poëma van de god-mens

CCCLXVIII DONDERDAG VOOR PASEN ANNA-LEA'S MOEDER EN ANDERE ONTMOETINGEN IN JERUZALEM EN IN DE TEMPEL -Ophel vandaag- 368.1 Maria Valtorta: 'Ik zie de voedseluitdeling aan de melaatsen van Hinnon niet, en hoor er alleen over. Maar het lijkt me niet dat er wonderen onder hen zijn gebeurd, want Simon Petrus zegt: "Hun vreselijke eenzaamheid heeft hun niet de genade gegeven om te geloven en te weten waar de redding is." Dan verwelkomt de stad hen door de poort die naar de lawaaierige en dichtbevolkte buitenwijk Ophel leidt. - Na een paar meter springt Anna-Lea uit een halfopen huisdeur, vol feestvreugde, de Meester vererend, en ze zegt: "Ik heb toestemming van mijn moeder om tot vanavond bij U te blijven, Heer." "Zal Samuel dat niet jammer vinden?" "Samuel is niet langer in mijn leven, Heer. En moge de Allerhoogste dankbaar zijn.  Moge Hij slechts toestaan ​​dat hij, zoals hij mij heeft verlaten, U niet verlaat, o mijn God." De jonge mond g...

368.4 Maria Valtorta: '"Huil niet, moeder! Verlaat uw huis en kom vandaag met ons mee. Kom! Mijn Moeder is daar, en andere heldhaftige moeders die hun kinderen aan de Heer hebben gegeven. Ga met hen mee..." "Spreek met Anna-Lea... Probeer het, Heer!" kreunt de vrouw, tussen de snikken door. "Het is goed. Ik zal doen wat u wilt," zegt Jezus. En Hij opent de deur en roept: "Moeder, kom 'ns, samen met Anna-Lea!" De twee geroepenen komen snel. Ze gaan naar binnen. "Meisje, je moeder wil dat Ik je zeg, dat je er nog eens over na moet denken. Ze wil ook dat Ik met Samuel spreek. Wat moet Ik doen? Welk antwoord geef je Mij?” "Spreek met Samuel! Sterker nog, ook ik smeek U om dat te doen. Maar alleen omdat ik, door U te horen, recht wil zien geschieden. Wat mij betreft, dat weet U wel. Ik verzoek U mijn moeder het meest eerlijke antwoord te geven." "Hoort u dat, mevrouw?" "Wat is dan dat antwoord?" vraagt ​​de o...

156.3 Maria Valtorta: '"Vrede zij met je, meisje." "Vrede... Heer..." Het meisje, zeer geëmotioneerd, blijft sprakeloos, maar knielt neer, met haar hoofd naar de grond. "Sta op. Wat wil je van Mij? Wees niet bang..." "Ik ben niet bang... maar... nu ik voor U sta... nadat ik er zo naar had verlangd... alles wat me makkelijk leek, nodig om U te vertellen... kan ik het niet meer vinden... het lijkt me niet meer juist... ik ben dwaas... vergeef me, mijn Heer..." "Vraag je om genade voor de aarde? Heb je een wonder nodig? Zijn er zielen die bekeerd moeten worden? Nee? Wat dan? Komaan, praat! Je had zoveel moed, en nu heb je die niet meer? Weet je niet dat Ik het ben, die kracht vermeerdert? Ja? Weet je dat? Wel, spreek dan, alsof Ik een vader voor je ben... Je bent jong... Hoe oud ben je?" "Zestien, mijn Heer." "Waar kom je vandaan?" "Uit Jeruzalem." "Hoe heet je?" "Anna-Lea..." "De ...

375.8 Maria Valtorta: 'Jezus buigt zich over de stervende man en legt Zijn hand op diens hoofd. Hij bidt. De man opent zijn ogen. Hij lijkt een beetje dronken. Verbaasd... Maar hij komt al snel weer bij zinnen. Hij gaat zitten door zijn vuisten tegen de grond te drukken. Hij kijkt Jezus aan. Hij vraagt: "Wie bent U?" "Jezus van Nazareth." "De Heilige! Waarom bent U hier vlakbij mij? Waar zijn ze? Waar zijn mijn zus en haar dochter? Wat is er gebeurd?" Hij probeert zich alles te herinneren. "Man, u noemt mij een heilige. Gelooft u dan dat ik er een ben?" "Ja, Heer. U bent de Messias van de Heer." "Is Mijn woord heilig voor u?" "Ja, Heer." "Dan..." Jezus staat op. Hij dringt aan: "Dan gebied Ik u, als Meester en Messias, om te vergeven. U kwam hier en werd beledigd..." "Ach! Samuel! Ja!... De bijl! Ik had hem aangeklaagd..." zegt hij, terwijl hij opstaat. "Nee. Vergeef hem, in naa...

156.5 Maria Valtorta: '"Goed. Maar wat wil je nu precies? Wat kan Ik voor je doen?" "Heer, ik zou graag... ik zou graag iets groots willen. En alleen U, de Gever van leven en gezondheid, kunt het mij geven, want ik denk dat U wat U kunt geven, ook weer kunt afnemen... Ik zou graag willen, dat U het leven dat U mij hebt gegeven tijdens het jaar van mijn gelofte, voordat het afloopt wegneemt..." "Maar waarom? Ben je God niet dankbaar voor je gezondheid?" "Zeer! Mateloos! Maar om één enkele reden: omdat ik, levend door Zijn Genade en door Uw Wonder, begrepen heb wat het beste is." "En dat is?..." "Dat is leven als engelen. Zoals Uw Moeder, mijn Heer... Zoals U leeft... Zoals Uw Johannes leeft... De drie lelies, de drie witte vlammen, de drie gelukzaligheden van de aarde, Heer. Ja! Want ik geloof dat het een zaligheid is om God te bezitten en dat God het bezit is van de reinen. Ik geloof dat de zuivere een hemel is met zijn God in ...

-Le Meurtre (Cézanne)- 375.6 Maria Valtorta: 'De poort wordt met een harde klap dichtgeslagen, waarvan het geluid luid nagalmt. Er ontstaat paniek onder de aanwezigen. "Wie is daar?" "Wie loopt er op Paasavond rond?" "Militie?" "Farizeeën?" "Soldaten van Herodes?" Maar terwijl de opwinding toeneemt, verschijnt Levi , de paleiswacht: "Vergeef me, Rabbi," zegt hij, "er is een man die U wil spreken. Hij bevindt zich in de hal. Hij lijkt erg van streek. Hij is oud en lijkt een gewone man te zijn. Hij wil u spreken. En snel." "O, la, la! Dit is geen avond van wonderen! Kom morgen terug..." zegt Petrus. "Nee. Elke avond is een tijd van wonderen en barmhartigheid!" zegt Jezus, terwijl Hij opstaat en weer afdaalt, om naar de hal te gaan. "Ga Jij alleen? Ik kom ook mee!" zegt Petrus. "Nee. Blijf jij maar waar je bent!" Hij gaat samen met Levi naar buiten. Achterin, bij de zware voor...

368.2 Maria Valtorta: 'Binnen wordt er geluisterd en wordt er gehuild. Jezus luistert -- leunend tegen de deur, die Hij sloot zodra Hij binnenkwam, met Zijn armen over elkaar geslagen, luistert Hij naar de moeder van het meisje, die Hem huilend vertelt over de wispelturigheid van haar verloofde, die een voorwendsel aangreep om de verbintenis volledig te verbreken... "En zo is Annalia als iemand die verstoten is en nooit meer zal trouwen, want ze heeft verklaard dat U het afkeurt als iemand hertrouwt nadat hij verstoten is. Maar dat is niet zo. Ze is nog steeds een meisje! Ze verkoopt zichzelf niet aan een andere man, want ze is nog nooit met een man geweest. En hij is schuldig aan wreedheid. En meer! Want hij heeft een verlangen naar een ander huwelijk gekoesterd, maar het zal mijn dochter zijn die schuldig zal lijken, en de wereld zal haar bespotten. Los dit mee op, o Heer, want dit gebeurt door U!" "Door Mij, mevrouw? Waarin heb Ik gezondigd?" "O! U hebt ...

-Getty Villa- 370.7-8-9 Maria Valtorta: 'De gasten zijn nu verspreid over de uitgestrekte tuin en genieten van hun eerste hapje, terwijl ze vol verbazing om zich heen kijken, en elkaar aanstaren.  Ze praten met elkaar en wisselen opmerkingen uit over hun onverwachte geluk. Maar als ze Jezus voorbij zien komen, staan ​​ze op, als ze dat tenminste kunnen, en buigen in aanbidding. "Eet, eet! Wees vrij, en loof de Heer!" zegt Jezus terwijl Hij voorbijgaat, op weg naar de vertrekken van de tuinmannen, vanwaar de trap begint, die via een luchtige helling, naar het uitgestrekte terras leidt. "O mijn Rabboeni!" roept Magdalena, rennend uit een kamer, met haar armen vol doeken en babyhemdjes voor de kinderen. En haar fluweelzachte stem, als een gouden orgel, vult de schaduwrijke laan, versierd met rozen. "Maria, God zij met je! Waar ga je zo snel heen?" "O! Ik heb tien kleintjes te kleden! Ik heb ze gewassen, en nu zal ik ze aankleden, en dan breng ik ze n...

199.7 Maria Valtorta: 'En 's avonds bevinden we ons weer in het kleine huisje in Bethanië. Velen zijn al moe en hebben zich teruggetrokken. Maar Petrus loopt heen en weer over het pad, en kijkt vaak omhoog naar het terras waar Jezus en Maria in gesprek zitten. Johannes van Endor spreekt daarentegen met de Zeloot, zittend onder een granaatappelboom, in volle bloei. Maria heeft al lang gesproken, want ik hoor Jezus zeggen: "Alles wat je Mij hebt verteld, is zeer terecht, en Ik zal de juistheid ervan in gedachten houden. En ook wat  Anna-Lea  betreft, zeg Ik dat jouw advies correct is. Dat de man het zo gretig heeft aanvaard, is een goed teken. Waarlijk, het hoge Jeruzalem is vol saaiheid en wrok, Ik zou zelfs kunnen zeggen vuiligheid/smerigheid. Maar onder de nederige mensen... zijn er parels van ongekende waarde! Ik ben blij dat Anna-Lea gelukkig is. Zij is meer een hemels dan een aards wezen, en misschien voelt de man, nu hij het concept van de geest heeft begrepen, dat aa...

281.11 Maria Valtorta: 'Niemand durft meer te spreken, en Jezus maakt hiervan gebruik om zich bij de vrouwen te voegen, die bij de Tempelhof stonden te wachten, en met hen terug te keren naar de stad. Nu hebben zich een paar priesters bij de discipelen gevoegd, of liever gezegd, een priester en een Leviet, de laatste zeer jong, de eerste patriarchaal. Maar Jezus spreekt nu tot Zijn Moeder, met Margziam tussen Hem en haar in. En Hij vraagt ​​haar: "Heb je Mij gehoord, Moeder?" "Ja, mijn Zoon, en het verdriet van Maria Klopas is met het mijne vermengd. Zij huilde vlak voor ze de Tempel binnenging..." "Ik weet het, Moeder. En Ik ken de reden. Maar ze moet niet huilen. Alleen bidden." "O! Ze bidt zoveel! Deze avonden, in haar hut, tussen haar slapende kinderen, bad ze en huilde ze. Ik kon haar horen huilen door de dunne takken van de nabijgelegen schutting. Jozef en Simon, slechts een paar stappen verderop, zo dichtbij... maar toch zo ver van elkaar ...

-Getty Villa Malibu- 370.11 M. Valtorta: '"Jezus is er! Jezus is er!" schreeuwen de twee kinderen, met hun gezichtjes tegen de sierlijke balustrade gedrukt, die aan beide kanten het terras begrenst, met uitzicht op de tuin, en waaraan bloeiende takken van rozen en jasmijn hangen, want het terras is een uitgestrekte hangende tuin, waarboven, in dit zonnige uur, een veelkleurig zonnescherm is gespannen. Alle mensen die op het terras rondlopen, draaien zich om bij de roep van Maria en Matthias, en laten alles vallen wat ze aan het doen waren, om Jezus te ontmoeten, aan wiens knieën de twee kinderen zich al vastklampen. Jezus begroet de vele vrouwen die zich verdringen. Onder de daadwerkelijke vrouwelijke discipelen zijnde de vrouwen, dochters en zussen van apostelen en discipelen, bevinden zich anderen die minder bekend en minder intiem zijn, zoals de vrouw van neef Simon, de moeders van de herders van Nazareth, de moeder van Abel van Bethlehem in Galilea, Anna van Judas (...

CLVI ANNA-LEA EERSTE VAN DE GEWIJDE MAAGDEN - amandelbloesem, bijzonder geliefd in Israël - 156.1 M. Valtorta: 'Jezus klopt - samen met Petrus, Andreas en Johannes - op de deur van zijn huis in Nazareth. Zijn Moeder doet meteen open, en haar gezicht begint te stralen met een brede glimlach als ze Jezus ziet. "Welkom terug, mijn Zoon! Sinds gisteren heb ik een reine duif bij me, die op Je wacht. Ze komt van ver. En die haar vergezelde, kon niet langer blijven. Omdat ze mij om raad vroeg, zei ik wat ik kon. Maar alleen Jij, mijn Zoon, bent Wijsheid. Welkom terug, ook jullie! Kom meteen een hapje eten!" "Ja. Blijven jullie hier! Ik ga onmiddellijk naar dat meisje dat op me wacht." Nieuwsgierigheid is bij alle drie aanwezig, maar op verschillende manieren. Petrus tuurt geïnteresseerd naar alle kanten, in de hoop voorbij de muren te kunnen kijken. Johannes lijkt de naam van de onbekende op het glimlachende gezicht van Maria te willen lezen. Andreas, die diep bloost, ...

CCLXXXI IN DE TEMPEL TIJDENS HET LOOFHUTTENFEEST -GELIJKENIS VAN DE TALENTEN- -DE GOEDE SAMARITAAN e.a.- 281.1 M. Valtorta: 'Jezus is op weg naar de Tempel. De discipelen gaan Hem in groepjes vooruit, de vrouwen volgen Hem in groep: Zijn Moeder, Maria van Klopas, Maria Salome, Susanna, Johanna van Chusas, Elise van Bethzur , Anna-Lea van Jeruzalem, Martha en Marcella . Maria Magdalena is er niet bij. Rond Jezus zijn ​​de twaalf apostelen en Margziam. Jeruzalem is in volle glorie, zoals gebruikelijk in deze plechtige tijd. Mensen in elke straat en uit alle landen. Liederen, toespraken, gemompelde gebeden, de vloeken van ezeldrijvers, af en toe het gehuil van een kind. En bovenal verschijnt er een heldere hemel tussen de huizen, en een vrolijke zon daalt neer om de kleuren van de kleding te doen opleven, om de vervagende tinten van de pergola's en bomen die her en der achter de muren van de ommuurde tuinen of terrassen te zien zijn, te verlichten. Soms passeert Jezus mensen die ...

CCCLXXVI DE WERKEN VAN DE RECHTVAARDIGEN -HERODES' TEMPERAMENT. CORRUPTIE IN DE TEMPEL- -Romeinse villa, cubiculum- 376.1 Maria Valtorta: 'Veel discipelen, zowel mannen als vrouwen, zijn vertrokken en teruggekeerd naar hun gastverblijven, of hebben hun reis hervat. Op deze prachtige namiddag in april blijven de ware en echte discipelen in het huis van Lazarus, en in het bijzonder zij die zich het meest aan de prediking hebben gewijd. Dat wil zeggen: de herders, Hermas en Stefanus, Johannes de priester, Timoneüs, Ermasteüs, Jozef van Emmaüs, Salomo, Abel van Bethlehem in Galilea, Samuel en Abel van Corozim, Agapo, Aser en Ismaël van Nazareth, Elia van Corozim, Filippus van Arbela, Jozef de veerman van Tiberias, Johannes van Efeze en Nicolaas van Antiochië. Van de vrouwen die overgebleven zijn, naast de bekende discipelen, zijn Anna-Lea, Dorcas, Judas' moeder, Myrta, Anastatica en de dochters van Filippus. Ik zie Mirjam van Jaïrus niet meer, noch Jaïrus zelf. Misschien is hij...

199.6 Maria Valtorta: '"En laten we dan nu naar Mijn Moeder gaan!" zegt Hij tegen de apostelen. "Maar waar is ze?" vragen velen. "In een huis dat Johannes kent: het huis van het meisje dat vorig jaar genezen is." Ze gaan de stad in, lopen door een groot deel van de dichtbevolkte wijk Ophel , tot ze bij een klein wit huis komen. Hij gaat met Zijn lieve groet het huis binnen, waarvan de deur op een kier staat, en daaruit komen de lieve stem van Maria, de zilveren stem van Anna-Lea en de luidere stem van haar moeder. Het meisje werpt zich neer in aanbidding, haar moeder knielt. Maria staat op. Ze zouden de Meester graag bij Zijn Moeder willen houden. Maar Jezus, die belooft een andere dag terug te komen, zegent hen en neemt afscheid. - Petrus vertrekt blij met Maria. Ze houden beiden het kind bij de hand en lijken een gelukkig gezin. Velen kijken naar hen. Jezus kijkt hen glimlachend na. "Simon is gelukkig!" roept de Zeloot uit. "Waarom la...

-Annunciatie (O. Murashko)- 156.2 Maria Valtorta: '"Zoon, kom naar mijn kamer. Ik zal haar bij Jou brengen, want ze is daarheen gevlucht, nadat ze zoveel stemmen had gehoord." Jezus betreedt de slaapkamer van Zijn Moeder, nog steeds het kuise, meest kuise kamertje dat de woorden van het gesprek met de engel heeft gehoord, en dat, meer nog dan de tuin, het maagdelijke, engelachtige, heilige wezen uitstraalt van Haar die daar al jaren woont, en van de Aartsengel die daar zijn Koningin vereerde. Is het alweer dertig jaar geleden, of vond de bijeenkomst gisteren plaats? Ook nu nog draagt ​​een spinrokken het zachte, bijna zilveren plukje woldraden, en op de klos zit de draad, en op de plank bij de deur ligt een gevouwen borduurwerk, tussen een perkamentrol en een koperen kruik, met daarin een dikke bloeiende amandeltak. Ook nu wappert het gestreepte gordijn in de lichte bries, voor het mysterie van de maagdelijke woning getrokken, en het bed, netjes in zijn hoekje, heeft n...

- Gemma Galgani - 157.4 Maria Valtorta: 'Gisteren vroeg een jong meisje  Mij om haar te offeren vóór het uur van haar bruiloft, omdat ze voelt dat ze van Mij houdt zoals God liefgehad moet worden, d.w.z. met heel zichzelf, tot de absolute perfectie van het geven van zichzelf. En Ik zal het doen. Ik heb de tijd voor haar verborgen, zodat haar ziel niet van angst zou beven, meer dan haar ziel het vlees. Haar dood zal zijn als die van een bloem die op een avond haar bloemkroon sluit, in de veronderstelling dat ze hem de volgende dag weer zal openen, en hem niet meer opent, omdat de kus van de nacht haar leven heeft weggezogen. En Ik zal het doen, overeenkomstig haar wens, waarbij Ik haar doodsslaap een paar dagen eerder laat ingaan dan die van Mij. Om haar niet in het voorgeborchte te laten wachten, deze eerste maagd van Mij, om haar onmiddellijk na Mijn dood terug te vinden... Niet huilen! Ik ben de Verlosser... Maar dit heilige meisje, dat zich niet beperkt heeft tot een 'hosann...

156.7 Maria Valtorta: '"Petrus, Andreas en Johannes kijken Hem vragend aan. En het stralende gezicht van Jezus vertelt hun dat Hij blij is. Petrus kan het niet laten en vraagt: "Met wie hebt Je zo lang gesproken, mijn Meester? En wat hoorde Je dan dat Je zo vrolijk maakte?" "Met een vrouw aan de vooravond van haar leven. Met die die de dageraad zal zijn van velen die nog komen." "Zijnde?" "De maagden." Andreas mompelt zachtjes in zichzelf: " Zij was het niet..." "Nee. Het is niet die. Maar word niet moe van het bidden, geduldig en goed. Ieder woord van jouw gebed is als een herinnering, een licht in de nacht, en het ondersteunt en begeleidt haar." "Maar op wie wacht mijn broer dan?" "Op een ziel, Petrus. Een grote ellende... die hij in grote rijkdom wil omzetten." "En waar heeft Andreas die gevonden, hij die nooit beweegt, nooit spreekt, nooit initiatief neemt?" "Op Mijn pad. Kom me...

-Jezus onderweg (James Tissot)- -Oude weg naar Jericho- 285.6 M. Valtorta: 'De afwezigheid van vier apostelen, en vooral van Judas, maakt de overgebleven groep intiemer en gelukkiger. Het is inderdaad een familie, aangevoerd door Jezus en Maria, die, Bethanië de rug toekerend op een heldere oktoberochtend, richting Jericho trekken om er de Jordaan over te steken. -oude en huidige Jericho, Jordaan in de verte- De vrouwen verzamelen zich rond Maria: (en Anna-Lea is de enige die ontbreekt in de vrouwengroep) de drie Maria's, Johanna, Susanna, Elise, Marcella, Sara en Syntyche. Rond Jezus verzameld zijn: Petrus, Andreas, Jakobus en Judas van Alfeüs, Matteüs, Johannes en Jakobus van Zebedeüs, Simon de Zeloot, Johannes van Endor, Ermasteüs en Timon; terwijl Margziam, springend als een kind, heen en weer pendelt tussen de groepen, op slechts enkele meters afstand van elkaar. Beladen met zware tassen lopen ze vrolijk over de zacht door de zon beschenen weg, door het serene landschap....

-Christus in huis van Martha en Maria ( Henryk Siemiradzki )- 282.3 Maria Valtorta: 'Kijk, daar is Bethanië al! Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen, want hier is de plaats van uit elkaar gaan." En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend, zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon. Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen, en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen, in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn, die lachen om Margziam die over het pad rend, versierd met de allerlaatste rozen. -Jozef van Arimathea & Nicodemus- En samen met de heren en de vrouwen, komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus , eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn, om vrede te wensen aan de...