poëma van de god-mens

166.5 Maria Valtorta: 'Maar het volk is nog steeds niet tevreden en vraagt ​​door de mond van iemand die een leider lijkt te zijn: -H. Stefanus- "Maar wij zijn klein, als kinderen, in het Goede. Kinderen kennen de betekenis van Goed en Kwaad nog niet, ze maken geen onderscheid. En wij, op deze Weg die Hij aangeeft, zijn zo vormloos/ongevormd dat we niet in staat zijn onderscheid te maken. Wij hadden een bekende weg. De oude die ons op scholen werd geleerd. Zo moeilijk, lang, angstaanjagend! Nu horen we, uit Zijn woorden, dat Hij is als dat aquaduct dat we van hieruit zien. Beneden is de weg van dieren en van mensen. Boven, op de lichte bogen, hoog in de zon en het blauw, vlakbij de hoogste takken die ritselen en zingen van de wind en de vogels, is er een andere weg, glad, schoon, helder - zoals de onderste ruw, vuil, donker is - een weg voor het water dat helder en lieflijk is, dat een zegen is, voor het water dat van God komt en dat gestreeld wordt door wat van God is: de str...

CCCXLI DE GEWONDE HAND VAN JEZUS - GENEZING VAN EEN DOOFSTOMME a/d SYRO-FENICISCHE GRENS - 341.2 Maria Valtorta: '"Wat een hyena's! Zoveel haat heb ik nog nooit gezien!" zegt Judas van Alfeüs. "Het moeten allemaal Judeeërs zijn geweest!" "Nee, neef. Het heeft niets met de streek te maken. De haat is overal hetzelfde.  Weet je nog dat Ik in Nazareth maandenlang verdreven werd en dat ze Me wilden stenigen? Herinner je je dat niet?" zegt Jezus kalm. En dit dient als troost voor de Judeeërs die de woorden van Thaddeüs horen. -Steniging van Stefanus (J.S. von Carolsfeld)- Zo troostend, dat Iskariot zegt: "Maar ik zal het zeggen. O! Ik zal het zeggen! Wij deden niets verkeerd. Wij reageerden niet, en Hij sprak in het begin alleen maar liefdevol. En toen vielen ze ons aan, als slangen. Ik zal het zeggen!!" 'En aan wie dan, als ze allemaal tegen ons zijn?' 'Ik weet aan wie. Zodra ik Stefanus of Hermas zie, zal ik het ze vertellen. ...

-H. Stefanus (zoals gezien door MV)- 166.6-7 M. Valtorta: 'Tenslotte antwoordt de Zeloot: "De boog zou niet bestaan, ​​als er niet de basis was op het donkere pad. Dit is de matrix van dat wat zich eruit lanceert en opstijgt naar het blauw waarnaar jij verlangt. De stenen die in de grond vastzitten en het gewicht dragen, zonder te genieten van de zonnestralen en de vogelvluchten, zijn zich niet onbewust ervan dat die er zijn, want soms duikt een zwaluw met een kreet naar de modder en streelt de basis van de boog, en daalt een zonnestraal of ster neer om te zeggen hoe mooi het firmament is. Zo is er in de afgelopen eeuwen van tijd tot tijd een hemels woord van belofte neergedaald, een hemelse straal van wijsheid, om de door goddelijke toorn onderdrukte stenen te strelen. Want de stenen waren noodzakelijk. Ze zijn niet, ze waren niet en ze zullen nooit nutteloos zijn. Op hen zijn de tijd en de vervolmaking van de menselijke kennis langzaam opgekomen, tot ze de vrijheid van de ...

CCLXXXI IN DE TEMPEL TIJDENS HET LOOFHUTTENFEEST -GELIJKENIS VAN DE TALENTEN- -DE GOEDE SAMARITAAN e.a.- 281.1 M. Valtorta: 'Jezus is op weg naar de Tempel. De discipelen gaan Hem in groepjes vooruit, de vrouwen volgen Hem in groep: Zijn Moeder, Maria van Klopas, Maria Salome, Susanna, Johanna van Chusas, Elise van Bethzur , Anna-Lea van Jeruzalem, Martha en Marcella . Maria Magdalena is er niet bij. Rond Jezus zijn ​​de twaalf apostelen en Margziam. Jeruzalem is in volle glorie, zoals gebruikelijk in deze plechtige tijd. Mensen in elke straat en uit alle landen. Liederen, toespraken, gemompelde gebeden, de vloeken van ezeldrijvers, af en toe het gehuil van een kind. En bovenal verschijnt er een heldere hemel tussen de huizen, en een vrolijke zon daalt neer om de kleuren van de kleding te doen opleven, om de vervagende tinten van de pergola's en bomen die her en der achter de muren van de ommuurde tuinen of terrassen te zien zijn, te verlichten. Soms passeert Jezus mensen die ...

166.12 Maria Valtorta: 'Ze zijn allemaal verbijsterd: apostelen, discipelen, gelovigen... De vragensteller is bleek, terwijl Johannes paars is. Niet zozeer van vermoeidheid dan wel van liefde. Uiteindelijk roept Stefanus uit: "Gezegend ben jij! Maar vertel me, wie ben je?" En Johannes – en hij heeft een houding die me sterk doet denken aan Maria t.t.v. de Boodschap – zegt zachtjes, buigend, als ter aanbidding van degene die hij noemt: "Ik ben Johannes. Je ziet in mij de kleinste van de slaven/dienaren van de Heer." "Maar wie is jouw Meester, tot vandaag?" "Geen enkele die niet God is, want ik heb geestelijke melk gedronken van Johannes, de vooraf geheiligde van God, en eet nu het brood van Christus, het Woord van God, en drink het vuur van God dat tot mij komt uit de hemel. Eer zij de Heer!" "Aha! Maar ik zal jullie niet meer verlaten! Noch jou, noch Hem, geen van beide verlaat ik. Neem mij!" "Wanneer... O! maar hier is Petrus,...

-volwassen besnijdenis- 282.2 M. Valtorta: 'Ze lopen een tijdje zwijgend verder. Dan komt Stefanus naar de Meester toe en zegt: "Ik moet Jou iets vertellen. Ik hoopte dat Jij het mij zou vragen, maar dat deed Je niet. Gisteren sprak Gamaliël tot mij..." "Ik heb het gezien." "Ga Je me niet vragen wat hij me vertelde?" "Ik wacht tot jij het Me vertelt, want een goede discipel houdt geen geheimen voor zijn Meester." "Gamaliël... Meester, loop een paar meter met me mee..." "Laten we dat doen, maar je had het ook voor iedereen kunnen zeggen..." Ze lopen een paar meter verder. Stefanus, met een blozend gezicht, zegt: "Ik heb een advies voor Jou, Meester. Vergeef me..." "Als het goed is, neem Ik het aan. Spreek dan!" "Meester, in het Sanhedrin komt alles vroeg of laat aan het licht. Het is een instituut met duizend ogen en honderd takken. Het dringt overal door, het ziet alles, het hoort alles. Het heeft ...

-Kruis- of rogatiedagen (katholiek)- 407.5 M. Valtorta: '"Nicodemus, Ik heb de tien die ontbreken naar uw huis gestuurd..." "Ik ben de hele nacht onderweg geweest om ervoor te zorgen dat mijn order werd uitgevoerd..." "Ja. Order op grond van dewelke God u zegent! Welke stem heeft u verteld dat dit een genadejaar is,  en niet het komende jaar, bijvoorbeeld?..." "...Ik weet het niet... En ik weet...  Ik ben geen profeet. Maar ik ben geen dwaas.  En een licht uit de hemel heeft mijn verstand verrijkt. Mijn Meester...  Ik wilde dat de armen Gods gaven zouden genieten terwijl God nog onder de armen is...  En ik durfde niet te hopen dat U er zou zijn, om dit graan, mijn olijven, en de wijngaarden en boomgaarden die bestemd zijn voor de arme kinderen van God, mijn broers, een zoete smaak en heiligende kracht te geven... Maar nu U hier bent, hef Uw gezegende hand op, en zegen ze, zodat, samen met de voeding voor het lichaam, de heiligheid die van U uitgaa...

CCL TOT DE DISCIPELEN DIE MET ISAAK MEEKWAMEN -GELIJKENIS VAN DE MODDER DIE VLAM VAT- --HET OFFER VAN JOHANNES VAN ENDOR-- 250.1 M. Valtorta: Het is precies aan de oevers van de diepe stroom, dat Jezus Isaak vindt met vele bekende en onbekende discipelen. Onder de bekenden zijn: Timoneus , overste van de synagoge van Aqua Speciosa; Jozef , de man die in Emmaüs van incest werd beschuldigd; de jongeman die de uitvaart van zijn vader verliet om Jezus te volgen; Stefanus ; Abel, de melaatse , die een jaar eerder bij Korazim werd genezen, met zijn vriend Samuel ; de veerman van Jericho, Salomon ; en nog vele anderen, die ik herken, maar van wie ik de namen absoluut niet meer weet, noch waar ik ze eerder heb gezien. Bekende gezichten, en nu zijn het er veel, allen bekend als discipelen. En daarnaast de anderen, veroveringen van Isaak of van de eerdergenoemde discipelen zelf, die de hoofdgroep volgen in de hoop Jezus te vinden. De ontmoeting is hartelijk, vreugdevol en eerbiedig. Isaak st...

CCCLXXVI DE WERKEN VAN DE RECHTVAARDIGEN -HERODES' TEMPERAMENT. CORRUPTIE IN DE TEMPEL- -Romeinse villa, cubiculum- 376.1 Maria Valtorta: 'Veel discipelen, zowel mannen als vrouwen, zijn vertrokken en teruggekeerd naar hun gastverblijven, of hebben hun reis hervat. Op deze prachtige namiddag in april blijven de ware en echte discipelen in het huis van Lazarus, en in het bijzonder zij die zich het meest aan de prediking hebben gewijd. Dat wil zeggen: de herders, Hermas en Stefanus, Johannes de priester, Timoneüs, Ermasteüs, Jozef van Emmaüs, Salomo, Abel van Bethlehem in Galilea, Samuel en Abel van Corozim, Agapo, Aser en Ismaël van Nazareth, Elia van Corozim, Filippus van Arbela, Jozef de veerman van Tiberias, Johannes van Efeze en Nicolaas van Antiochië. Van de vrouwen die overgebleven zijn, naast de bekende discipelen, zijn Anna-Lea, Dorcas, Judas' moeder, Myrta, Anastatica en de dochters van Filippus. Ik zie Mirjam van Jaïrus niet meer, noch Jaïrus zelf. Misschien is hij...

-H.Procla- 371.2 Maria Valtorta: 'Jonathan loopt bijna gelijk met de Romeinse vrouwen, tot wie hij zich richt als was hij in dienst van de rijkste discipelen. Claudia maakt hiervan gebruik en zegt tegen hem: "Man, ik smeek u, ga die discipel halen die het nieuws heeft gebracht. Zeg hem dat hij hier moet komen. En zeg het op een manier die geen aandacht trekt.  Ga!" Haar gewaad is bescheiden, maar haar toon is onbedoeld krachtig, van iemand die gewend is bevelen te geven. Jonathan spert zijn ogen wijd open  en probeert door de neergelaten sluier te zien, wie er zo tegen hem spreekt. Maar alles wat hij ziet, is de glans van twee gebiedende ogen. Maar hij moet zich hebben gerealiseerd, dat de vrouw die tegen hem spreekt geen dienstmeid is, en voordat hij gehoorzaamt, buigt hij. Hij bereikt Judas van Keriot, die levendig in gesprek is met Stefanus en Timoneüs, en trekt aan diens gewaad. "Wat wil jij?" "Ik heb jou iets te vertellen." "Zeg het maar....

-Heilig Hart (Juan Patricio Morlete Ruiz)- 176.2 Maria Valtorta: '"Maar velen zijn wakker geworden, en kijken hierheen... Laten we naar beneden gaan. En laten we de heilige dag heiligen met het woord van God." Ze gaan naar beneden, terwijl de slapers in steeds grotere getale wakker worden. De kinderen, vrolijk als mussen, kwetteren al, terwijl ze rennen en springen tussen de weiden, zo doordrenkt van de dauw dat er een paar klappen vallen, met evenzovele tranen. Maar dan rennen de kinderen naar Jezus toe, die hen streelt en Zijn glimlach terugvindt, bijna alsof Hij die onschuldige vrolijkheid in zichzelf weerspiegelt. Een klein meisje wil het boeket bloemen, dat ze in de weiden geplukt hebben, aan Zijn riem hangen, 'omdat de jurk zo mooier is,' zegt ze. En Jezus laat het haar doen, ondanks het gemopper van de apostelen. Jezus zelf zegt: "Maar wees blij dat ze van Me houden! De dauw licht het stof van de bloemen. De liefde van kinderen licht het verdriet van...

281.4 Maria Valtorta: 'De Tempel wordt bereikt. Jezus geeft Iskariot en Simon de Zeloot opdracht tot de rituele aankopen en offers. Dan roept hij de priester Johannes , en zegt: "Jij die van hier bent, zorg ervoor dat je een Leviet uitnodigt die je kent en die de Waarheid waardig is. Want dit jaar kom Ik een Feest van Vreugde vieren. Nooit meer zal deze dag zo zoet zijn..." "Waarom, Heer?" vraagt ​​ Johannes, de schriftgeleerde . "Omdat ik jullie allemaal om Me heen heb, ofwel in zichtbare aanwezigheid, ofwel in de geest." "Maar dat zullen wij altijd zijn! En vele anderen met ons!" verzekert de apostel Johannes, met klem. En allen stemmen in. Jezus glimlacht en zwijgt. Terwijl de priester Johannes, samen met Stefanus, vooruitloopt, de tempel in, om de opdracht uit te voeren. Jezus roept nog: "We zien elkaar weer bij de zuilengang van de heidenen!" Ze gaan naarbinnen en ontmoeten vrijwel onmiddellijk Nicodemus, die Jezus hartelijk be...

166.11 Maria Valtorta: '"O jullie die niet kennen, maar het Goede wíllen kennen om het van het Kwade te onderscheiden, om het blauwe te hebben, de hemelse zon, alles wat bovennatuurlijke vreugde is, heb lief en je zult het hebben. Bemin Christus! Je zult sterven aan het leven, maar je zult opstaan in de geest. Met een nieuwe geest, zonder nog de stenen nodig te hebben, zul je voor eeuwig een vuur zijn, dat niet dooft. Een vlam stijgt. Zij heeft geen treden nodig, of vleugels, om te klimmen. Bevrijd je ego van elke constructie, plaats Liefde in je. Je zult ontvlammen. Laat dit zonder reserve gebeuren. Wakker de vlam integendeel aan... door er heel je verleden aan passies, aan weten, in te werpen om haar te voeden. Het minder goede zal in de vlam worden vernietigd, en wat al edelmetaal is, zal zuiver worden. Werp je, o broer, in de actieve en vreugdevolle Liefde van de Drie-eenheid. Je zúlt begrijpen wat jou nu onbegrijpelijk lijkt, omdat je God, de Begrijpelijke, alleen zult be...

649.7-9 Maria Valtorta: '"Ik gaf mezelf onvoorwaardelijk aan God, ook al begreep ik meteen hoeveel pijn dit me zou brengen. De profeten waren in mijn gedachten en 't goddelijke Licht maakte hun woorden glashelder voor me. Dus vanaf mijn eerste 'fiat' tot de Engel wist ik, dat ik mezelf consacreerde tot de grootste pijn die een moeder lijden kan. Maar niets stelde grenzen aan mijn liefde, want ik weet dat zij voor wie haar gebruikt, kracht, licht is,  een magneet die naar boven trekt, een vuur dat zuivert en mooi maakt wat het aanwakkert, dat hen die het omarmt transformeert en transhumaniseert. Ja! Liefde is werkelijk een vlam. De vlam die, terwijl ze vernietigt wat vergankelijk is  - of het nu schroot, puin of een vod van een mens is - er een gezuiverde geest van maakt die de Hemel waardig is.  Hoeveel schroot, hoeveel bezoedelde, verroeste, afgeleefde mensen zul je op je pad als evangelisten tegenkomen! Veracht er geen enkele. Maar heb hen lief, zodat zij lief...

CLXX TWEEDE BERGREDE DE GAVE VAN GENADE & DE ZALIGSPREKINGEN -Bergrede (J. Cocco)- 170.1 M. Valtorta: 'Jezus spreekt tot de apostelen, en zet ieder op zijn plaats om de menigte te leiden en begeleiden. Deze menigte is al sinds de vroege ochtenduren aan het opkomen, met zieken in de armen, op brancards, of zich voortslepend op krukken. Onder de aanwezigen bevinden zich Stefanus en Hermas. De lucht is helder en een beetje fris, maar de zon tempert al snel deze frisse berglucht, die op zijn beurt de zon tempert, waardoor het helder en fris, maar niet te heet wordt. (J. Tissot) De mensen zitten op de rotsen en stenen die verspreid liggen in de vallei tussen de twee bergtoppen. Anderen wachten tot de zon het dauwige gras heeft gedroogd, om op de grond te gaan zitten. Er zijn veel mensen, afkomstig uit alle Palestijnse gebieden, en van alle gezindten. De apostelen raken verdwaald in de menigte, maar net als bijen die van de weilanden naar de bijenkorf gaan, keren ze zo nu en dan ter...

-Madonna im Rosenhag (Stefan Lochner)- 348.8 Maria Valtorta: Ondertussen zijn de bloemen en alles wat in Nazareth achterblijft, uitgeladen. Dan gaat de kar naar zijn bestemming, een stal in de stad. Het kleine huisje lijkt op een rozentuin vanwege de rozen die de discipelen overal hebben verspreid. Maar het plantje van Porfirea, dat op tafel staat, wekt de grootste bewondering van Maria, die het naar een geschikte plaats laat brengen volgens de instructies van Petrus' vrouw. Natuurlijk past niet iedereen in het kleine huisje, in de tuin, die noch een landgoed noch een boerderij is, maar lijkt op te rijzen naar de heldere hemel, om luchtig te worden, zo veel bloemenwolken hangen er aan de planten in de boomgaard. En Judas van Alfeüs, glimlachend, vraagt aan ​​Maria: "Heb jij vandaag ook je tak voor je kruik geplukt?" "Zonder twijfel, Judas. En toen je kwam, was ik hem net aan het aanschouwen..." "En droomde je opnieuw, Moeder, over je verre geheim!" zeg...

404.5 M. Valtorta: 'Ze gaan op weg naar Emmaüs, dat al vlakbij ligt, een oogverblindend witte heuvel tussen het goudgele, rijpe graan en het groen van de weelderige boomgaarden. "Meester! Meester! Stop! Je discipelen!" roepen stemmen in de verte,  en een handvol mannen, die een paar boeren achterlaten, die in de schaduw van een appelboomgaard even rusten,  rennen over een zonnig pad naar Jezus toe. Het zijn Matthias en Johannes,  voormalige herders en later discipelen van de Doper,  en met hen zijn Nicolaas, Abel, de voormalige melaatse,  Samuel, Ermasteüs en anderen. "Vrede zij met jullie. Zijn jullie hier?" "Ja, Meester. Wij hebben langs alle oevers van de zee gereisd.  Nu gaan we richting Jeruzalem. Verderop zijn Stefanus en anderen.  En nog verderop Hermas en anderen.  En dan nog Isaak, de kleine leraar van ons allen, nog verderop.  Hij was er tenminste. Net zoals Timoneüs, aan de overkant van de Jordaan.  Maar nu zullen ze allemaal ...

- Herodes Antipas (Giovanni Gasparro) - 376.6 M. Valtorta: 'Een dienaar komt binnen en zegt: " Manaën is gekomen. Hij wil de Meester spreken." "Ga maar. Hij wil vast en zeker belangrijke zaken met u bespreken." De vrouwen trekken zich discreet terug en de discipelen volgen hen. Maar Jezus roept Isaak, de priester Johannes, Stefanus en Hermas, en Matthias en Jozef van de herderdiscipelen terug. "Het is ook goed dat ook jullie weten dat je discipelen bent," legt Hij uit. Manaën komt binnen en buigt. "Vrede zij met je!" groet Jezus. "Vrede zij met U, Meester. De zon gaat onder. De eerste stap na de sabbat voor U, mijn Heer." "Heb jij een goede Pasen gehad?" "Goede Pasen!! Er kan niets goeds zijn waar Herodes en Herodias zijn! Ik hoop dat ik voor de laatste keer lam met hen heb gegeten. Zelfs met gevaar voor eigen leven, ik blijf niet langer bij hen!" "Ik denk dat je een fout maakt. Je kunt de Meester dienen do...

CCXXV VERLAMDE BIJ HET BAD VAN BETHESDA -GESCHIL OVER DE WERKEN VAN DE ZOON VAN GOD- -Antoniaburcht, links van Tempel- 225.1 Maria Valtorta: 'Jezus is in Jeruzalem, en wel bij de Antoniaburcht . Bij Hem zijn alle apostelen behalve Iskariot. Een grote menigte haast zich naar de tempel. Ze zijn allemaal in feestelijke kledij, zowel de apostelen als de andere pelgrims, en daarom geloof ik dat het Pinksteren   [ Sjavoeot ] is. Vele bedelaars mengen zich onder de menigte, bewenen hun ellende met meelijwekkende klaagzangen en gaan op zoek naar de beste plekken, bij de tempelpoorten of op de kruispunten vanwaar de menigte nadert. Jezus komt voorbij en helpt deze ellendige mensen, terwijl ze hun ellende breed uitstallen en het verhaal erover vertellen. Ik heb de indruk dat Jezus al in de tempel is geweest, want ik hoor de apostelen over Gamaliël praten, die deed alsof hij hen niet zag, ook al wees Stefanus, een van zijn toehoorders, hem op Jezus' voorbijgaan. Ik hoor Bartholomeüs ook...