poëma van de god-mens

392.3 Maria Valtorta: '"Maar daar is het huis, het derde huis, in de tweede straat, met de put ervoor. Laten we gaan!..." Jezus klopt op de gesloten deur van een hoog, smal huis. Een jongen doet de deur open. "Ben jij familie van Ananias ?" "Ik draag zijn naam, omdat hij de vader van mijn vader is." "Roep je moeder. Zeg haar dat Ik kom uit het dorp waar Ananias woont en van het graf van haar overleden man." De jongen gaat en komt terug. "Ze heeft gezegd dat ze niets van die oude man wil horen. U kunt gaan." Jezus kijkt streng. "Ik ga niet weg voordat Ik met haar heb gesproken. Jongeman, ga en zeg haar dat Jezus van Nazareth, in wie haar man geloofde, hier is, en met haar wil spreken. Zeg haar dat ze niet bang hoeft te zijn. De oude man is er niet..." De jongen gaat terug. Het wachten duurt lang. Sommige mensen zijn blijven staan, ​​om toe te kijken. En sommigen stellen de discipelen vragen. Maar er hangt een sfeer die hard...

418.4 Maria Valtorta: 'De stilte valt weer,  enkel onderbroken door het geritsel van het riet,  en af en toe vogelgezang...  Dan een krakend geluid in de buurt.  De rustieke poort die Ananias gebouwd heeft, kraakt,  en de oude man kijkt de straat op en speurt de hemel af.  De schapen volgen hem, blatend... "Vrede zij met jou, Ananias!" "Meester! Maar... sinds wanneer bent U daar?  Waarom roept U niet, waarom laat U niet iemand de deur voor U openen?!" "We zijn hier nog niet zo lang. Ik wilde niemand storen...  Hoe gaat het met Jozef ?" "Weet U dat?... Hij is er slecht aan toe.  Er komt materiaal uit zijn oor en hij heeft vreselijke hoofdpijn.  Ik denk dat hij zal sterven. Of beter gezegd, dat dacht ik.  Nu U hier bent, denk ik dat hij beter zal worden.  Ik was op zoek naar kruiden, voor kompressen..." "Zijn Jozefs metgezellen hier?" "Twee van hen, de anderen zijn vooruitgegaan.  Hier zijn Salomo en Elia." "Hebben de ...

385.2 Maria Valtorta: 'Niemand zegt wat. Slechts één jongetje, dat zeven schapen naar de rivier leidt, vraagt aan ​​de oude man: "Waar ga je heen, Ananias? Verlaat je het dorp?" "Ik ga met de Rabbi mee.  Maar ik keer met Hem terug. Ik ben zijn dienaar." "Nee. U bent Mijn vader! Iedere oude rechtvaardige is een vader en een zegen voor de plaats die hem onderdak biedt en voor hen die hem helpen. Gezegend zijn zij die de ouderen liefhebben en eren!" zegt Jezus met een plechtige uitdrukking. Het jongetje kijkt Hem angstig aan, en mompelt dan: "Ik heb Ananias altijd een beetje van mijn brood gegeven..." alsof hij wil zeggen: "Verwijt mij niets, want dat verdien ik niet." "Zeker! Michaël was goed voor mij! Hij was een vriendje van mijn kleinkinderen... en hij bleef ook een vriend van hun grootvader. Zijn moeder is ook niet slecht en ze zou helpen. Maar ze heeft elf kinderen, en die leven allemaal van de visserij..." Enkele vrouw...

418.7 Maria Valtorta: 'Nu klinkt er een groot koor van vogelzang in het gebladerte,  en het geblaat, de stemmen van kinderen en vrouwen,  het gebalk en gekraak van katrollen in de putten  geven aan dat het dorp ontwaakt is. In de tuin zelf worden de broden gebroken en de vis verdeeld,  en dan wordt de maaltijd genuttigd.  Onmiddellijk daarna,  gezegend door Jezus, verlaten de drie discipelen het huis  en haasten zich naar de rivier om zich te kunnen verschuilen  in het koele, schaduwrijke riet...  Ze zijn niet meer zichtbaar... "Laten we nu rusten tot de avond,  en dan zullen ook wij hen volgen," beveelt Jezus. En sommigen op bedden, anderen op een stapel netten die Ananias heeft geweven,  zeggende dat hij op deze manier niet lui is en zijn dagelijkse brood verdient,  gaan ze liggen, op zoek naar een goede, verkwikkende slaap. Ondertussen raapt Ananias de bezwete kleren bij elkaar,  gaat stilletjes naar buiten, sluit de de...

384.5 Valtorta: "Zou u hier vrijwillig bij Mij willen blijven?" "O! Dan zou ik mijn kleinkinderen niet meer missen!" "Zelfs als je arm en blind zou blijven, zou het dienen van Mij dan genoeg zijn om jou gelukkig te maken?" "Zeker!"  Een trillend 'jazeker', maar zo beslist... "Goed, vader. Luister. U kunt het pad dat Ik bewandel niet bewandelen. En Ik kan hier niet blijven. Maar we kunnen elkaar liefhebben en goed voor elkaar zijn." "Dat kunt U wel, voor mij. Maar ik... Wat kan de oude Ananias doen?" "Zorgen voor Mijn huis en tuin, zodat ik het elke keer dat ik terugkom netjes aantref. Vindt u dat fijn?" "O zeker! Maar ik ben blind... Het huis... Ik zal wel wennen aan de muren. Maar de tuin...  Wat kan ik doen om die te verzorgen, als ik de kruiden niet kan onderscheiden?  O, wat zou het mooi zijn om U te dienen, Heer! Om zo mijn leven te eindigen..."  De oude man houdt zijn handen op zijn hart en dr...

-Genodigden tot bruiloftsmaal van de Heer (Brunswijkse Monogrammist )- 368.11 Maria Valtorta: '"O Maria van Simon, wanneer bent u toegekomen?" "Nu. Met Ananias , mijn familielid... Ik zocht U ook, Heer..." "Ik weet het. En ik heb Judas gestuurd om u te zeggen dat u moest komen. Is hij niet gekomen?" Judas' moeder buigt haar hoofd en mompelt: "Ik ben meteen na hem naar Gethsemane gegaan. Maar U was daarvandaan al vertrokken... Ik ben naar de Tempel gerend... Nu vind ik U... Net op tijd om dit meisje te horen, al moeder en zo gelukkig!... O, wat zou ik U graag net als haar willen vertellen, Heer, en over mijn pasgeboren Judas...  lief, lief... als een van deze kleine lammetjes..." en snikkend wijst ze naar de blatende lammetjes die naar de offeraar komen.  Ze slaat haar mantel om, om haar tranen te verbergen. "Kom met me mee, moeder. We zullen bij Johanna thuis verderspreken. Dit is niet de plaats daarvoor." De discipelen nemen Ma...

392.4 M. Valtorta: 'En daar is dan eindelijk de vrouw. Lang, donker, met een harde blik en een scherp profiel. Ze is niet lelijk en ook niet oud, maar haar uitdrukking doet haar oud en lelijk lijken. "Wat wilt U? Schiet op, ik heb dingen te doen!" zegt ze hooghartig. "Ik wil niets. Niets. Wees gerust. Ik breng je alleen Ananias' vergeving, zijn genegenheid, zijn gebeden..." "Ik neem hem niet terug! Erom smeken heeft geen zin. Ik wil geen klagende oude mannen. Het is over tussen ons. Bovendien ga ik binnenkort trouwen, en het huis van een rijke kan ik geen ruwe boer opdringen, die hij is. Ik heb genoeg van de fout die ik maakte, door in te stemmen met een huwelijk met zijn zoon! Maar toen was ik een dwaas meisje en keek alleen maar naar uiterlijk. Wee mij! Wee mij! Vervloekt zij de reden die hem op mijn pad bracht! Vervloekt zij ook de herinnering aan..." Ze lijkt wel een machine! "Genoeg! Respecteer de levenden en de doden die u niet verdiende...

218.4 Maria Valtorta: 'Ze gaan allemaal de tuin in, waar de man al banken heeft neergezet rond een ruwe tafel onder een dikke pergola van wijnranken. "Vrede zij met u, Ananias. Moge het land bloeien door uw liefdadigheid en u rijke vruchten voortbrengen!" "Dank u. Vrede zij met U. Ga zitten, ga zitten. Anibe! Nubi! Brood, wijn, water. Nu!" beveelt de oude man 2 Afrikaanse vrouwen, want de ene is helemaal zwart met dikke lippen en krullend haar, de andere heel donker, hoewel van een meer Europees type. En de oude man legt uit: "De dochters van de slaven van mijn vrouw. Zij is dood, en degenen die met haar zijn meegekomen, zijn ook dood. Maar hun dochters bleven. Boven- en Beneden-Nijl. Mijn vrouw was van daar. Verboden, hè? Maar dat kan mij niets schelen. Ik ben niet van Israël, en vrouwen van lagere rassen zijn zachtmoedig." "Bent u niet van Israël?" "Ik ben het uit dwang, want Israël hangt als een juk op onze nek. Maar... U bent een Isr...

418.3 Maria Valtorta: 'Een haan in de verte begroet het eerste teken van de dageraad. "O, goed! Het wordt zometeen dageraad!" zegt Petrus,  terwijl hij zich uitrekt, omdat hij bijna in slaap was gevallen. Ze wachten in stilte tot de dag vordert. Een geblaat in een hok...  Dan een geratel in de verte op de hoofdweg, tegenover hen...  Het nabijgelegen koeren van Ananias ' duiven.  Een hese mannenstem tussen het riet...  Het is een visser... die terugkeert met zijn vangst van de nacht en die vloekt omdat ze klein was. Hij ziet Jezus en blijft staan.  Hij aarzelt even en zegt dan: "Als ik ze aan U geef,  belooft U mij dan overvloed in de toekomst?" "Voor winst, of voor nood?" "Voor nood. Ik heb zeven kinderen, een vrouw en de moeder van mijn vrouw." "U hebt gelijk. Wees goed, en Ik beloof u dat u niets tekort zult komen." "Neem aan dan.  Daarbinnen ligt ook die gewonde, die ondanks zijn behandeling niet geneest..." "M...

CCCLXXXV PARABEL VAN DE KRUISPUNTEN WONDEREN VLAKBIJ SALOMO'S LANDJE 385.1 Maria Valtorta: 'De kleine menigte verlaat het huis, gevolgd door de oude man, die zichzelf bewondert in zijn kleren van de een of de andere kleine apostel. "Als u liever wilt blijven, vader..." wil Jezus zeggen. Maar de oude man onderbreekt hem: "Nee, nee. Ik ga ook mee! O! Laat mij meekomen! Ik heb gisteren gegeten! Ik heb vannacht geslapen, en in een bed!  En ik heb geen pijn meer in mijn hart! Ik ben zo sterk als een jongeman..." "Kom dan. U zult bij Mij blijven, bij Bartholomeüs en Mijn neef Judas. Jullie, twee aan twee, verspreid jullie zoals gezegd is. Voorwaarts, iedereen hier weer, straks. Ga heen, en vrede zij met jullie." Ze gaan uiteen,  sommigen richting de rivier, anderen richting het platteland.  Jezus laat hen eerst gaan en dan, als laatste, vertrekt Hij.  Hij loopt langzaam het hele dorp door,  opgemerkt door de vissers die van de rivier terugkeren of erheen...

-Sint-Pietersbasiliek koepel boven Baldakijn van Bernini- 218.5 Maria Valtorta: '"Dus U bent koning? Maar hoe zit het met wapens? Herodes is wreed, in elk opzicht. Hij heeft Asjkelon voor ons herbouwd. Maar voor zijn eigen glorie. En nu!... Maar U weet meer over de schande van Israël dan ik. Wat zult U doen?" "Ik heb alleen het wapen dat van God komt." "Het zwaard van David?" "Het zwaard van Mijn woord." "O! Arme dromer! Het zal bot worden en zijn scherpte verliezen op het brons van de harten." "Gelooft u dat? Ik streef niet naar een koninkrijk in de wereld. Voor jullie allen streef Ik naar het Koninkrijk der Hemelen." "Voor ons allen? Ook voor mij, Filistijn? Ook voor mijn slaven?" "Voor allen. Voor jou en voor hen. En zelfs voor de grootste wilde, die midden in de Afrikaanse wouden leeft." "Wilt U zo'n groot koninkrijk stichten? Waarom noemt U het dan het Koninkrijk der Hemelen? U zou het o...

CCCLXXXVI OP WEG NAAR DE WESTELIJKE OEVER VAN DE JORDAAN -Jordaan omstreeks 1900- 386.1 Maria Valtorta: 'Jezus is weer onderweg.  Hij keert zich om naar het noorden, en volgt de kronkels van de rivier om iemand te zoeken die Hem kan overzetten.  Zijn volgelingen zijn overal om Hem heen en herinneren zich de gebeurtenissen van de paar dagen die ze in Salomo's dorp en in Zijn huis hebben doorgebracht. Zoals ik het begrijp, bleven ze daar tot het nieuws van de aanwezigheid van de Meester zich in vijandelijke kringen verspreidde. Toen dat gebeurde, vertrokken ze en lieten ze de oude Ananias achter in het opgeruimde huisje, sereen in zijn niet langer troosteloze armoede. "Laten we hopen dat deze gemoedstoestand zo blijft," zegt Bartholomeüs. "Als we gaan en komen, zoals de Meester zegt, zullen we hem in die toestand houden," antwoordt Judas van Alfeüs. "Hij huilde, die arme oude man! Hij was zo aan ons gewend geraakt...",  zegt Andreas, nog steeds geëm...

-Steniging (James Tissot)- 418.5 Maria Valtorta: '"Kom binnen..." "Ja. Laten we meteen naar de gewonde gaan. Waar ligt hij?" "Op het beste bed." Ze gaan de keurig aangelegde tuin in,  en vandaar naar de keuken, en van de keuken naar de kleine slaapkamer.  Jezus buigt zich over de zieke man, die kreunt en slaapt.  Hij buigt zich voorover, buigt zich voorover... en ademt in zijn oor,  dat al vol pus zit en in doeken is gewikkeld.  Hij staat op.  Hij trekt zich geruisloos terug. "Heb je hem niet wakker gemaakt?" vraagt ​​de oude man zachtjes. "Nee. Laat hem maar slapen. Hij heeft geen pijn meer.  Hij zal herstellen. Laten we naar de anderen gaan." Jezus sluit zachtjes de deur en gaat de grote kamer in  waar de bedden staan ​​die de vorige keer gekocht zijn.  De twee vermoeide discipelen slapen nog. "Zij waken tot de ochtend.  Ik van 's ochtends tot 's avonds.  Daarom zijn ze zo moe. Ze zijn zo goed." De twee moeten m...

387.2 Maria Valtorta: 'De eerste die Jezus benadert, terwijl Hij brood en olijven eet, is een man in vodden. Hij vraagt ​​om brood. Jezus geeft hem Zijn brood mét alle olijven die Hij in Zijn hand heeft. "En Jij dan? We hebben geen geld, weet Je..." merkt Petrus op. "We hebben alles aan Ananias nagelaten..." "Maakt niet uit. Ik heb geen honger. Maar wel dorst..." De bedelaar zegt: "Er is een waterput hierachter. Maar waarom gaf U mij alles? U had me de helft van Uw brood kunnen geven... Als U er geen hekel aan hebt om het terug te nemen..." "Eet, eet! Ik kan wel zonder. Maar om het vermoeden weg te nemen dat Ik u verafschuw, geef Mij één hapje, met uw eigen handen, en Ik zal het opeten om uw vriend te zijn..." De man, met een droevig, levenloos gezicht, fleurt op met een verraste glimlach en zegt: "O! Dat is de eerste keer sinds ik arme Ogla ben geworden, dat iemand mij zegt dat hij mijn vriend wil zijn!" En hij geeft he...

HUISJE VAN SALOMO ONDERKOMEN AANGETROFFEN RATTENPLAAG AANGEPAKT, ONKRUID GEWIED... 384.4 Maria Valtorta: '"O! Daar zijn de jongens met de rietstengels en een... Meester, er is werk voor Jou te doen! Hij is blind!" Jakobus en Johannes, Andreas en Thomas komen binnen, beladen met rietstengels, en Thomas draagt ​​a.h.w. een arme oude man in vodden, zijn ogen wit van de staar. "Meester, hij zocht radijsjes aan de oever en viel bijna in het water. Hij is al een paar maanden alleen, omdat de zoon die hem onderhield is overleden, zijn schoondochter is teruggekeerd en hij... leeft zo goed als hij kan. Is dat niet zo, vader?" "Ja. Ja. Waar is de Heer?" zegt de man, terwijl hij zijn gesluierde ogen rolt. "Hier is Hij. Ziet u die lange witte streep? Dat is Hij!" Maar Jezus komt al naar voren en neemt hem bij de hand. "Bent u alleen, arme vader? En kunt u niet meer zien?" "Nee. Zolang ik kon zien, vlocht ik manden en netten en herstelde ik...

CCCXCII VIJANDIGHEID VAN VESTINGSTAD MASADA - Kabellift naar Masada vandaag de dag - 392.1 Maria Valtorta: 'Ze beklimmen een steile helling naar een stad  die eruitziet als een adelaarsnest op een Alpentop. En deze —zo moeizaam aan te vallen, komende van west naar oost...— is inderdaad het soort hoge, eenzame, vervallen piek, waar adelaars van houden voor hun koninklijke geliefden, die getuigen en gemeenschap verachten. "Wat een weg, mijn God!" kreunt Petrus. "Nog erger dan die van Jiftaël !" bevestigt Matteüs. "Maar hier regent het niet, is het niet vochtig, en niet glad. Dat is al iets..." merkt Judas Thaddeüs op. "O ja! Die troost is er... Maar da's het enige. Kom naar hier, of je vijanden krijgen je te pakken! Tenzij jou een aardbeving overkomt, zal je door menselijk toedoen niet ten val komen!" zegt Petrus, sprekend tot de vestingstad, die omsloten is door een smalle ring van verdedigingswerken, met de huizen dicht op elkaar gepakt, ...

370.18 Maria Valtorta: 'Jezus, geroepen door Johanna, gaat naar haar toe. Ondertussen loopt Judas naar zijn moeder toe, die nog steeds door Maria getroost wordt, en spreekt haar toe: "Heb je je waanzin kunnen uiten? Heb je me belasterd? Ben je nu tevreden?" "Judas! Is dat hoe je tegen je moeder praat?" vraagt ​​Maria streng. Het is de eerste keer dat ik haar zo zie... "Ja. Omdat ik haar vervolging zat ben." "O! Mijn zoon, het is geen vervolging! Het is liefde. Jij noemt mij ziek. Maar jij bent de zieke! Je zegt dat ik je belaster en naar je vijanden luister. Maar je doet jezélf onrecht aan, je volgt en cultiveert slechte wezens die jou zullen overweldigen. Omdat je zwak bent, mijn zoon, en zij hebben dat gemerkt... Luister naar je moeder! Luister naar Ananias , die oud is en wijs. Judas! Judas! Heb medelijden met jou, met mij! Judas!!! Waar ga je heen, Judas?!" Judas, die haast over het terras spurt, draait zich om en roept: "Waar ik nut...

- H. Ananias - wellicht deze Abel - geeft Paulus zijn zicht terug (Pietro da Cortona)- 248.11 M. Valtorta: 'Maar de inwoners van Bethlehem, met bijna ontzagwekkende eerbied, smeken: "Spreek tot ons, Heer. U bent werkelijk machtig. U bent vast degene over wie die man sprak die hier langskwam en die de Messias heeft verkondigd." "Ik zal vanavond spreken, bij de schaapskooi. Nu ga Ik eerst de moeder verkwikken." En Hij gaat naar de vrouw die, zittend op de schoot van Maria van Alfeüs, bijkomt en naar Maria's liefdevolle, glimlachende gezicht kijkt, onduidelijk, tot ze haar blik laat zakken naar de zwarte krullenbol van haar zoon, gebogen over haar bevende handen, en ze vraagt: "Ben ik ook dood? Is dit het Voorgeborchte?" "Nee, mevrouw. Dit is de aarde. Dit is uw zoon, die gered is van de dood. En dit is Jezus, mijn Zoon, zijn Verlosser." De eerste reactie van de vrouw is zeer menselijk. Zij verzamelt al haar kracht en reikt uit naar het gebo...

386.2 M. Valtorta: '"En ik vond zijn laatste toespraak mooi.  Echt waar, Meester, hij sprak als een wijze!" zegt Jakobus van Zebedeüs. "Hij sprak als een heilige, zeg ik!" roept Thomas uit. "Ja. En Ik zal zijn wens in gedachten houden," antwoordt Jezus. "Maar wat zei hij dan precies? Ik was met Johannes op weg, om de moeder van Michaël te zeggen dat ze moest doen wat de Meester had gezegd, en ik weet het niet precies," zegt Iskariot. "Hij zei:  'Heer, als U door het dorp van mijn schoondochter komt, zeg haar dan dat ik geen wrok tegen haar koester, en dat ik blij ben dat ik niet langer een paria ben. Want op die manier zal Gods oordeel minder streng voor haar zijn. Zeg haar dat ze haar kleinkinderen moet opvoeden in het geloof van de Messias, zodat ik hen bij me zal hebben in de hemel. En zodra ik vrede heb gevonden, zal ik voor hen en hun gezondheid bidden'... En Ik zal het zeggen. Ik zal de vrouw opzoeken en het haar vertellen...

218.2 Maria Valtorta: 'Jezus loopt vol zelfvertrouwen naar een kleine buitenwijk waar tuinders groenten verbouwen voor de stad. De velden en moestuinen zijn netjes en goed onderhouden, en vrouwen en mannen bewerken ze en gieten water in de voren, dat ze met moeizame handarbeid uit de waterputten halen, of met het oude, krakende systeem van emmers, die worden opgetild door een arme geblinddoekte ezel, die rond de put loopt. Maar ze zeggen geen woord. Jezus begroet hen: "Vrede zij met jullie." Maar de mensen blijven, zo niet vijandig, dan toch onverschillig. "Heer, hier lopen we het risico van honger om te komen. Ze begrijpen Jouw begroeting niet. Nu zal ik het proberen!" zegt Thomas. En hij benadert de eerste tuinder die hij ziet, en vraagt: "Zijn uw groenten duur?" "Niet duurder dan die van de andere tuinders. Duur of niet duur, afhankelijk van hoe vol je beurs is." "Goed gesproken. Maar zoals u ziet, ga ik niet dood van de honger. Ik be...