon!..." "Alles is geregeld. Laten we gaan..." Ze nemen de kisten op en steken de smalle landtong over naar de andere haven. De ervaren man van Tyrus, begeleidt hen door de steegjes van balen handelswaar, opgestapeld in enorme loodsen, naar het machtige schip van de Kretenzer, dat zich al klaarmaakt voor vertrek, en die de bemanning toeroept om de loopplank te laten zakken. "Onmogelijk! Het laden is voltooid!" roept de bemanningschef. "Hij heeft brieven te overhandigen," zegt de man, knikkend naar Simon van Jona. "Brieven?... Van wie?" "Van Lazarus van Theophilus, de vroegere gouverneur van Antiochië." "Aha! Ik ga naar de kapitein." Simon zegt tegen de andere Simon en tegen Matteüs: "Doen jullie nu maar. Ik ben te lomp om met zo iemand om te gaan..." "Nee. Jij bent de baas, dus doe jij het maar, je doet het goed. Wij helpen je wel als het nodig is. Maar het zal niet...

CCCXVIII REIS PER BOOT VAN ACHT APOSTELEN SAMEN MET JOHANNES VAN ENDOR EN SYNTYCHE VAN PTOLEMAÏS NAAR TYRUS 318.1 M. Valtorta: 'De stad Ptolemaïs [Akko] lijkt wel verpletterd te zullen blijven onder een lage, loodgrijze hemel, zonder een glimpje blauw, zonder ook maar een vleugje variatie in haar somberheid. Nee. Geen enkele wolk, geen cirruswolk, geen nimbus, die zweeft onder de gesloten kap van het firmament. Maar enkel en alleen een holle en zwaar gewelfde hemel, als een deksel dat op een kist zal neergelaten worden. Een enorm tinnen deksel, vuil en roetig, ondoorzichtig, beklemmend. De witte huizen van de stad lijken van pleisterwerk gemaakt: een ruw, grof, desolaat pleisterwerk, in dit licht... En het groen van de altijdgroene bomen lijkt dof, treurig. En de gezichten van de mensen lijken bleek of spookachtig, en de kleuren van hun kleding dof. De stad zinkt weg in de zware sirocco . De zee beantwoordt de hemel met dezelfde aanblik van dood. Een grenzeloze, stille, verlaten ...

- Horrea (grote pakhuizen t.t.v. Romeinen) - 328.6 Maria Valtorta: '"Ze moeten moe zijn, Elia. Je houdt ze op met je gepraat! Laten we gaan eten, en hen daarna naar bed brengen. Er zijn hier geen vrouwen... Niemand van Israël wilde ons, en wij wilden graag een van hen... Vergeef ons dus, als het huis koud en kaal lijkt." "Uw goede hart zal het mooi en warm maken." "Hoe lang blijft U?" "Niet langer dan een dag. Ik wil naar Tyrus en Sidon, en Ik wil graag voor de sabbat in Achzib zijn." "Dat kan niet, Heer! Sidon is ver weg!" "Morgen zal Ik hier spreken!" "Ons huis is als een haven! Zonder het te verlaten, kunt U zoveel toehoorders ontvangen als U wilt, vooral omdat er morgen een grote markt is!" "Laten we dan gaan, en moge de Heer jullie belonen voor jullie naastenliefde." 12 nov.1945

251.2 Maria Valtorta: 'Twee mooie vissersboten komen dichterbij, en de bemanning leunt over de kleinere boten van de discipelen. "De Meester is bij ons, vrienden. Kóm, als jullie zijn woord willen horen! Hij zal vanavond terugkeren naar Sicaminon !" zegt Isaak. "We komen meteen. Waar gaan we heen?" "Naar een rustige plek. De Meester gaat niet van boord naar het eiland, noch naar de stad op land. Hij spreekt vanuit de boot. Kies een plek uit met schaduw en beschutting." "Kom naar de rotsen achter ons! Daar zijn rustige, schaduwrijke inhammen. Jullie kunnen er ook aan land gaan." En ze gaan naar een baai van het rif, verder naar het noorden. De steile klif biedt beschutting tegen de zon. De plek is afgelegen. Alleen meeuwen en houtduiven hebben er hun thuis, die op zee uit trekken en met luide kreten terugkeren naar hun nesten in de rotsen. Andere boten hebben zich bij de begeleidende boten gevoegd en vormen nu een kleine vloot. Aan het einde v...

CIV AAVA VERZOENDE ZICH MET HAAR MAN -NIEUWS OVER DE DOOD VAN ALFEÜS- --VRIJKOPEN VAN JONA-- -Tyrus (Libanon)- 104.1 Maria Valtorta: 'Jezus bevindt zich in een prachtige maritieme stad , die een natuurlijke baai heeft, groot en goed beschermd, die veel schepen kan herbergen en die nog veiliger is gemaakt door een krachtige havendam.  Ze moet ook vaak militair gebruikt worden, want ik zie Romeinse triremen, met soldaten aan boord. Ze gaan van boord, ik weet niet of het is om troepen te vervangen of om het garnizoen te versterken. De haven, of beter gezegd de havenstad, doet mij vaag denken aan Napels, met het Vesuviusgebergte als hoogtepunt. Jezus zit in een arm huis, vlak bij de haven. Zeker een vissershuis, misschien wel van de vrienden van Petrus of Johannes, want ik zie dat zij zich heel prettig voelen in het huis en bij de bewoners. De herder Jozef zie ik niet. En natuurlijk zie ik Iskariot ook niet, hij is nog steeds afwezig. Jezus spreekt op een eenvoudige manier met de gezin...

242.2 Maria Valtorta: 'Jezus begeeft zich naar het centrum van de stad, precies naar waar het meest elegante volk zich het dichtst verzamelt. Het elegante volkje, i.e. voornamelijk Romeinen en Grieken, met een paar hovelingen van Herodes en anderen die ik beschouw als rijke kooplieden van de Fenicische kust, richting Sidon en Tyrus , omdat ze over die steden en over hun handelsposten en schepen daar praten. De thermen hebben buitenportieken, vol met deze elegante en luie menigte, die hun tijd verspillen met het bespreken van zeer triviale zaken, zoals de favoriete discuswerper, of snelste en mooiste atleet in het Grieks-Romeins worstelen. Of ze kletsen over mode en banketten, en maken afspraken voor vrolijke uitstapjes waarbij ze de mooiste courtisanes uitnodigen, of de dames die geparfumeerd en gekruld uit de baden of paleizen komen, en nu naar dit centrum van Tiberias gaan, helemaal marmer en artistiek, als was het een salon. -De Wolken (Aristophanes)- Uiteraard wekt de doortoch...

318.4 Maria Valtorta: 'Eenmaal de stroom mee, geeft hij het roer aan Matteüs en zegt: "Jij, om ons goed te villen, kwam vroeger mee vissen als wij aan het vissen waren, en jij weet er heel goed mee om te gaan!" Dan gaat hij in de boeg zitten, met zijn rug naar de voorsteven, op de eerste bank, met Andreas naast zich. Voor hem roeien Jakobus en Johannes van Zebedeüs, met een gestaag, krachtig ritme. De boot beweegt soepel en snel, ondanks het zware gewicht, scheert langs de zijkanten van grote schepen, vanwaar lof klinkt voor het perfecte roeien. En dan is daar de open zee, buiten de dammen... Ptolemaïs trekt voorbij de ogen van de vertrekkenden, uitgestrekt als het is aan de kust, met de haven ten zuiden van de stad. In de boot heerst absolute stilte. Alleen het gekraak van de roeispanen in de roeidoppen is te horen. Na lange tijd, en Ptolemaïs al voorbij, zegt Petrus: "Maar als er nou eens een beetje wind stond... Maar niets! Geen zuchtje wind!" "Als het ...

CCLI TOT DE SYROFENICISCHE VISSERS: PARABEL v/d VOLHARDENDE MIJNWERKER -ERMASTEUS VAN ASJKELON- -tekening MV- 251.1 Maria Valtorta: 'Het is vroeg in de ochtend wanneer Jezus aankomt bij een stad aan zee.  Vier boten volgen hem. De stad steekt merkwaardig genoeg de zee in, alsof ze op een landtong is gebouwd. Inderdaad, alsof een smalle landtong het deel, dat de zee in steekt, verbindt met het deel dat op de kust ligt. Vanuit zee gezien lijkt het op een enorme paddenstoel, die op de golven rust met zijn top en wortels in de kust: de landtong is dan de steel. Aan weerszijden ervan liggen twee havens; de noordelijke, minder beschutte, ligt vol met kleine bootjes. De andere, in het zuiden, is veel beschutter, met grote schepen die aankomen of vertrekken. "Daar moeten we heen," zegt Isaac, wijzend naar de haven met de kleine bootjes. "De vissers zijn daar!" Ze varen rond het eiland en ik zie dat de landtong kunstmatig is, een soort cyclopische dam die het eilandje...

CCCXIX VERTREK UIT TYRE OP HET SCHIP VAN DE KRETENZER NICOMEDES 319.1 Valtorta: 'Tyrus ontwaakt, te midden van vlagen mistralwind. De zee is één grote, lachende golf, blauw-wit, een onrustige pracht onder een blauwe hemel, onder witte cirruswolken die naar boven stijgen, net zoals het schuim van de golven beneden opstijgt. De zon geniet van zulk een heldere dag, na zo veel grijs weer. "Ik begrijp het," zegt Petrus, opstaand in de boot waar hij geslapen heeft. "Het is tijd om te vertrekken! En 'zij' (en hij gebaart naar de zee, die onrustig de haven binnenstroomt) heeft ons het wijwater gegeven... Hmm! Laten we het tweede deel van het offer gaan volbrengen... Zeg eens, Jakobus... heb jij niet dat gevoel... dat we twee slacht-offers brengen? Ik wel." "Ik ook, Simon. En... ik dank de Meester voor het respect dat hij voor ons heeft. Maar... ik had niet degene willen zijn die zoveel pijn moest zien. En ik had nooit gedacht dit te moeten meemaken..."...

-gebied tussen Rohob en Lesemdan (Boven-Galilea)- 330.5 Maria Valtorta: '"Ik dank u voor de melk die u Mij gaf. Wat wilt u van Mij?" "U bent toch de Nazarener? Degene die wonderen verricht?" "Ik ben degene die de eeuwige verlossing predikt. Ik ben de Weg naar de ware God, de Waarheid die zichzelf geeft, het Leven dat jullie leven geeft. Ik ben niet de tovenaar die wonderen verricht. Dat zijn de manifestaties van Mijn goedheid en jullie zwakheid, die bewijs eisen om geloofd te worden. Maar wat wilt u van Mij?" "Kijk... U was twee dagen geleden in Alexandroscene?" "Ja. Waarom?" "Ik was daar ook met mijn kinderen, en toen ik merkte dat er een gevecht gaande was, rende ik weg, want dat doen ze gewoonlijk om te stelen wat er op de markt te koop is. Het zijn allemaal dieven, die Feniciërs net als... de anderen. Ik zou het niet moeten zeggen, want mijn vader is proseliet en mijn moeder is Syrisch, ik ben ook proseliet. Maar het is waa...